Dear kUya vOn..

     Madaya ka..! bakit ka umalis ng walang paalam?! hmmmp! ang dami pa nating planO diba? Pano na yung promise mO samin ni ate Jul na ecOpark???! sabi mO kahit anung mangyari promise mO pupunta tayO dun sagot mo pa lahat.. Magpipicture pa tayO gamit yung SLR mO.. Sabi mO pa partner tayO nung damit na niregalo mo skin.. susuotin ko yun tapos susuutin mo din yung sayo para tayo yung mag jowa.. sabi ko naman.. kunwari ka pa may partner ka na.. anu yan pampalubag loob sakin?.. Na mimiss na kita kuya sobra! sObrang miss ka namin! yung kakulitan mO, yung mga banat mong jokes na sobrang tuwang tuwa ko.. lalo na yung nov.1 yung papara ka ng jeep! napaka bingi kasi ng manong kaya nagpapractice ka ng pumara ng malakas.. at aun nga ang o.a naman sa lakas nung bumaba tayo ng lumber!.. hindi ako makahinga sa sobrang tawa nun! hahhaha ang saya pa natin tuwing Nov. uuwi kayO dito tapos sabay2x tayOng pupunta sa puntod ni lolo.. tatambay tayo dun, gala sabay kain ng mga handang niluto ni mami.. last year share pa tayO sa platO nun hindi pa nga plato eh lunch box lang ata yun.. kulang na lang mag subuan tayO.. Naaalala kO din nung magkatabi tayOng matulog, palagi mo sakin pinapakamot yung napakalapad mong likod..! sarap na sarap ka naman kasi palaging mahaba yung kuko ko! :)
    Nung First day ko sa college nun, kaw yung katext ko.. kaw yung nag aadvice sakin tutal parehas tayo ng course.. pinapractice mo pa nga ko ng mga posibleng tanong sa first day tulad ng, "bakit mo pinili ang nursing, define yourself, at kung magiging bagay ka, anu ka?" tanong mo na.. sagot mO pa.. hahahah! palagi mong pinapalakas yung loob kO pag gusto ko na mag give up.. palagi mong sinasabi na.. "sus wala lang yan.. akO nga...." sabi mO pa hindi ka nahihiya.. sinungaling! yung video mo nga sa copar mO.. habang nagtuturo ka sa mga bata halata namang nahihiya at kabado ka pa din.. but still you did a good job sabi ng mga groupmates mo.. improptu yun ah! nakz. galing talaga ng kuya kO..
     Nung highschool kami, alam mo bang crush kita nun? hahahha  pag nagtxt ka mag papaload agad akO.. katext ka pa namin nun nung papunta kami kila cheska.. tawa kami ng tawa sayo nila marianne at karen nung sabihin mong "pota".. hindi kasi kami sanay na "pota".. grabeh na naman tawa namin nun..
  3yrs agO, nung ma diagnosed ka ng leukemia.. aplastic anemia pa nga sabi mo sakin nun, nagulat talga kaming lahat.. perO ikaw yung pinaka nagpakatatag samin, hindi mO pinakita yung mga weak sides mO.. palagi mong sinasabing okei ka lang kahit hindi na kasi mas inaaalala mo ung mga nakapaligid sayOng tao.. kahit may sakit ka na, ginagawa mo pa yung best mO, naaalala mo ung may medical mission kayO? sinasama mo pa ko nun kaso may pasok akO, jologs na jologs ka pa sa scrubsuit ayaw mong sinusuot.. at ang malupit pa dun, nagsinungaling ka kay tita.. sabi mo kila kuya philip ka lang matutulog yun pala aattend ka ng med.mission makita mo lang si joy..! perO. ang saklap pa ng naging tugon sayO.. kung alam lang nya kung anung sinacrifice mo nung araw na yun.. Lahat ng lovelife mo, naging saksi akO.. pano pag may chicks kang pinupuntirya pinapakilala mo muna sakin.. pinapaclose mo pa sakin at ipapaadd sa facebook.. nagpapaturo ka pa sakin kung panO mag edit ng picture at gagawan mo ung mga chicks mO.. ang sweet mO talaga! kahit aq ineedit mo ung mga pics kO.. naaalala mO ung pics kO sa ecOpark? kaw pa namili ng quotes na ilalagay! hahhah galeeng mO alam na alam mU din talaga ang buhay kO, sabi mO pa basta may ipapaedit akO, itagged kO lang sayo.. matik na yun.. kada edit pics mO pa, may pangalan mO sa baba na "vonskie".. Halos lahat pa ginwan mO ng graffiti.. at mahahalata namang green ang favorite mong color,. halos lahat kasi may color green.. Nung mag bakasyOn kami jan, lam mO bang yun yung pinakamasayang bakasyOn kO? naging favorite na lugar kO pa yang laguna.. sinundO mO pa kami nun sa sta. cruz! ang tagal ng hinintay mO dun, mahigit isang oras ka ata dun tapos french fries lang inorder mO, naka short ka pa.. tapos pag nandun kami ni ate jul, wala ka naman minsan kasi nag susummer ka pa nun, gabi ka na makakauwi, sayO pa kami nag susumbong pag pinapagalitan kami ni kuya frOi! hahhaa.. Ginala nyo pa kami sa lupain nyo sa Quezon.. namitas pa tayO ng kalamansi tapOs nag swimming sa dagat na hindi kO alam last day na rin pala yun ng cellphOne kO.. Nung nagswimming din tayO nun sa sitiO lUcia.. tawa kami ng tawa sayO kasi nag mOdel mOdel kang parang babOy na sirena sa gilid ng pOol.. pakembOt kembOt ka pa..
      Pag umuuwi ka dito ng Bulacan, kaw palagi nanlilibre samin, samantalang ikaw ang dayO hahahha kaw kasi mayaman eh! salamat sa pag libre kuya.. sa kabagan, tig pipisong chichiria, candy at stick o.. with matching tambay sa labas ng bahay namin.. nakaupo sa tabi ng kanal nila aling tita at mag sosoundtrip sa cellphone mO,at walang katapusang kwentuhan habang nag aabang magsilaglagan ung mga bitwin sa taas naten.. tapos walang kupas na picture taking na naman.. pag nagkasawaan tska lang mag uuwian.. Ang pinakahindi ko makakalimuta nung bata tayO, since akO yung pinakabata sating magpipinsan nUn, akO palagi yung kawawa at aping api sa inyo.. ang lakas nyO mang asar nila kuya bise, kuya mac at kuya pol.. one time kila lola, kw kasi yung mayaman so kaw pa lang ung may game boy samin, kami naman pila pila manghiram sayO.. ang damot mU nun! ahahahh pero pinapahiram mo sila kuya.. samantalang akO halos umiyak na makahiram lang.. palgi mO pa kong inaasar na oink2x.. rOsa, babOy, kahit ikaw din naman tababoy!
    Nung debut mO last2x year umattend kami nun kahit may bagyong undOy.. galit na galit kaya sakin si papa nun, ang dami kong narinig na masasakit na salita.. sabi kO na lang sa isip2x kO, hindi naman un ung pinunta kO, yung kasiyahan ng pag sama2x hindi naman ung sinasabi ni papa.. at kaw pa talaga nagrequest ng ireregalo ko sayO nun, yung gel ata un.. nakalimutan kO yung brand basta mousse yun eh! sinamahan pa kO ni juna bumili sa sm.. hindi kO na din binalot kasi alam mO naman na!..Pagtapos nun nandun din mga classmate mO nun, dun ata kO unang uminom ng gin, ang sarap pala.. hahhaha parang juice lang, pero ikaw bawal ka uminom so sagot mo lang ang kwento,! madaling araw na kaya si tita, umuusok na ang ilong sayO, sabi mO pa ikaw bahala kay tita, eh narinig.. aun sermOn ka sa harap ng mga bisita mO! hhaahha ginawa mO pa kaming katulong nun ni ate jUl, kami nagligpit.. tapOs di pa namin makakalimutan nung pag plantsahin mO kami ng uniform mO! hahha bOss ka tlaga eh nUh! perO kuya, kahit anu pa ipagawA mO samin, dumilat ka lang jan! ang tagal mO namang natutulOg.. aba! nasObrahan ka na.. T-T Nung umuwi tayOng Tarlac kahit patay yung pinuntahan natin tawa tayO nun ng tawa.. ngayOn bakit ikaw na yung nakahiga, hindi kami makatawa tae ka! walang nagpapatawa samin!
       Hmp! palagi pa naman kitang kachat.. kaw palaging nagtatanOng anung ulam namin, umuulan ba dito.. at kung anu2x pa may mapag usapan lang.. kung alam kO lang kUya hindi na sana kO nag ooffline sa chat.. kakausapan kita at hindi na ikaw ung unang mag aapproach.. sa tuwing sinisilip ko pa naman kung sinong online ikaw palagi yung present.. pati sa pag comment sa mga emong post ni titO renan.. kaw laging nakakOntra! Lam mO din mga pinagdadaanan ng lovelife kO, sayO kO nga lang pinabasa tong bLog kO nun at sabi mO sikretO lang natin.. Palagi mO pa kong kinukulit kung may summer ba kO at magbakasYon naman ako jan para may kasama ka.. sabi mO magtitinda pa tayO, tska aakyat tayO ng bUndOk.. kUng hindi akO makakasamang umakyat, sabi mO sumama na lang ako sa inyO sa Tarlac.. maduga ka naman eh, nauna ka na.. hindi mO kO hinintay! hindi pa nga kO nakakaakyat! Sabi mO pa sabay tayOng kukuha ng board exam.. pinamana mO pa sakin tOng librO ng Funda.. sabi mO gagamitin mO pa toh! 
   Last na pagkikita natin last christmas.. for the first time.. kumpletO tayOng magpipinsan.. First and last christmas na pala natin nUn.. Okei ka naman nun eh.. magaling ka nga diba? anU ba talagang nangyari? Excited ka pa mag fiesta ditO kasi uuwi din sila ate jeany at siguradOng kaliwat kanan na pasyalan at swimming na naman un, sabi mO pa hindi kayO magpapaiwan ni tito at sasam kayO.. hmp! isasama ka naman eh bumitiw ka agad, nasan na yung jelly ace ni ate jhen?.. kUng sakaling makaakyat akO ng bundoK after how many years.. hindi na kita makakasama.. hinintay pa naman kita mag pagaling kaso hindi mo na kinaya.. hanggang sa huling sandali nagpapaka cool ka pa.. ayaw mO pa magpadala sa ospital kahit nilalagnat ka na kasi inaaalala mO kung may pera pa kayO.. amP! nagpadala ka kung kelan hindi ka na makahinga! buang ka talaga.. kaya pala nag paluto ka na nun ng mga favOrite mOng pagkain.. at himalang nagtrabahO ka ng mga gawaing bahay.. nakita kO pa ung schedule mO sa cp mO yung "mga gagawin para hindi palaging nakatunganga sa harap ng pc".. pati ung mga pics natin last2x year nung nOv.1 naka save pa sa cp mO kahit ang labO naman nun,. sOrry kuYa wala akOng nasabi o nagawa bagO ka mawala..  hindi kO man lang narelpyan ung comment mO nung graduatioN ni rashid.. Hindi man lang akO nakapunta jan para tuparin ung kahilingan Mong magbaksyOn akO jan para naman may makausap ka kasi bored na bored ka na.. thank you din sa lahat2x.. yan din yung mga last na sinabi mO bago ka mawala.. "kaya ko pa pero hindi na kaya ng katawan kO, thankz kuya" sabi mo kay kuta richie.. sinO ba namang hindi maiiyak dun.. hayzz..
    SinO na lang pagkkwentuhan kO ng mga problema kO? Naghihired na nga kO ng kuya may matawag lang ng kUya tapos yung genuine pa yung nawala.. iilan na nga lang kayOng kuya kO.. wala ng bubuhat sakin kahit ganto na kO kalaki at kabigat.. grbeh nakakaya mO pa qng buhatin as in buhat talaga.. sinO na lang papasanan kO sa likOd? tska manlilibre sakin? wala na din mag yayaya sakin pumunta jan, anO na lang papaalam kO kay mama pag gustO kO pumunta jan? lam mU namang ikaw yung pinangsasangkalan kO dun makapUnta lang.. sabi mO pa bibilihan mO kO ng cake sa bday kO!! Wala ng mag aadvice sakin pag dating sa schOol.. cnO na lang mag eedit ng mga picture kO ng ganun kaganda? sayO kO pa natutunan kung panO gamitin yung clOne sa photoescaPe.. cnO na lang mag pipiture samin? wAla na din yung mga jOkes na nakakawalang hininga.. wala na din kOng cellphone na paglalaruan.. yUng arithmetic jan sa cp mO, kaw nga top score dun eh, galing mO talaga.. wala na kOng aagawan ng sumbrerO at kakamUtan ng malapad na likOd.. wala ng maglilibOt samin sa circle, at sa San pedro .. pati sa bahay nila ate inday at kuya philip.. hindi na tayO makukumpletO pag may 1 at nov.1 .. wala ng mangungulit sakin tungkol sa mga kinababaliwan nyang chickz.. medyO naging bitter pa kami sa last n naging babae sa buhay mO,. sabi kO pa child abuse ka.. perO hindi naman akO as in kOntra.. tapos sabi mO pag nasama ko si tina jan malaki yung prize mO sakin.. ngayong nasama na namin.. wala ka na.. :( wala na din ka tag team si titO renan sa mga jOkes.. nawalan din xa ng president sa fans club at asosasyOn nya.. wala ng mang aasar sakanya sa lOve life nya... ang daming nawala nung nawala ka.. wala ng mang aasar sakin dun sa magaling mag basketball na crush kO sa laguna.. wala na kOng ichicheer pag may paliga ng basketball jan .. kahit wala namang ibang role kundi taga takbO lang.. :) hayz kuya!!! T-T iyak tawa kO sayO! sObrang mamimiss namin yung kakUlitan mO..! okei na din siguro para hindi ka na nahihirapan sa tusOk ng karayOm jan sa likOd mO.. ginawa mO naman na lahat kasO hanggang dun na lang sigUro talaga.. WE WILL DEFINITELY MISS YOU! VON KAIZER GRAGANZA BELTRAN.. Rest In Peace kUya..

tRibute fOr kUya vOn..

Duty at Guagua, Pampanga

    This is my 3rd time for Provincial Duty.. hindi na bago sakin ang mga dapat kong dalhin at kung ano pang mga dapat iexpect ko. Dati gustong gusto ko mag provincial....  isa ng dahilan dito ay nagiging malaya ako sa mga bagay bagay.. natututo akong maging responsable sa sarili ko ng walang nag didiktang pamilya kung ano ang tama at mali.. isa pa nararanasan kong matulog kasama ang mga malalapit kong kaibgan at maglakwatsa kahit dis-oras na nang gabi.. pumili ng kakainin or kung kakain ba o hindi..

    This time sa Guagua Pampanga na assign ang section namin from February14-19,2011.. Saktong araw ng mga puso, nag aabang kami ng service ng school para ihatid kami sa aming destinasyon. Habang naghihintay kaliwat kanan ang mga magsing irog na halata namang masayang nagcecelebrate with matching chocolates and flowers pa! hahahha kelan kaya ko makakatanggap nun? naging isang malaking HURTS day sakin ang dapat sana ay HEART's day :) ..
     Pagdating namin sa Pampanga.. diretso bihis kami ng nursing uniform para sa orientation.. (patayan ito!) pagod ka pa sa byahe kelangan na namin magduty.. 9pm na ng matapos kami.. sa MS ward kami na assign na hindi na rin bago sakin dahil nasabak na din ako sa area na to sa Batangas.Pero ang mangyayari 3days lang kami sa area na yun at ang last 3 ay OR naman. Napakalaki kong tanga sa OR! 2nd time ko na pero daig pa ko ng mga first time! naging isang malaking frustration sakin! Friday pa naman nun.. my favorite day at feb.18 pa.. fav. no. minalas malas ako.. Naging palpak na circulating nurse ako sa OR! halos lahat ata ng inutos sakin mga dalawa lang ang nagawa kong tama! hayzzz. T-T at as usual iyak na naman akO! hahahaha nakailang iyak ata ko sa araw na yun, kinagabihan naman nag away away na naman ang mga kaibigan ko.. pero nagkabati din naman..

    Hindi lang naman puro kalungkutan ang naghari sa buong rotation na yun.. nakapamasyal kami sa lumubog na simbahan na pinag shootingan nila Santino.. napakatahimik ng lugar at iilan lang ang tao.. sa likod ng simbahan may wishing well.. naghulog ako ng piso at taimtim na nag wish..! (matupad kaya?) Naging tour guide at photographer namin ang aming Clinical Instructor.. hehehe si Mam. Lim.. nakakahiya sa kanya.. Tapos nun, dinala nya kami sa Bayan para bumili ng kung anu ano.. pero ang nag iisang nabili lang namin ay CD! hahahah ang layo ng dinayo namin para bumili lang ng isang CD! sa dami naming yon! nag ambagan pa kami ng 4pesos each.. tapos kinagabihan eh nag movie marathon na lang kami. Nagkakatakutan pa sa dorm.. kamusta naman kasi nakakatakot naman talaga.. 

     Last day namin may duty pa din kami.. pero IV insertion na lang.. ang galing kO! for thre first time nakapag IV insertion ako! ^__^ achievement.. tsaka hindi naman pala masakit insertan mas nasaktan pa ko sa higpit ng tourniquet ni Jaybee! pero sa bagay gauge 24 lang kasi ginamit! At yun nga.. nag pirmahan na lang ng RLE at pinauwi na kami ng C.I namin sa dorm para makapag impake na ng mga gamit pauwi!

CRAZY LITTLE THING CALLED LOVE a.k.a FIRST LOVE

    Matapos ang isang buwang impyerno dahil sa school works, kelangan ko namang pasayahin ang sarili ko. At syempre dating gawi.. nanuod ako ng movie.. but this time, for the first time, Thai movie ang pinanuod ko.. A CRAZY LITTLE THING CALLED LOVE.
      Matagal ko ng nakita tong movie na toh sa tumblr, pero sa kasamaang palad, pinagdamutan ako ng nag post.. hindi man lang binigay yung title or yung link! I tried to search it but epic failed ako.. Until once nakita ko ulit sya.. thank you sa nag share! Tinawag ko ang pinsan ko para naman may kasama akong kiligin! hahaahah para malabas ko talaga lahat ng emosyong nararamdaman ko, ang hirap kasi pigilan.. :)
   Naka relate ako sa movie, hahhahaah Its an unrequited love story but in the end naging happy ending naman,.. it takes time nga lang.. Parang na feature sa movie na to, lahat ng mga kahihiyang ginawa mo na hindi mo maisip na nagawa mo pala ng dahil lang sa isang tao.. akalain mo yun? yeah! and I guess, that's why they entitled it A CRAZY LITTLE THING CALLED LOVE.. Nagawa nyang baguhin ang sarili nya from ugly duckling to a beautiful swan.. because of that guy. Salungat sa perception ng ibang tao na, "hindi mo kailangang magbago para sa isang tao para mahalin ka nila, kasi kung mahal ka nila tatanggapin nila kung ano ka talaga"..bakit hindi nila isiping... "because I love you, maybe I should try".. ang selfish din naman kasi kung palagi mo na lang iniisip yung sarili mo,. atska kung sa ikakabuti mo rin naman toh.. but anyway, hindi ko naman masyadong kinokontra ang mga may paninindigan na ganito, dahil ako mismo ay guilty sa mga sinasabi kO..! hahhaha Kung may magbago man sa pagkatao mo, Ikaw ay Ikaw.. Ikaw pa din yan.. besides hindi naman masamang maghangad na magustuhan ka ng tao sa kung ano ka ng walang binabagong anu man sa pagkatao mo.
       For almost 4 years, the girl in this movie secretly love this certain guy, At lahat na ng orasyon,kasabihan at mga paniniwala para mapansin at magustuhan sya ng lalaking yun ay ginawa na nya.. Ang sadyang pag pagdaan sa room para lang makita ang mukha nya, puntahan ang mga lugar na nandun sya , ang pagtawag sa phone marinig lang ang boses nya.. she even kept all the things that the guy gave him as a souvenir!kahit na napaka liit na bagay lang nyan.. yung tipong nahawakan nya lang yung bagay na yun, itatago mo na kasi big deal na yun para sayo! na kulang na lang ay ipa laminate mo pa, maingatan lang! hhaaha (nakarelate..!) Malaman nya lang ang pangalan mo o kausapin ka lang nya kahit pa walang kwentang pag uusap yan, or tumingin man lang sya sayo ay nakakakilig na yun.. kasi nga.. gusto mo sya. maliit man na bagay yan, nagiging big dahil sayo.. siguro nga love is blind.. hahhaha Lahat makakarelate sa movie at mag fflash back ang high school days nila.. Its a love story of every one.. Im sure nakarelate kayo.. at nasabi nyo na "shockz ako yun ah, ginawa ko yun".Those naughty or silly things na nagawa mo mapansin lang ng guy.

 The scene that hit me most is when Nam, and her bestfriends split up, Naalala ko ang bonggang away namin ni Karen nung kami ay second year highschool.. ng dahil din sa boyfriend nya.. honestly I cried in that scene! hahhaah One of the sad scene din is when Nam gather all her courage to confess her undying love to Shone with matching white rose.. only to be heart broken in the end dahil may girlfriend na si Shone. May gana pang magtanong si Shone na "Nam, are you alright?" nyeek? hindi ba obvious? haleer? hahhaha para kang nareject of course alangan naman maging okei ka sa alright? nakakapanghina kaya yun, lalo na't matagal mong inipon yung lakas na yun para lang masabi mo.. and for that I salute you Nam! Strong!! shet..! I felt your pain girl.. so freaking bad! ( I also in love with a guy for almost 6 years at syempre Epic failed pa din ako.. hahaha)
    All those bitter sweet memoRIES came rushing through me.. hahahha share ko ang mga silly things ko ding nagawa.. Pumapasok ako ng maaga para lang makita sya, kasi pumapasok din sya ng maaga, Tinago ko yung  limang pisong binayad nya nung nagbayad sya ng utang sakin(alam yun ng bestfriend ko) , sobrang natuwa ako ng kausapin nya ko sa canteen dahil nagpasalamat sa chess na dala ko, (take note, hindi nya masabi ang name ko, siguro hindi pa nya ko kilala nun, ang mga pages ng diary ko ay puro about him, ang mga text message sa phone ko ay puro sa kanya din, kahit walang sense pa yan o simpleng goodnight.. malamang nga kahit blank message kung hindi lang napupuno ang inbox ko eh sinave ko na, sinulatan ko ang braso?( anu ba tawag dito? basta lower arm) ng name nya gamit ang dulo ng I.D yung edge nun? yung matulis? hahahha emo? First year high school ako nun eh nasa tapat kami ng mapeh room, sa may corridor nakatambay (alam din yun ng bestfriend ko), kahit gabi na at sarado na ang loadan malapit samin, dumayo pa ko sa kabilang iskinita makapagload lang, tumakbo ko para hindi mahalata ni mama na malayo pa ang pinang galingan ko, gumawa ako ng slam book nung highschool kahit ang totoo sya lang ang gusto kong sumagot dun.. . at magpa hanggang ngayon, walang araw na hindi ko sya naiisip! kahit ayoko ng isipin,kaya nga siguro hanggang sa panaginip dala ko sya, Fact na the whole month ko syang napanaginipan, kahit ako hindi makapaniwala na pwede pa lang mangyari yun.. he always dominate my thoughts,. invading my whole world kaya lalong nagiging masakit para sakin..

    (Back to movie..) ginawa na lang siguro nilang happy ending.. 9 years later, they end up together.. Akalain mong yung taong kinababaliwan mo, yung taong iniiyakan mo or short yung taong sinisinta mo ay may gusto din pala sayo? hindi ka pa lang nagsisimula, pasok ka na sa puso nya! hahhaha sa movie, nakita kasi ni Shone yung book na "ways to get the person you love" ata yun,sabi nya "this book is funny but it makes me know how much you have tried"  tapos naka caption sa scrap book nya na "I want to tell you that you had succeeded ever since you began to do".. hahahha ang awkward kung tutuusin... pero napaka saya siguro ng ganung feeling! :) iniisip ko pa lang masaya na how much more kung totoong nanyare! hayzzz kung ganun lang kadali ang mga bagay bagay! hahhaha so happy ending nga.. which is technically hindi na unrequited love..

  In real life, unrequited love doesnt have a happy ending.. but thats life, we didnt get all what we want even if we tried hard just to have it.. that's just how things are..

A Duty to Remember..

          Mariveles, Bataan.. December 5-12, 2010.. na assigned ang aming section para magduty sa Mariveles, Bataan, Mental Hospital. Of course lahat kami ay nasiyahan. Isa na namang Provincial Duty ang aming pagdadaanan. Hindi na to bago sa amin sa pagkat nakapag duty na din kami sa Batangas. Alam naming mahirap ang pagdadaanan namin, lalo na't para kaming sundalong sinabak sa giyera na wala na namang bitbit na mga armas.. Since kauumpisa pa lang ng semester na to, wala pa kaming natututunan sa Psychiatric nursing.. sapat na dahilan para kami'y kabahan kung anung kapalaran ang naghihintay sa amin. Dumating nga ang araw na hinihintay namin, ang araw bago ang aming pagalis, abala ang lahat sa pag iimpake ng mga dadalhin. Dahil sa dami ng pinapadala, 1maleta, 1bagpack at isang bag na bitbitin ang aking dala. Papunta pa lang nahirapan na ko sa pagsakay lalo na't malayo ang aking paaralan sa aming tahanan. Alas 9:00 ng umaga naghihintay ang lahat sa pagdating ng bus na sasakyan namin para maghatid sa aming destinasyon. Excited ako sa kadahilanang mararanasan ko na naman ang isang linggong kalayaan at pagiging independent. Malayo sa magulang, ikaw ang bahalang didisiplina sa sarili mo. Minsan ko lang to ma experience.

4:00 PM na kami nakarating sa Mariveles. Manghang mangha kami sa kagandahan ng lugar. Malapit yung dorm namin sa dalampasigan.. so anytime pwede naming masilayan ang dagat, ang paglubog at pagsikat ng araw. Anu mang oras pwede kaming magliwaliw at mag palipas ng oras kapiling ang mga isda at tubig. Pagmasdan ang kalangitan sa araw man o gabi. At tumingin din ng mga bituin pag sapit ng dilim.. :) Dahil sa hindi pa masyadong magkakakilala yung section namin, mapapansin mong hati kami sa dalawang grupo. ang mga dati ko na talagang kaklasmeyt at ang mga napasama lang sa amin. Hindi sila ganun kagaling makisama kaya makikita mo talagang may gap. Yun ang isang mga nakakalungkot. Magpapansinan lang dahil sa mga school works pero hanggang dun na lang yun. Pagdating namin sa dorm, unahan ang lahat kung saan ppwesto at ilalagay ang mga gamit. dahil dalawa ang kwarto, hiwalay ang mga kalalakihan sa kababaihan pero kung ako ang tatanungin mas masaya sana kung halo na lang. Excited na kami para sa kinabukasang naghihintay sa amin. Ang unang pagtapak sa Ospital para sa orientation day na inaasahan talaga sa unang araw ng duty. Kelangan naming maagang gumising 8:00am ang call time. pero kelangan namin mas agan dahil ang isang buong section ay maghahati lamang sa 5 banyo. Madaling araw pa lang bumangon na ang iba para maunang ihanda ang sarili. Syempre pila pila sa banyo. palagi ata kaming dalawa ni Juna ung huli. Sabay na din kaming naliligo tutal hindi na kami bago sa isat-isa.


Dumating nga ang unang araw, ang orientation. Sa gate pa lang iniinspeksyon na ang lahat dahil mahigpit na ipinagbabawal doon ang cellphone. Para na din sa confidentiality ng mga patient. Pagtapak ko sa hospital, wala man lang akong pressure na naramdaman. pakiramdam ko maglalaro lang ako dun. hehheh ang ganda kasi ng lugar! historical pa.. para lang kaming magpipiknik. Yung pathwalk, yung lawn,. nagpapaalala ng school ko nung highschool.. :) Pati nung pumili kami para mag flag ceremony.. nagpapaalala talaga sakin ng highschool days..

       Matapos ang flag ceremony, pumunta na kami sa designated areas para ma meet ang aming Clinical Instructor.. doon namin unang nakilala si Mr. Arile V. Reyes. wala kaming idea na magiging malaking impluwensya sya sa buhay namin. Para namin syang naging ama sa Bataan. Bihira lang ung C.I na napapaiyak kami dahil sa ma mimiss namin sya. Ang dami nyang words of wisdom na dinadaan sa metaphor.. : "Its all in the mind, At ang feeling daw ay parang isang basong tubig, habang hindi mo to binabawasan, darating ang araw na mapupuno ito at dahil dun mas lalong madaming masasayang kaya habang maaga, ilabas na daw., dapat daw maging thankful tayo sa mga taong nanakit sa atin emotionally.. kasi ginawa nila tayong stronger person. (so dapat maging thankful ako kay tutut??) Hindi daw tayo dapat mag self pity.. at marami pang iba..
       Saturday, "lakwatsa day na namin," sa halagang 100 pesos, madami na kaming napuntahang lugar. naranasan pa naming mag tulak ng tricycle! hahhahah ang ganda nag bataan.. sa totoo lang.. madaming lugar na hindi pa masyadong nadidiscover. pero breath taking ang mga sceneries.. baliwala samin ang init ng tirik na araw. Umakyat kami sa Our lady of Fatima, na lulang lula talaga ko dahil super taas.. mabuti sana kung damuhan ang gugulungan mo, pero mga batong malalaki ang naghihintay na sumalo sayo sakaling magkamali ka ng hakbang.. matapos nun, pumunta naman kami sa aming next destination.. sa beach.. maganda na mura pa ng entrance.. at ang pinakahuli naming pinatunguhan.. di ko alam tawag dun eh bsta ung may malalaking istatwa,,, plus bonus na ang hot spring  na nakakatakot dahil sa hindi masukat na lalim nito.

    Overall.. parang hindi duty ang pinuntahan namin.. kundi outing! at this time.. of all the duties I'd assigned this is the most memorable and enjoyable..

ANTHEM by AYN RAND

"I am. I think. I will. . . "


"What must I say besides? These are the words. This is the answer.


"Stand here on the summit of the mountain. I lift my head and I spread my arms: This --my body and spirit-- this is the end of the quest. I wished I know the meaning of things. I am the meaning. I wished to find a warrant foe being. I need no warrant for my being, and no word of sanction upon being. I am the warrant and the sanction...


 "I know not of this earth on which I stand is the core of the universe or if it is but a speck of dust lost in eternity. I know not and I care not. For I know what happiness is possible to me on earth. And my happiness needs no higher aim to vindicate it. My happiness is not the means to any end. It is the end. It is its own goal. It is its own purpose.


"Neither am I the means to any end others may wish to accomplish. I am not a tool for their use. I am not a servant of their needs I am  not a bandage for their wounds. I am not a sacrifice on their altars...


"I am neither foe nor friend to my brothers, but such as each of them shall deserve of me. And to earn my love, my brothers must do more than have been born. I do not grant my love without reasons, nor to any chance passer--by who may wish to claim it. I honor men with my love. But honor is a thing to be earned.


"I shall choose friends among men, but neither slaves nor masters. I shall choose only such as pleases me, and them I shall love and respect, neither command nor obey. And we shall join our hands when we wish, or stand alone when we so desire. For in the temple of his spirit, each man is alone. Let each man keep his temple untouched and undefiled. Then let him join hands with others if he wishes, but only beyond his holy threshold.


"For the word "WE" must never be spoken, save by one's choice and as a second thought. This word must never be placed first within man's soul else it becomes monster, the root of all evils on earth, the root causes man's torture by men, and of an unspeakable lie.


"For the word "WE" is as lime poured over men, which sets and hardens stone, and crushes all beneath it, and that which is white and that which is black are lost equally in the gray of it. It is word by which the depraved steal the wisdom of the sages.


"What is my joy if all hands, even the unclean, can reach into it? What is my wisdom, if even the fools can dictate to me? What is my freedom, if all creatures, even the botched and impotent, are masters?What is life if I am but to bow, to agree, and to obey?


"But I am done with creed corruption.


"I am done with the monster of "WE," the word of serfdoms, of plunder, of misery, falsehood and shame.


"And now I see the face of God, and I raise this God over the earth, this God whom men have sought since men came into being, this God who will grant them joy and peace and pride.


"This God, this one word: "I."

Mga Adik ng Buhay ko

                        We all have dissimilar personalities but even this difference can't be a hindrance to make way for emanate friendship. Meet my four buddies, camaraderie, cohorts, bestfriends and soon to be enemies! jokes :) We are all in the same league, same path, same course. The act of caring in the nursing profession. I can't re recall the exact moment when we, to each other  becomes one confidant. Fact that we acquainted because we are all in the same section. Originally this group comes from another group and eventually due to some unexplainable, destiny, faith, random happenings and extreme process we become united..

ELLA

           The "bossy" in the group. (peace! :P) a person who will shout everything inside her lungs without carefully thinking what would be the other person feel. In other words she is candid, outspoken, frank type. Because of her characteristic, we know how many tons of understanding we need to go through just to make the group in a smooth sailing complain free.But that makes her unique. Thats what makes Ella. Honestly I envied her. She can outburst her true feelings never minding what other person may think. She was my opposite. Keeping all my feelings in my mind. Hiding deeply my inner thoughts. I remember those times that she and my other friends quarrel because of this attitude. But that means she was strong enough to fight or stand what she believe in even though she was standing alone. She is also a person whom you can trust and a person whom you can always lean on. Most importantly a true friend of mine. Always keep me in company. We all have problems to deal with and for us to concern but like my other friend she can also lend her ear just to hear my complain in this harsh world where we live in.

OLIVE

            The "trustworthy" in the group. yeah! you can always lean on her. I know cause I already tested. Proven many times.. I remember her by always uttering "BUANG TO." hahhahaah I think in the group when it comes to love, she has the most outnumber boyfriends to count. I dont think if she taking a relationship seriously. But on my own insights maybe this is her defense mechanism to prevent, to save her self from the cruel, harsh, hurtful, distressful, bitter sweet violent effect of love! hahahaha This make sense cause no one can hurt you unless you let them.From the way I know Olive, she has a strong character. How can I say? cause she never let her guard down. She never let anyone see her weak side. But it's okay to cry! not all times we are okay.. remember we are here. Strong points of Olive? She's hardworking I envy her diligently reviewing her notes even in the midst of the daylight. Marking her note with stabilo tirelessly. She can also act well! We are all struck by her acting skills when she recited her declamation piece. But thats what we expected from her. Thats Olive.

CHARM

            The "youngest" in the group. "CHARM" the power or quality of pleasing or delightly attractiveness. Thus her name also describe her. Little but arduous, small but wise. Charm is a sweet girl in the group, favorite target to played a trick cause eventually when she learned that she was under our wicked prank, she would simply smile saying "TAKTE" hahaahha. Now you know Cha! She also have a sweet tounge. She will always flatter you by good words. She can make you believe that its true. But dont be fooled! hahaha If you believe her, it can make you proud. No wonder she is dangerous. :) She also have a big heart, never get sick on my tireless stories. I never forget the time when we were in the Batangas. She was the one who's halting me from crying. Crying over a heartless guy! under the billion stars in the milky way, feeling the breeze of the cold night making our hair floating and dancing freely in the air. While watching some lovers passes us by holding each others arms! hahhaha Thankz Cha! She is also a "turtle do" in the group. Always in the mode of slow motion! She's always the last one to arrived in the settled time. ^-^

JUNA

            The "voracious" in the group! peace! hahhaah A gleeful, jolly person. One of my closest in the group. She also can't find her hidden talent. (I think Its forever hidden! hahahah ) She dont know what talent she is good at. But I think her strongest point is eating! ^-^ jokes! seriously I think its math.Like me she is a foolish deep lover. She always do everything she can with her best effort for the one she loves. Eventhough that person cannot compensate what she can gives. (oOps! I think Im pertaining myself to this not Juna.) For this I envy her, she found a man who gonna put her first, who can give her all best, a man who love her for who she is, who can care for her eventhough she can take care of herself. She never give up in the pain of loving, ups and downs relationship. I think nursing is the best career for her cause I can see that she's inborn to care. I also want to thank her for those times when I couldnt speak any topic, unless it was Aries, Aries, and Aries. For being my "warning sign" when Im about to cross my line. and most importantly, for accompanying me during the darkest days of my life. Greatly appreciated.

                   Though others cannot understand us, as long as we understand one another, thats all that matter. I hope when someone in this group has a grudge to one another, read this message and wake up!!! Remember all the happy moments we spent together and we will  continuously make. Keep off those useless pride. Everything can be settle in a good ways. And though someday we will making  our own path for our future plans, I hope we can never forget the mutual relationship of friendship we have. May we always be each others wall when someones about to give up.! I LOVE YOU ALL..

                                                                                                                                            -jha-

PINDUTIN NG MASIYAHAN

BEZZIE COUZ

wE dEcidEd tO eXprEss oUr sUpplication in EnGlisH (parA pahirApAn yUng sarilE naMen)…iTs nOt oNlY abOut mE bUt iTs abOut US..

“iM jAnicE anD she's jUlie”,wE arE cOusiNs,thE bEst cOusinS amOng ouR cOusIns! (naliligo sa cOusins ah!gandA pakinGgan ih)…..
wE’re vEry crEativE, (in our dreamz!lol),wE lOvE lAughinG evEn thOugh nOthinGs fUnnY.. (in short mga bUanG!hihihi),even in incipient age were always together (obvious??). Tingin ko nga kami talaga magkakatuluyan! heheh Like the other typical teenage girls (teka si julie teenager p b??),we also like doing some weird stuffs like hanging out especially in the air (try nyo,nakakalibang!pro wag nyo ng itanong kung pno!)

We also love taking pictures but pictures don't love us back, and were not photo wrappers,. nor photographers.. (common make sense!) ^-^
Listening to music is also our favorite, wE rememebr those moment that even sa cellphone lang yung sounds sumayaw kami ng bonggng bongga! take note sa gitna pa ng kalsada!well, we dont  know kung anung spiritu sumanib samen nuN!
Eventhough we have disparate personalities nagka2sundo kami khit saan mang bagay!..

..wE cant forget our moments in the bus, where we party like a rockstar!eh mabilis yung bus pag preno,aun!gUdluck sa sumunod n nanyre!..

LAGUNA, our unforgettable place. All the super happy trips nanyre dun!Lalo na nung post graduate ako from highschool. Himalang pinaygan akong magbakasyon.. kaya ayun, sinulit ko na.. We've seen the wholesome (wholeSAMAng-katAwAn)ng isat-isA! hilUdan ang likod is our favorite!nyAhhaha "I'll scratch your back, ang you'll scratch mine." ang tema.. ^-^
because we love taking pictures kahit sa dagat todo pose ang mga bruha hanggang sa nalaglag si cellphone sa malwak na karagatan ng Quezon!at magpahanggang ngayon, hindi na ito naayos…hahhaha

KUYA FROI and TITA AMY ang pinakakinatatakutan namin. takot kami jan kayA naman super behave kami duN!hihihi
actually behave naman talaga kami in real life. Hindi kaya kami makabasag pinggan! ehem.. maniwala na lang kayo.!

WEAK POINTS?? hmmmm we are also like human so we know the feelings to love, be love,to get hurt, and to hope for the person we really love. Seryoso ko pag dating sa ganyang larangan, ewan ko lang si ate! bwahahha. Siguro yun ang weak points ko, Hirap akong mag let go.(ayeah!change topic)

NAGKAGALIT????? hmmm siguro oO pEro wala kaming maalala.. yUng seryOso ala pa namn and we hope this immutable relationship will remain.
so this is about us.we are friendly people,were not fractious and haughty-self assurance.if you have any violent reaction regarding our demeanor,just confront us scurriously. we dont want unfugulistic approach!(tAmA nA!nOsE bLeed!nAubUsAn na kaMi nG enGlish!)

MORAL LESSON:

-wag mag party like a rockstar sa bus.

-iwasang sumayaw sa kalsada, baka mapagkamalan

-Isalba ang cellphone, wag maging picture adik,.

-at ang pinakamalupit na lesson sa lahat, matutong mahalin ang bawat isa.

READING COMPRHENSION:

-anong lugar ang paborito namen at bakit?pumunta sa lugar na to at tumalon ng tatlong beses…
-kung ayaw nyo smen,ipaliwanag at isulat sa billboard n gmit ang paa para panulat!!!!!hahahhhah! ANU?AYAW NYO Pa DEN SaMEN???