For the Second time...

        Hayz! 10:00am na ng gisingin akO ni mama dahil aalis sila ni Rashid para pumuntang LTO. Dahil sa dysmenorrhea ang sama ng pakiramdam ko. Sobrang sakit talaga palibhasa medyo delay ng 14days. Binigyan ako ni mama ng budget na 300 para bumili ng uulamin namin in short pinapupunta pa nya kong Sampol ayoko pa naman sanag lumayas ngaun.. Natapos akong gumayak ng 11:00 kaya naman nagmamadali na kong umalis ng bahay. Ginamit ni mama yung relo ko kaya dinala ko na lang ung cp ko, na hindi ko naman palaging dinadala. Bago sumakay ng tricycle, tinignan ko pa sa cp ko kung anung oras na. pag dating sa Sampol, nagtagal pa ko sa loob ng tricycle para kuhain yung sukli. Dahil sa pagmamadali, nung nasa Ever na ko, tska ko lang nakapa yung cp ko na wala na pala sa bulsa ko, "nahulog ko sa tricycle,!kaso san ko pa hahanapin yung driver at yung tricycle na yun?".. sa isip isip ko. pinagpatuloy ko pa din yung paglalakad at kalmado pa din ako. parang natanggap ko na agad na wala na yung cp na yun! ganun naman ako palagi.. nawawalan na ng pag asa agad, base on experience kasi.. karamihan sa nawala kong cp.. hindi na nakakabalik. Binilisan ko na lang yung lakad ko, hanggang sa makarating na ko sa baba ng Iglesia para bumili chooks to go, mas mapapadali kasi kung hindi na ko magluluto, wala na ring oras. Pagkatapos nun, balik ulit ako sa Jollibee para sa pinaguutos ni mama na dun ko na lang bilihan ng lunch si Nenel. That time natataranta na ko, nawala nga sa isip ko kung sinuklian na ba ko o hindi. tapos sa Mercury na lang ako nag groccery. Nagkanda tapon tapon na nga yung softdrinks sa pagmamadali ko. Hindi ko na ininda yung init at tagaktak na pawis at gulo gulo kong buhok.Balik ulit ako sa Vilma, dun ako tumawag sa pay phone, kinakabahan na ko kung mag riring pa o hindi hanggang sa nag ring pa, "sana sagutin!" hanggang sa pangalawang ring.. wala pa ding sumasagot.
      Nagpasya na kong puntahan na lang si Nenel dahil lunch break na din nila. Pagtawag ko ng tricycle at pagsakay ko, "parang pamilyar yung tricycle?eto rin yung nasakyan ko kanina?" pag baba ko sa eskwelahan, tinanong ko yung driver, "kuya, kaw ba yung nasakyan ko kanina? may nakita po ba kayong cellphone dito?" sabi naman ni kuya, "ah eh, wala eh.. madami na din akong naging pasahero kanina, taga purok 8 din yung sumunod sayo tatanungin na lang daw nya sa pasahero".. nawalan na talaga ko ng pag asa. Pagtapos kong ihatid yung pagkain ni nenel, punta agad ako kila mommy para makitxt kay mama na nawawala yung cp ko. Tinanong ni Kuya Paul kung anung itsura ng driver, sabi ko.. mukhang bisaya kuya, mga nasa 30's o 40's na.. "baka sa kuya Erwin yun, pinsan ni kuya Potch?" sabi nya. Ayun, sinamahan na ko ni mommy sa Vilma. Hinintay namin yung tricycle driver mga isang oras din kaming naghintay hanggang sa nagdesisyon kami na kila kuya Potch na dumirekta. Pag dating sa baba nakasalubong namin yung tricyle driver at kinausap nga sya ni mommy. "kuya may nakita po ba kayong cellphone? nanay ako ni paul, diba pinsan mo si Potch?taga purok 8 din kami" sabi naman ng driver "eh kasi may nakasakay din akong taga purok 8 hayaan nyo pupuntahan ko mamaya." mga ilang hakbang pa sa pilahan ng tricycle sabi ng kabayo nila kung tawagin, nakita nya daw yung cp ko, sabi pa nga daw nya dun sa driver "uy may cellphone oh! kunin mo na yan hanggat wala pang nakakakuha" sa madaling salita, nasa driver nga ang cellphone ko... confirmed! sabi ba nung kabayO, ako titistigo pag hindi sya umamin. Siguro nahiya na lang umamin yung driver sa maitim nya sanang balak. At nagawa nya siguro sakin yun kasi hindi nya ko kilala na kilala ko pala si kuya potch at pinsan ako ni kuya Paul. Maganda din pala talaga kung may koneksyon ka... Natouch naman ako kay mama, nagreply kasi sa txt ko at malayo sa inaasahan kong irereply nya.. sabagay tuwing nakakawala naman ako, wala namang sermon.. sabi nya "natatandaan mo yung sinakyan mong traysikel? wala na un, pinaginteresan na un. ok lng basta hindi ikaw ang nahulog o nawala".. hahha oh db! ? kaya pag nakakawala ako ng gamit, kalmado lang ako eh, konsensya lang bumabagabag sakin dahil yung pinambili dun pinaghirapan din kitain ni ama..
   Para sureness talagang maibalik pumunta na nga kami kila kuya potch gaya ng plano. Sinabi namin yung nangyari. Tinawagan agad sya ni kuya potch at ganun nga din yung sinabi ng driver sa kanya. kukunin na lang daw nya sa pasahero nya kanina. Ayun, nagpasalamat na kami kay kuya Potch. Pagdating sa bahay, habang kumakain ako, sinisigaw na ni kuya potch yung pangalan kO! at winawagayway nya na yung cp ko! ako namang naglululundag sa tuwa! sabi ni kuya "sabi ko sayo hindi magsisinungaling yun sakin eh!" hayzz.. kala ko hindi na mababalik cp ko! Malamang kilala na ko ng mga tricycle driver! sobrang exposure kanina.. pero ang babait nilang lahat.. nakakatuwang may concern sila sa katulad kO! at para sa mga tambay sa eskwelahan kanina na nang aasar sa pagkawala ng cp ko,. sorry kayO! nabalik sakin! Salamat ng madami sa driver, kay kuya Potch at lalong lalo na kay mommy! pasensya na at gulaman na lang ang nalibre ko.. wala na kong pera eh! :) wata day! happy birthday Jomalyn (yeyen)

HaPpY birthday JUNABOLS!

      Today was our second year Capping day anniversary.. the day when we vowed the traditional pledge of all nurses.. the Nightingale Pledge. It was held on UP chapel, it also rained that day.. 
  Also,Today is the day of birth of one of my friend Junacelle Sorillo. Prior on this day, his boyfriend conspired me to do some stuff and to keep his secret birthday surprise to Juna.. He asked me on fb chat what is our schedule, where we spend our free time.. and how many are we. Because I am one of the person who is a certified secret keeper, I hid this secret until the end. After our class in Soc 4, Jhomar texted me.. he asked me to do some excuse for Juna to prohibit her to go in NBR Regalado for our next subject. I need a help of Ella to convince Juna so, I professed the plan to her. We successfully idle Juna at Hillstar.. while doing her make up, we find excuse to go to the bathroom but actually to fetch Jhomar who is waiting in Chowking. It rain so hard that Ella and I soaked our self in the rain just for the the sake of this plan. Later.. we find Jhomar with a brown jacket standing and carrying a yellow cab pizza, red ribbon and a bouquet of red roses. We escorted him to Juna. Juna has no idea what will happen next. And then a moment later, boOm! our plan successfully made! You can see how happy Juna was, she was smiling and jumping like she was the winner of the grand prize lotto! She wanted to hugged Jhomar because of her overwhelming happiness.. When Jhomar, gave the flowers for Juna, we felt a little bit envy to her. It was a hoity-toity feeling to get a surprise for your boyfriend in your special day. thinking how he comes up to those plan and how does he made it and of course his effort to make your day worth. Sadly I wasnt enable to record their unforgettable moment because I was carried away on the scene.
      My other classmate also, failed to witnessed  the perfect moment but they were there where we started to   eat the four season flavor Pizza. The guard also in our school able to taste the birthday celebration of Juna. 4:00 pm, we went to Regalado for our last subject. Jhomar decided to wait for us in Sm for the continuation of Juna's Bday celeb. At Regalado, we met our previous classmates, Regine and his boyfriend Kevin.. Charmaine and Olive. They waited for us unti the end of our class and together we went to Jollibee. There, we saw Kuya Rogie waiting for us! he is also one of our classmates last last sem. He is one of the most generous person I know. Whenever he had his salary, even though he's not our classmate anymore, he treat us wholeheartedly.. :) And again we ate for our hearts content. We take some pictures and we even played the icing game. Not even one person, hadnt taste to have an icing on their face! because you will experience worst if you dont have an icing.. Charmine run just to revenge gale for smearing her body of an icing. People staring at us because of this event.
     Even though I am not the birthday celebrant I find this day as one of a so called Happy days in our fourth year life. Thank you for this day Junabols.. I hope their will be more happy days for us in our life! And I hope you'll like my simple gift! and our gifts.. More Birthdays to come. Godbless! I love you..

      

Happy fiesta Bagong silang San Pedro Laguna..

       Iba talaga ang kasiyahang nadudulot sakin ng Laguna.. May pa lang pinaplano ko ng pumunta sa Fiesta doon.. hanggang sa dumating na nga ang araw ng June 26 nagulat ako ng puntahan ako sa bahay ng pinsan ko at tinatanong kung sasama daw ba ko sa Laguna.. akala ko hindi na ko makakapunta kasi wala namang nagpaparamdam na pupunta dun. Isa pa hindi ako pinayagan sa dahilan na kagagaling ko lang sa sakit.. pero hindi sila umubra sa tigas ng ulo ko.. :) Nagbihis agad ako dahil aalis na daw kami buti at nakaligo na rin ako. 4pm na kami ng umalis dito at nakarating kami ng 7pm doon.
       Pag dating sa Laguna,sa sala agad kami tumuloy matapos mag mano sa mga tito at tita. At syempre pinuntahan din namin si kuya von sa sulok ng bahay nila. Naalala ko na naman sya.. malapit pa lang kasi ang fiesta kukulitin na kami nun na pumunta, last year hindi ako nakapunta kasi saktong provincial duty namin nun sa Batangas.. sakto naman ngaun wala kong pasok ng Monday-Wednesday kaya nakasama ko. Bonus pa palang nakita ko yung crush ko na magaling magbasketball.. pero hindi ko na nakita si Guardian angel.. nag asawa na sya.. Pagtapos namin kainin ang manok na alaga ni kuya von (45days) pumunta kami sa plaza. Nanuod kami ng mga talent at Mr. feeling pogi. Lugi ka pag maliit ka.. hindi mo makikita ang mga performance kaya nagdala si kuya ng bangko para samin. Grabeh! hindi ko inaasahang ganun kagagaling yung mga talent kala ko wala lang. May tumambling pa sa ere na napakataas, nasira nya pa yung banderitas kasi naabot nya pa yun. kala tuloy namin masama pag bagsak nya pero na keri nya pa din! Natuwa naman ako sa I will always love you ni Whitney Houston.. ginawa nilang interpretative dance na horror! tawa talaga ko ng tawa! May nag ala tribal dancers pa at nakipagsayawan din sa apoy. Pero ang pinakanagpaiyak tawa sakin eh yung dancer na kamukha ni kuya! as in kamukha nya talaga at may salamin din.. todo sigaw nga kami magpipinsan ng "bon-bon" eh. at dahil jan nalungkot na naman kami. Isa na namang masayang okasyOn na pinapalungkot ng kawalan ng presensya nya.
       Alas dose na ng gabi ng umuwi kami.. nagyaya naman si ate Jul na kila kuya Phillip kami matulog.. kaya naglakad pa kami sa taas, papuntang ministop kasi dun lang yung sakayan papunta sa kanila. Ang problema, wala pala kaming dalang pera! sakto lang talaga pamashe namin sa jeep. Kaya naglakad na naman kami papasok sa kanila kasi hindi na namin afford ang tricycle. Antok na antok at pagod na pagod na rin ako nun.. ang lamig pa sa labas. Pag dating kila kuya, pinagluto nya pa kami kaya kumain muna kami bago matulog.. madaling araw na yun. Sa higaan, hindi naman kami maubusan ni ate Julie ng kwento, palibhasang ngayon na lang ulit kami nagkita kaya naipon na ang mga bagay bagay. Magliliwanag na nung pinagpasyahan naming matulog dahil nakapangako din kami kila kuya Froi na maaga kaming babalik sa kanila. Sa kasamaang palad, alas dose na rin ng makabalik kami :) Naghihiwa na sila ng mga gagamitin sa pagluluto.
      Kinahapunan, nag umpisa na ang palaro.. Basagan ng palayok at saluhan itlog. Hindi ako nakasali kasi naliligo kami ni ate Jul ng mga panahong yon. Tawa na naman kami ng tawa sa saluhang itlog.. palayo kasi ng palayo yung distansya para masalo mo yung itlog. Hanggang sa isa isa nang na oout ang mga kasali. Free mabasag ang itlog sa mukha o katawan mo pag hindi mo nasalo! ^-^ Kami kami lang pero ang saya na! ang daming kapit bahay na nanunuod samin. Nag costume pa si Tito Bernie ng Spiderman at nagtutumalon sa gate habang nagpeperform yung mga ati atihan. Live show ang pagbuga ng apoy ng mga bekimon. At nag umpisa na ang session. Ang isang hindi mawawala dito sa Laguna, ay ang sunog bagang Alak. Himala kung mapapatumba mo ang alak dito since may supplier sila ng tangke ng alak. Hard sa mga lalaki at red wine lang sa mga babae. Unang tikim ko ata ng alak eh dito ata sa Laguna. Birthday yun ni kuya von Gin pa unang una kong nainom nasarapan naman ako kasi may halong juice. Nung 40 days nya din nag session na naman kami Maria Clara na naman yun tapos ngaun ganun ulit. Light sya pero tinatamaan ako, halata mong may tama ang alak sakin kasi namumula talaga ko at pag nararamdaman kong mainit na.. hinto na ko.
       Nagpaagaw din ng barya! nakisali naman ako! hahhaa naka apat na piso din ata ko :) Nung magdidilim na, ang ganda na ng setup,. nilabas ni kuya yung laser yung parang sa disco sabay sounds.. ayun bago umuwi sayawan muna kami. Ang dami ko talagang tawa! lalo na kay tito renan! hahahah Macho dancer kung sumayaw. Tapos nun, binigay ni kuya Froi yung tag ni kuya von sa ospital kay tina.. sayang gusto ko sana ako ang magtago.. ayun hanggang sa magpaalam na kami sa kasiyahan back to Bulacan na ulit..

First day blues..

    Just like the other first day of my semester.. I definitely didnt like it that much. I am now a fourth year nursing college student but my knowledge in this field is certainly lacking. I clearly remembered my first day as a freshman in this school. Nervous, uneasy, anxious, and worried because a totally unknown people and place surrounds me. But as time goes by.. I still feel that way but not as much as before.
   There was a time..it was on my First year second semester that I cried! Yes.. I cried heheh because of changes.. I really hate changes I cant explain the feeling I feel inside. By that time you will see my physical body but my thoughts are drifted away. My friends are all worried about my behavior,. It takes a number of week before I get used to that new environment. I really need to adapt or else I will not survive.
      I think this sem is the most toxic. A total of 28 units which composed of 9 subjects, 7 major and 2 minor, plus if you are lucky you will assign at 8 hours duty far away from your home. We also have our 3hours review from our previous major subject.Plus our thesis continuation, We also need to conduct our very own seminar which is scheduled in July together with my duty.. our audience will be the other section. We also need to do demo teaching for the subj of SHT. No comprehensive exam for our batch unlike the old curriculum.. they have to pass the compre for them to graduate but in our case.. we only need to pass our subj. In our batch again, the grading system changed into a deadly grading system.. Prelim=15% Midterm=15% Prefinals=15% Finals=25% Quizzes=20% Attendance and Recitation= 10% unlike the old grading system Prelim=20 Midterm and Finals=25% Quizzes=20% A/R=10% .. Our finals now will be cover to cover. I should drop my motto "Past is past" I shoud cherish every lesson that I learned starting prelim up to the finals.
     We also have our terror prof. Every meeting there will be a recitation. Remain standing if you answer it wrong.. Every week he give us 80 words, we should memorize the meaning or else you will failed his quizzes and worst you will be seated on the front because at the end of the Major exam the class will be rank from top 1 up to the last student in your section. I was lucky to be his student 2years ago. I experienced to be on the first rank but expectation pressured me. I hope in this sem even not in the first at least include me in the top 10.. :) 
     First day blues... because I was saddened by my former classmates.. we are 40+ last last sem.. but as time goes by 40 goes down to 30, 20 until we are only 14..(my original classmates). Even my closes companions secluded from our section. Olive who failed the NCM 105 but not deserving to failed, and Charm who got a problem on her grades. Now I only have Juna and Ella. Juna... who is childish and Ella.. who have a behavioral problem.. hayzzz. I really dont know how can i survive this sem...

Untold Story..

     Naalala ko bigla ang elementary days kO.. siguro kasi nakikita ko sa wall ko ang dati kong bestfriend at ang valedictorian namin tapos inadd pa ko ng crush ko dati.. parehas pala sila ngaung nag aaral ng  dati kong bestfriend sa UST pero magkaiba ng course..

Sa totoo lang ayokong maalala yung mga paulette days.. ewan ko ba parang nag iwan sakin yung school na yun ng bitter memories.. pero to be specific yung mga tao siguro dun especially mga classmate ko. Hmmm kung tutuusin may mga masasayang alaala din naman.. Nagsimula kong pumasok sa school na yun grade 2 ako, nag grade 1 lang ako sa BBF tapos nilipat din ako nila mama una pa nga kaming nag inquire nun sa Colegio.. pero hindi ko na matandaan kung bakit hindi ako dun tumuloy. Hanggang sa nauwi nga ako sa Paulette.. kakabukas lang ng school na yun noon so kami ang mga pioneer ng mga batch ko. Corinthians, Thessalonians, Galatians, Philippians, at Timothy ang mga naging section ko nun.. Ang hindi ko lang din matandaan, bakit wala akong class picture ng Grade 4 at Grade 5..? Suki ako ng Area H sa lakwatsahan! palagi kaming nag pplaystation kila Julienne.. peyborit kong laruin nun yung Crash bandicOt .. Pinakamalayo kong napaglakwatsahan nun na takot na takot talaga ko sa Rd. 2 .. ang layo na sakin nun dati.. Grade 3 ako unang nagkaroon ng cp, motorola pa nga ang brand tapos card pa lang ang load.. sagot pa nila mama load ko nun.

   

     Si E.J simulat simula pa lang sya na talaga kalaban ko sa top! hahah palagi kaming nag uunahan sa top1. hindi lang ata kami sa loob ng room magkalaban, palagi din kaming nagtutuksuhan sa labas ng paaralan.Muntik ko nang makalimutan si Hideki.. kalaban ko din sya sa top pero crush ko.. pero ewan ko ba sa tuwing may bestfriend ako pareho kami lagi ng crush. kaso nag tranfer din yung bestfriend ko nun kaya na meet ko ang tatlo ko pang naging bestfriend.. Uso ang sulatan kaya ngaun ang dami kong mga nakatagong sulat kahit wasak wasak na yung iba. Manhater din ako dati palagi kong pisikal na sinasaktan ang mga lalaki.. minsan pa nga napatawag ako sa guidance dahil sa brutal na ginawa ko kay Michael! (sikreto na lang kung anung ginawa ko! ^-^ ). Pinaka nakakatuwang naaalala ko nun, na hindi naman dapat pagkatuwan nung maihi, matae yung mga classmate ko.. (sikreto na lang yung mga name!) hahhah ang layO kasi ng CR nun, sa underground kasi yung room namin nung grade 4 kaya aakyat kapa ng hagdan. Ang lawak ng palyground namin nun, agawan base ang paboritong laruin ng section namin. dati puro graba pa yung nandun ngaun isa na syang stage. Hindi ko na din alam kung anung itsura ng school ngaun. Huli kong punta highschool pa ko.

    

     Naalala ko pa nun, malapit na foundation day so siniset up ang stage. puro skeleton na bakal pa lang yung mga nakatayo.. bilang bata pinaglaruan ko yun, tumulay tulay ako at ayun nalaglag.. humampas yung mukha ko sa bakal hahhaah! kala mo may beke ako nun! Hatid sundo pa ko ng sasakyan namin noon kaya nung pagka sundo sakin galit na galit si mama. Mahilig din ako sumali sa mga contest nun! halos lahat ng contest sinasalihan ko, Story telling (si Alitaptap at si paru-paro), declamation (Friends, Romans, Countrymen ni William Shakespear, The First day of Creation) Spelling bee, Quiz bee, Slogan making.. etc. pero ang kahiya hiya kong ginawa sa harap ng stage ay ang pag gaya sa hotdog commercial noon! (he loves me, he loves me not..) haiiizzt! :)

    

     Bitter memories, Nagsimula ata yun nung grade 5? or 6? naranasan ko pagkaisahan ng buong section.. tipong binaback stab ka nila. Pagkaharap mo ang gaganda ng sinasabi sayo tapos pagtalikod mo iba. Nagka issue kasi nun,  (eto ata ang pinaka dark secret ko..) pano mo gagawin ang isang krimen kung wala ka nun? Tapos alam ko namang ako yung pinag uusapan nila pero pag kinausap mo iibahin yung usapan.. kahit mga bestfriend mo hindi ka pinaniniwalaan. Iyak ako ng iyak palagi .. pati mga bestfriend ko hindi ako kinakausap.. lonely ako nun sa school alone ako palagi.. na trauma ata ko dahil dun kaya lahat ng tao siguro pinapakisamahan ko ngaun.

    

     Hanggang ngaun dala ko pa din yung mga bitter memories kaya siguro feeling ko naiiba ko sa mga classmate ko na yun! Hindi man lang nila ko inaadd sa facebook! at asa naman silang iadd kO sila.. mga snobbish.. hmp! Nagpapasalamat na rin ako at sa Trade ako nag aral.. nangako pa ko nun na babalik ako sa Paulette pero nung pinapili ako para mag transfer,.. minahal ko na ang Trade at ang mga tao dito..

If One Day You Have The Courage (Yes or No OST)

With many people you pretend that you don’t love me

Do I belong together with you?

Like with our love, we must live in the shadow of the darkness

Make it to hearts business

I want to to dare

I still love you like before

There are still are ways

That it’s not too far

some day

I want you to look up at the stars

You don’t have to be shy to the sky

Through the earth

Don’t have to close your eyes

Don’t have to feel anything 

Some day

I want you to dare look at the other’s people eyes

And tell him that we are in love

There might not be people who will come to understand

It does not matter if we love each other

that’s important

If one day you will dare

Some day

I want to look up to the stars

Don’t by shy to the sky

Through the earth

Don’t close your eyes

Don’t feel anything 

I want you to dare to look at other people’s eyes

And tell him that we are in love. 

ESCAPADE TO BICOLANDIA..

        After 8 years I finally made it to came back here in Bicol.. Sa pag kakaalam kO Grade 5 pa last visit kO ditO.. Meteor Garden Era pa yun.  Mga panahOng baliw na baliw akO kay Watse Lei..  Pag dating namin dito,kila tita Melda muna kami tumuloy, nakita ko ulit yung magaganda at pogi kong pinsan .. Tapos pinasundo na lang kami at sumakay from what they call “padyak”. Kumbaga Tricycle version satin. Flashlight nga lang yung ilaw ng padyak . 30minutes ang naging paglalakbay namin mula sa Milaor hanggang digde (dito) sa Taban. Dati nagbabangka pa kami pumunta dito ngayon daw wala ng nagbabangka. Namangha agad ako sa mga tao dito, nagagawa nilang mabuhay ng simple at  payak na pamumuhay. Habang sakay sakay kami ng padyak sa gitna ng walang kailaw ilaw at mala-palayang daan,madaming mga bagay bagay ang tumatakbo sa isip ko. Ang sarap mangarap pag nandito ka kasi yung ambiance nung lugar parang nakakalungkot, parang hindi ko makita ang sarili kong tumira sa gantong lugar. Hindi dahil sa maarte akO.. feeling ko lang mamatay kasi ako sa kalungkutan.. pero in the first place pumunta ako dito para magpakasaya pero bakit ganto nararamdaman ko ngayOn?

   Parang winewelcome kami ng buwan ang ganda nya pagmasdan kasi sya lang yung bukod tanging nagliliwanag. Sabi nga ni lola sakin “si Janice parang ngayon lang nakakita ng buwan”. Hehehhe Mahilig lang talaga ko tumingala sakanila. Hindi ko mapigilan yung sarili ko.. ewan ko ba ang ganda kasi nila , sobrang sarap sa pakiramdam pag tinitignan ko sila..  Pero walang ganung star dito hindi katulad sa Bulacan kaya din siguro ko nalulungkot dagdag pa yung nawalan ako ng isa sa mga pinakamamahal kong pinsan. Naguguilty ako,  feeling ko dapat nandun ako sa Laguna at wala dito. Kung hindi lang kasi kami nakabili ng ticket hindi talaga kami uuwi dito. Si kuya pa din laman ng isip ko maya’t maya at syempre kasama na din si anu dun.. di ko din mapigilan sarili ko.. hahaha ako nga hindi naiisip nun.. tsk Life is unfair.

    Gabi na kami nakarating.. yung mga daan pamilyar pa rin sakin, matandain talaga kO sa lugar hindi sa pagmamayabang.. hehheh kahit pagod sa byahe pumunta agad kaming visita mga isang kilometro din ata mula dito. Tinignan lang namin ni papa yung naglalaro ng basketball.. may paliga kasi at ayun nga.. nagulantang ako ng isang player.. si Mr. #41 ang galing nya kasi..  pero sad to say natalo sila pero take note isa lang naman lamang ng kalaban! Kung hindi lang kasi na shoot ng kalbong yun! Over time sana.. Habang nanunuod ako naalala ko nung nasa Laguna ko, ganto yung pakiramdam ko nun, habang nag chicheer kay Mr. 11.. Iglesia ni CristO..  Naging crush ko din yun dahil din sa galing mag basketball.. Naalala ko na naman si kuya Von, kasali din kasi sya sa liga nun kahit hindi sya starting player, todo cheer ako sa kanya kahit taga takbo lang naman talaga yung role nya dun! Hehehhe Muntik nya pa ko ipakilala nun sa crush ko kasi kinabukasan pumunta sa kanila at nagpapa download ata? Ayun pinahawak sakin ni kuya von yung cp nya.. ^-^ hayz kuya..    Kanina inabangan ko ulit yung paliga, wala naman pala.. mag chicheer pa naman ako para kay Mr.#41. (Bryan pala name nya.) Wala naman palang laro.. bukas pa excited naman ako masyado, hmmm wala naman kasi magawa dito, ni wala nga kong makausap na kasing edadan ko. Tapos sa favorite kong color game hindi man lang ako manalo nalo samantalang dati ang swerte ko dun! Hayz.. pati ba naman sa laro minamalas ako…

       Nung umaga tska ko lang napansin yung mga pagbabago dito. Yung malaking bahay feeling ko ngayon maliit na, Luwang na luwang ako sa kalsada dati pero parang ngayon parang didipa na lang.. Yung harap ng bahay na dating taas na taas ako flat na, sa likod naman dati tanaw mo yung bukid, ngayon natatakpan na ng mga halaman.. yung tubig sa pampang dati lampas tao yung tubig ngayon hanggang leeg na lang.. wala na rin yung mga bangka na sinasakyan namin, Parang lahat ng bagay ngayong malaki na ko,. Lumiit.. Dati pag pupunta kami dito ang daming tao tska masaya, ngayon kami2x lang yung tao.. eto nga ang tinatawag nilang pagbabago.. nakakalungkot.. L ang ganda talaga ng buwan heheh sya lang nagpapasaya sakin.. tanaw na tanaw kasi sya dito sa kinalalagyan ko, nasa right upper part ko parang katabi ko lang sya bilog na bilog at ang liwanag..

      Natuwa pala ko sa poso kanina, ang hirap talaga mabuhay dito sabi nga ni papa dapat daw maiwan ako dito para daw eto yung maging training camp kO.. Maghuhugas ka ng plato kelangan mo magbomba sa poso, kahit maligo o maglaba. Ang mahirap pa nasa likod ng bahay yung poso so.. kelangan mong buhatin yung balde paloob.Pano naman kasi yung kapatid ko walang silbi.. naturingan pa naming lalaki sya dapat nagbobomba at nag iigib eh! Tsk Pag gabi kelangan mo pa din mag igib ang dilim pa naman walang ilaw sa likod buti na lang hindi ako takot sa mga mumu at kung anu ano pa wag lang talaga sa ipis.  Hindi ka mabubuhay ditto kung takot ka sa dilim. Naalala ko dati may balon pa dito pero hindi ko pa nakikita. Nung araw, nanghuhuli pa ako dito ng salagubang.. konting yugyog sa puno ang dami ng magsisilaglagan.. iuuwi ko pa yun hanggang Bulacan.. ewan ko lang ngayOn di ko pa nattry mang hunting.. pero kanina habang pauwi kami galing bisita, ang daming fireflies.. nagmistulang christmastree yung puno tapos sa basketball court ang dami namang gamu-gamo at ararawan dati hinahawakan ko pa yun, ngayon hindi ko na mahawakan.

    

DAY2

Ang aga namin gumising pupunta kasi kaming Naga. Pinuntahan namin yung Sm Naga, kasama yung mga pinsan ko.  Mga 1hour din siguro byahe mula dito. Nakapunta din kami sa Basilica. Yung simbahan dito na dati pinupuntahan din naming nung bata ako. May picture pa nga ko dati dun eh. Mga 2years or 3 years old pa lang ata ko nun. Ang liit pa din ng puno sa background ko nun ngayon pati puno lumaki na din. Pinicturan ulit ako ni papa sa punong yun.  Tapos namili kami ng pasalubong hindi ko nga nabilihan si ate julie eh ! di ko kasi nadala yung pera ko. Tsk ! sana pag uwi dumaan pa kami dun. Nakabalik din kami agad dito sa Taban.. walang padyak na dumadaan kaya motor yung naghatid samin dito. Ang sarap mag joyride habang umuulan.. wala kasing bubong yung motor kaya basa kami. Pag dating ditto natulog ulit ako kasi an gaga namin gumising. Alas singko na ng hapon nung nagising ako,naalala kong napanaginipan ko si.. yung setting sa tulay tapos may videoke hahhaha mukang tanga naman ako umiiyak daw ako habang kumakanta ramdam ko yung sakit kahit natutulog ako.spice girls pa nga daw yung kinakanta ko eh! hehehe.

Nagyaya ulit yung mga pinsan ko sa visita. Ang nakakatuwang part dun, may nagpapa autograph sakin. mUntanga lang! hahhaa nung nilapitan ako ni Charissa bigla naming tumakbo.. hinihingi pa yung no. ko. Kaso hindi ako interisado sa mga ganun kaya sabi ko na lang hindi ko alam no. ko. Tska nandun din si Rashid kaya hindi sila nakapalag. Nung gabi, may laro na naman sila Mr.#41 pero this time si Mr.#13 sya. And as as usual ang galing nya pa din maglaro! Kaso puro travelling ata ang violation nya ngayon? Hmmp todo cheer ako kahit hindi ko naman sila kilala hahhah at ayun talo pa din sila. Si papa nga nag coach sa team nila eh. Seryoso naman masyado si papa bumili pa talaga ng whiteboard. Sayang natalo, kulang din kasi sila sa player wala man lang pangsubstitute. Ah basta ang galing ni Bryan.. eto na din siguro huling kita ko sa kanila. Hindi ko na sila makikita ulit.

Day3 and Day4

Rainy day.. halos maghapon umulan ngayon.  Maghapon din akong nasa tent. Dahil sa labas lang ang signal ng  internet. Nagvideoke din pala kami kanina kaya siguro umulan din. Saktong pagkakanta ko umambon ! hahahha ako pa tuloy nasisi sa pag ulan. Napagpasyahan naming maligo sa ulan. Biyernes santo pa naman din bawal pala maligo. Dami kong napapayag na maligo sabay naglaro kaming buwis buhay na basketball. Ang dulas sa court kaya nagpaa kami halos yung iba nadudulas at nagpapakamatay para sa bola. Tawa ko ng tawa sa kanila nagsswimming sa court feel na feel nila. Nalalaglag na yung mga short wala silang pakialam. Pagtila ng ulan pumunta ulit kaming visita para manuod ng laro nila papa. Sa hindi inaasahang pagkakataon nakita ko ulit si Mr. 41, 13,(bryan) J taga zone 5 sya kaya madalang ko syang makiyta dito himala ko ng matuturing pag nakita ko sya.. pero nagulat ako nung nandun din sya nakaupo sa court hindi ko sya nakilala agad dumaan pa nga sa harapan ko eh! Hindi na naman ako nakapagpa autograph! Hahhaha kalaban pala nila papa yung mga kasama nya kaya pala nandun sya. Hindi na nga yung laro yung pinapanuod ko kundi sya na.. kaso pagtapos ng laro umuwi na din sya sakay ng motor. Hayz.. siguradong yun na talaga huling sulyap ko dun. Maraming salamat kila  jake, rAyan at bryan na nagpasaya sakin sa pamamagitan ng panunuod sa mga laro nilang comedy! ^-^ Mga malalayOng pinsan ko pa nga ata sila. Halos lahat dito kamag anak ko hindi lang kami magkakakilala. Salamat din sa mga batang naging kaibigan ko dito kahit ang kukulit nila at iba iba ang naging pangalan ko. Mula sa Janice naging (jan2x, jasmine, jaz,) ay ewan ko sa kanila. Pero ang saya din dito kasi alam mo yung pakiramdam na gusto ka nila iclose kasi dayo ka. Lahat gustong maagaw yung atensyon mo kaya matatawa ka na lang sa kanila. Yung iba pipicturan ka pa o magpapapicture sayo kalo mo kandidato ko dito. Pag dadaan ka sa kanila pag uusapan ka nila tatanong kung kaninong aki (anak) yan.  Tapos lahat ng taong makakasalubong mo sa kalsada mamanuhan mo. Kahit di ko kilala sige mano na lang akO! Hahaha

      Last day na naming ngayon pero hindi kami makauwi fully book na yung mga sasakyan. Chance passenger lang kami mamaya. Medyo nalulungkot na din ako, para kasing medyo nasanay na din ako dito. Ma mimiss ko yung daanan tuwing gabi sa may paliko tapos may puno na punong puno ng alitaptap.. ang gandang pagmasdan. Ma mimiss ko din sila buldoger, angel, at baki. Sayang at hindi na kami makakaabot ng fiesta ang original na plano naman talaga dito kami mag ffiesat kaso nga.. hayz. Di bale may next time pa naman dito si kuya wala ng next time. Kaso siguro mga ilang years na naman ako bago makapunta dito. 23 pala ngayon. happy bestfriend day... napanaginipan na naman kita.

  

Dear kUya vOn..

     Madaya ka..! bakit ka umalis ng walang paalam?! hmmmp! ang dami pa nating planO diba? Pano na yung promise mO samin ni ate Jul na ecOpark???! sabi mO kahit anung mangyari promise mO pupunta tayO dun sagot mo pa lahat.. Magpipicture pa tayO gamit yung SLR mO.. Sabi mO pa partner tayO nung damit na niregalo mo skin.. susuotin ko yun tapos susuutin mo din yung sayo para tayo yung mag jowa.. sabi ko naman.. kunwari ka pa may partner ka na.. anu yan pampalubag loob sakin?.. Na mimiss na kita kuya sobra! sObrang miss ka namin! yung kakulitan mO, yung mga banat mong jokes na sobrang tuwang tuwa ko.. lalo na yung nov.1 yung papara ka ng jeep! napaka bingi kasi ng manong kaya nagpapractice ka ng pumara ng malakas.. at aun nga ang o.a naman sa lakas nung bumaba tayo ng lumber!.. hindi ako makahinga sa sobrang tawa nun! hahhaha ang saya pa natin tuwing Nov. uuwi kayO dito tapos sabay2x tayOng pupunta sa puntod ni lolo.. tatambay tayo dun, gala sabay kain ng mga handang niluto ni mami.. last year share pa tayO sa platO nun hindi pa nga plato eh lunch box lang ata yun.. kulang na lang mag subuan tayO.. Naaalala kO din nung magkatabi tayOng matulog, palagi mo sakin pinapakamot yung napakalapad mong likod..! sarap na sarap ka naman kasi palaging mahaba yung kuko ko! :)
    Nung First day ko sa college nun, kaw yung katext ko.. kaw yung nag aadvice sakin tutal parehas tayo ng course.. pinapractice mo pa nga ko ng mga posibleng tanong sa first day tulad ng, "bakit mo pinili ang nursing, define yourself, at kung magiging bagay ka, anu ka?" tanong mo na.. sagot mO pa.. hahahah! palagi mong pinapalakas yung loob kO pag gusto ko na mag give up.. palagi mong sinasabi na.. "sus wala lang yan.. akO nga...." sabi mO pa hindi ka nahihiya.. sinungaling! yung video mo nga sa copar mO.. habang nagtuturo ka sa mga bata halata namang nahihiya at kabado ka pa din.. but still you did a good job sabi ng mga groupmates mo.. improptu yun ah! nakz. galing talaga ng kuya kO..
     Nung highschool kami, alam mo bang crush kita nun? hahahha  pag nagtxt ka mag papaload agad akO.. katext ka pa namin nun nung papunta kami kila cheska.. tawa kami ng tawa sayo nila marianne at karen nung sabihin mong "pota".. hindi kasi kami sanay na "pota".. grabeh na naman tawa namin nun..
  3yrs agO, nung ma diagnosed ka ng leukemia.. aplastic anemia pa nga sabi mo sakin nun, nagulat talga kaming lahat.. perO ikaw yung pinaka nagpakatatag samin, hindi mO pinakita yung mga weak sides mO.. palagi mong sinasabing okei ka lang kahit hindi na kasi mas inaaalala mo ung mga nakapaligid sayOng tao.. kahit may sakit ka na, ginagawa mo pa yung best mO, naaalala mo ung may medical mission kayO? sinasama mo pa ko nun kaso may pasok akO, jologs na jologs ka pa sa scrubsuit ayaw mong sinusuot.. at ang malupit pa dun, nagsinungaling ka kay tita.. sabi mo kila kuya philip ka lang matutulog yun pala aattend ka ng med.mission makita mo lang si joy..! perO. ang saklap pa ng naging tugon sayO.. kung alam lang nya kung anung sinacrifice mo nung araw na yun.. Lahat ng lovelife mo, naging saksi akO.. pano pag may chicks kang pinupuntirya pinapakilala mo muna sakin.. pinapaclose mo pa sakin at ipapaadd sa facebook.. nagpapaturo ka pa sakin kung panO mag edit ng picture at gagawan mo ung mga chicks mO.. ang sweet mO talaga! kahit aq ineedit mo ung mga pics kO.. naaalala mO ung pics kO sa ecOpark? kaw pa namili ng quotes na ilalagay! hahhah galeeng mO alam na alam mU din talaga ang buhay kO, sabi mO pa basta may ipapaedit akO, itagged kO lang sayo.. matik na yun.. kada edit pics mO pa, may pangalan mO sa baba na "vonskie".. Halos lahat pa ginwan mO ng graffiti.. at mahahalata namang green ang favorite mong color,. halos lahat kasi may color green.. Nung mag bakasyOn kami jan, lam mO bang yun yung pinakamasayang bakasyOn kO? naging favorite na lugar kO pa yang laguna.. sinundO mO pa kami nun sa sta. cruz! ang tagal ng hinintay mO dun, mahigit isang oras ka ata dun tapos french fries lang inorder mO, naka short ka pa.. tapos pag nandun kami ni ate jul, wala ka naman minsan kasi nag susummer ka pa nun, gabi ka na makakauwi, sayO pa kami nag susumbong pag pinapagalitan kami ni kuya frOi! hahhaa.. Ginala nyo pa kami sa lupain nyo sa Quezon.. namitas pa tayO ng kalamansi tapOs nag swimming sa dagat na hindi kO alam last day na rin pala yun ng cellphOne kO.. Nung nagswimming din tayO nun sa sitiO lUcia.. tawa kami ng tawa sayO kasi nag mOdel mOdel kang parang babOy na sirena sa gilid ng pOol.. pakembOt kembOt ka pa..
      Pag umuuwi ka dito ng Bulacan, kaw palagi nanlilibre samin, samantalang ikaw ang dayO hahahha kaw kasi mayaman eh! salamat sa pag libre kuya.. sa kabagan, tig pipisong chichiria, candy at stick o.. with matching tambay sa labas ng bahay namin.. nakaupo sa tabi ng kanal nila aling tita at mag sosoundtrip sa cellphone mO,at walang katapusang kwentuhan habang nag aabang magsilaglagan ung mga bitwin sa taas naten.. tapos walang kupas na picture taking na naman.. pag nagkasawaan tska lang mag uuwian.. Ang pinakahindi ko makakalimuta nung bata tayO, since akO yung pinakabata sating magpipinsan nUn, akO palagi yung kawawa at aping api sa inyo.. ang lakas nyO mang asar nila kuya bise, kuya mac at kuya pol.. one time kila lola, kw kasi yung mayaman so kaw pa lang ung may game boy samin, kami naman pila pila manghiram sayO.. ang damot mU nun! ahahahh pero pinapahiram mo sila kuya.. samantalang akO halos umiyak na makahiram lang.. palgi mO pa kong inaasar na oink2x.. rOsa, babOy, kahit ikaw din naman tababoy!
    Nung debut mO last2x year umattend kami nun kahit may bagyong undOy.. galit na galit kaya sakin si papa nun, ang dami kong narinig na masasakit na salita.. sabi kO na lang sa isip2x kO, hindi naman un ung pinunta kO, yung kasiyahan ng pag sama2x hindi naman ung sinasabi ni papa.. at kaw pa talaga nagrequest ng ireregalo ko sayO nun, yung gel ata un.. nakalimutan kO yung brand basta mousse yun eh! sinamahan pa kO ni juna bumili sa sm.. hindi kO na din binalot kasi alam mO naman na!..Pagtapos nun nandun din mga classmate mO nun, dun ata kO unang uminom ng gin, ang sarap pala.. hahhaha parang juice lang, pero ikaw bawal ka uminom so sagot mo lang ang kwento,! madaling araw na kaya si tita, umuusok na ang ilong sayO, sabi mO pa ikaw bahala kay tita, eh narinig.. aun sermOn ka sa harap ng mga bisita mO! hhaahha ginawa mO pa kaming katulong nun ni ate jUl, kami nagligpit.. tapOs di pa namin makakalimutan nung pag plantsahin mO kami ng uniform mO! hahha bOss ka tlaga eh nUh! perO kuya, kahit anu pa ipagawA mO samin, dumilat ka lang jan! ang tagal mO namang natutulOg.. aba! nasObrahan ka na.. T-T Nung umuwi tayOng Tarlac kahit patay yung pinuntahan natin tawa tayO nun ng tawa.. ngayOn bakit ikaw na yung nakahiga, hindi kami makatawa tae ka! walang nagpapatawa samin!
       Hmp! palagi pa naman kitang kachat.. kaw palaging nagtatanOng anung ulam namin, umuulan ba dito.. at kung anu2x pa may mapag usapan lang.. kung alam kO lang kUya hindi na sana kO nag ooffline sa chat.. kakausapan kita at hindi na ikaw ung unang mag aapproach.. sa tuwing sinisilip ko pa naman kung sinong online ikaw palagi yung present.. pati sa pag comment sa mga emong post ni titO renan.. kaw laging nakakOntra! Lam mO din mga pinagdadaanan ng lovelife kO, sayO kO nga lang pinabasa tong bLog kO nun at sabi mO sikretO lang natin.. Palagi mO pa kong kinukulit kung may summer ba kO at magbakasYon naman ako jan para may kasama ka.. sabi mO magtitinda pa tayO, tska aakyat tayO ng bUndOk.. kUng hindi akO makakasamang umakyat, sabi mO sumama na lang ako sa inyO sa Tarlac.. maduga ka naman eh, nauna ka na.. hindi mO kO hinintay! hindi pa nga kO nakakaakyat! Sabi mO pa sabay tayOng kukuha ng board exam.. pinamana mO pa sakin tOng librO ng Funda.. sabi mO gagamitin mO pa toh! 
   Last na pagkikita natin last christmas.. for the first time.. kumpletO tayOng magpipinsan.. First and last christmas na pala natin nUn.. Okei ka naman nun eh.. magaling ka nga diba? anU ba talagang nangyari? Excited ka pa mag fiesta ditO kasi uuwi din sila ate jeany at siguradOng kaliwat kanan na pasyalan at swimming na naman un, sabi mO pa hindi kayO magpapaiwan ni tito at sasam kayO.. hmp! isasama ka naman eh bumitiw ka agad, nasan na yung jelly ace ni ate jhen?.. kUng sakaling makaakyat akO ng bundoK after how many years.. hindi na kita makakasama.. hinintay pa naman kita mag pagaling kaso hindi mo na kinaya.. hanggang sa huling sandali nagpapaka cool ka pa.. ayaw mO pa magpadala sa ospital kahit nilalagnat ka na kasi inaaalala mO kung may pera pa kayO.. amP! nagpadala ka kung kelan hindi ka na makahinga! buang ka talaga.. kaya pala nag paluto ka na nun ng mga favOrite mOng pagkain.. at himalang nagtrabahO ka ng mga gawaing bahay.. nakita kO pa ung schedule mO sa cp mO yung "mga gagawin para hindi palaging nakatunganga sa harap ng pc".. pati ung mga pics natin last2x year nung nOv.1 naka save pa sa cp mO kahit ang labO naman nun,. sOrry kuYa wala akOng nasabi o nagawa bagO ka mawala..  hindi kO man lang narelpyan ung comment mO nung graduatioN ni rashid.. Hindi man lang akO nakapunta jan para tuparin ung kahilingan Mong magbaksyOn akO jan para naman may makausap ka kasi bored na bored ka na.. thank you din sa lahat2x.. yan din yung mga last na sinabi mO bago ka mawala.. "kaya ko pa pero hindi na kaya ng katawan kO, thankz kuya" sabi mo kay kuta richie.. sinO ba namang hindi maiiyak dun.. hayzz..
    SinO na lang pagkkwentuhan kO ng mga problema kO? Naghihired na nga kO ng kuya may matawag lang ng kUya tapos yung genuine pa yung nawala.. iilan na nga lang kayOng kuya kO.. wala ng bubuhat sakin kahit ganto na kO kalaki at kabigat.. grbeh nakakaya mO pa qng buhatin as in buhat talaga.. sinO na lang papasanan kO sa likOd? tska manlilibre sakin? wala na din mag yayaya sakin pumunta jan, anO na lang papaalam kO kay mama pag gustO kO pumunta jan? lam mU namang ikaw yung pinangsasangkalan kO dun makapUnta lang.. sabi mO pa bibilihan mO kO ng cake sa bday kO!! Wala ng mag aadvice sakin pag dating sa schOol.. cnO na lang mag eedit ng mga picture kO ng ganun kaganda? sayO kO pa natutunan kung panO gamitin yung clOne sa photoescaPe.. cnO na lang mag pipiture samin? wAla na din yung mga jOkes na nakakawalang hininga.. wala na din kOng cellphone na paglalaruan.. yUng arithmetic jan sa cp mO, kaw nga top score dun eh, galing mO talaga.. wala na kOng aagawan ng sumbrerO at kakamUtan ng malapad na likOd.. wala ng maglilibOt samin sa circle, at sa San pedro .. pati sa bahay nila ate inday at kuya philip.. hindi na tayO makukumpletO pag may 1 at nov.1 .. wala ng mangungulit sakin tungkol sa mga kinababaliwan nyang chickz.. medyO naging bitter pa kami sa last n naging babae sa buhay mO,. sabi kO pa child abuse ka.. perO hindi naman akO as in kOntra.. tapos sabi mO pag nasama ko si tina jan malaki yung prize mO sakin.. ngayong nasama na namin.. wala ka na.. :( wala na din ka tag team si titO renan sa mga jOkes.. nawalan din xa ng president sa fans club at asosasyOn nya.. wala ng mang aasar sakanya sa lOve life nya... ang daming nawala nung nawala ka.. wala ng mang aasar sakin dun sa magaling mag basketball na crush kO sa laguna.. wala na kOng ichicheer pag may paliga ng basketball jan .. kahit wala namang ibang role kundi taga takbO lang.. :) hayz kuya!!! T-T iyak tawa kO sayO! sObrang mamimiss namin yung kakUlitan mO..! okei na din siguro para hindi ka na nahihirapan sa tusOk ng karayOm jan sa likOd mO.. ginawa mO naman na lahat kasO hanggang dun na lang sigUro talaga.. WE WILL DEFINITELY MISS YOU! VON KAIZER GRAGANZA BELTRAN.. Rest In Peace kUya..

tRibute fOr kUya vOn..

Duty at Guagua, Pampanga

    This is my 3rd time for Provincial Duty.. hindi na bago sakin ang mga dapat kong dalhin at kung ano pang mga dapat iexpect ko. Dati gustong gusto ko mag provincial....  isa ng dahilan dito ay nagiging malaya ako sa mga bagay bagay.. natututo akong maging responsable sa sarili ko ng walang nag didiktang pamilya kung ano ang tama at mali.. isa pa nararanasan kong matulog kasama ang mga malalapit kong kaibgan at maglakwatsa kahit dis-oras na nang gabi.. pumili ng kakainin or kung kakain ba o hindi..

    This time sa Guagua Pampanga na assign ang section namin from February14-19,2011.. Saktong araw ng mga puso, nag aabang kami ng service ng school para ihatid kami sa aming destinasyon. Habang naghihintay kaliwat kanan ang mga magsing irog na halata namang masayang nagcecelebrate with matching chocolates and flowers pa! hahahha kelan kaya ko makakatanggap nun? naging isang malaking HURTS day sakin ang dapat sana ay HEART's day :) ..
     Pagdating namin sa Pampanga.. diretso bihis kami ng nursing uniform para sa orientation.. (patayan ito!) pagod ka pa sa byahe kelangan na namin magduty.. 9pm na ng matapos kami.. sa MS ward kami na assign na hindi na rin bago sakin dahil nasabak na din ako sa area na to sa Batangas.Pero ang mangyayari 3days lang kami sa area na yun at ang last 3 ay OR naman. Napakalaki kong tanga sa OR! 2nd time ko na pero daig pa ko ng mga first time! naging isang malaking frustration sakin! Friday pa naman nun.. my favorite day at feb.18 pa.. fav. no. minalas malas ako.. Naging palpak na circulating nurse ako sa OR! halos lahat ata ng inutos sakin mga dalawa lang ang nagawa kong tama! hayzzz. T-T at as usual iyak na naman akO! hahahaha nakailang iyak ata ko sa araw na yun, kinagabihan naman nag away away na naman ang mga kaibigan ko.. pero nagkabati din naman..

    Hindi lang naman puro kalungkutan ang naghari sa buong rotation na yun.. nakapamasyal kami sa lumubog na simbahan na pinag shootingan nila Santino.. napakatahimik ng lugar at iilan lang ang tao.. sa likod ng simbahan may wishing well.. naghulog ako ng piso at taimtim na nag wish..! (matupad kaya?) Naging tour guide at photographer namin ang aming Clinical Instructor.. hehehe si Mam. Lim.. nakakahiya sa kanya.. Tapos nun, dinala nya kami sa Bayan para bumili ng kung anu ano.. pero ang nag iisang nabili lang namin ay CD! hahahah ang layo ng dinayo namin para bumili lang ng isang CD! sa dami naming yon! nag ambagan pa kami ng 4pesos each.. tapos kinagabihan eh nag movie marathon na lang kami. Nagkakatakutan pa sa dorm.. kamusta naman kasi nakakatakot naman talaga.. 

     Last day namin may duty pa din kami.. pero IV insertion na lang.. ang galing kO! for thre first time nakapag IV insertion ako! ^__^ achievement.. tsaka hindi naman pala masakit insertan mas nasaktan pa ko sa higpit ng tourniquet ni Jaybee! pero sa bagay gauge 24 lang kasi ginamit! At yun nga.. nag pirmahan na lang ng RLE at pinauwi na kami ng C.I namin sa dorm para makapag impake na ng mga gamit pauwi!