I'm already 20.. I live in this world for a 2 decades now. When I was a child 20 years old for me is really a grown up! but now I'd turn into this inevitable age and yet I dont feel that so oldster.. being twenty feels like being sixteen again.! (perhaps Im in-denial..) Im no longer a TEEN now :( but age is just a question of mind over matter.. If you dont mind then It doesnt matter. Last year seems like yesterday.. when I woke up I still find myself at the same spot where there's a trace of tears from my nineteen year old self. Whenever Im waiting for the exact time of my birthday, there's always a pinch of tear verging from my eyes and it happened for 2 consecutive years in a row.
Teenage years sure to be the most memorable, unforgettable, that should forget! choz.. hahahha It brought me some of my saddest and happiest mOments in my life. Most specially HIM.. I think 50% of my whole teen age is all about him. (weeh?? I just measure it from the number of times I think about him from high school up to now.) and I think I will spend the rest of my life getting over it.. choz! :) I want to go back from my thirteen year old self and give that girl a huge blow to knock her senses and give her an admonition to be careful so that she will not be badly hurt and broken. Just stay as cheerful as she is when she feels her world she build falls down.. never depend her happiness to anything or anyone. Be still, stay the same even if all things constantly changes. If the person you love walk away.. gather all the remainder courage to face the world again even though I know it wouldn't be easy. When good friends is hard to find, if no one is beside you to share your grievances,.. at least be there for your self. . and strive hard to regain your self.. back to your feet again. breath and live again..You don’t always have to pretend to be strong, and there is no need to constantly prove that everything is going well. Never insist yourself to someone who only overlook your worth.. the most painful thing is losing yourself in the process of loving someone too much, and forgetting that you are special too. Its not bad to help others but you also need to help yourself too. smile! let everyone know that today you are a lot stronger than you were yesterday.. always think positive! ( how I wish magawa mO lahat yan..hehehhe)
For my birthday wish.. I will give it tO you. ^-^ and so.... I already spend my 2 decades here on earth and I will look forward for the future even though it makes me worry about uncertainties that just means more lesson to learn, more tears to cry on, more smile and memories to cherish, more blessings to be thankful. . rest assured one thing is certain.. I will be with myself and I will STAY THE SAME,. HapPy birthday to me!
Sunday, January 29, 2012
Sunday, December 25, 2011
It was the best of times, it was the worst of times..
January. I dont really remeber kung anO bang importanteng nanyari? ang naaalala kO lang sa month na toh birthday ko. bago magpalit ang 28 tska 29 kasama kO mga classmate ko.. si juna, si ella, si charm. At ang naaalala ko lang ang txt message na nagpaiyak sakin. tapos kinabukasan nagkaron ng konting handaan at ininvite ko sila Azuela. And I think yun yung pinakamalungkot kong birthday..
February. hmmm Valentines day? hehehe I spent valentines day sa ospital. (Diosdado Macapagal Memorial Hospital) sa Guagua, Pampanga. Foundation day din ng STI kasi I remember nung papaalis kami ribbon cutting ng building nila katapat lang kasi ng NBR sa Regalado. tapos eto yung month na nadepress ako sa kapalpakan ko bilang circulating nurse sa OR kung kelan second time kO na.. >.< anniversary rin pala namin.. sana..
March. panahong busy akO sa pag gawa ng scrap. as in SCRAP .. yung panahon na todo tago akO at pumupunta pa kila alona para gumawa. Graduation din ni rashid kaya umuwi si ama. tapos huling comment ni kuya vOn sa fb kO..
April. Saddest month for me. pero kahit ganun hindi kO magawang magalit sa mOnth na to dahil sa iisang taO. April last year ng mawalan akO ng ninang at April 13 ng mawalan akO ng pinsan. I vividly remember nag hahair color pa kami ni mama ng hapon tapos nung matutulog na ko ng hapon around 5:30 umiiyak si titang pumunta sa bahay at sabi wala na daw si kuya. napatayO agad akO tapos yung puso kO.. hayz! T-T pagtingin ko sa fb ni kuya von mga ilang dalawang comment yun, na rest in peace. humagulgol na ko. wala pa sila ate jul nun, pauwi pa lang sila galing tarlac. Paguwi nila dito iyakan na kami. tapos kinabukasan pumunta kaming Laguna. Naka reserve na ng ticket si papa papuntang Bicol kaya sa kalagitnaan ng burol ni kuya pumunta pa kami dun. tumagal lang naman kami ng 4days tapos bumalik agad sa Laguna..
May. Fiesta samin. Kumpleto kami wala nga lang si kuya pero ramdam namin sya. Nagparamdam pa nga sya sa picture eh. Kaliwat kanan na swimming ang nanyare dahil umuwi din si ate Jhen. 9days ni kuya nagtungo na naman kaming Laguna at usapan uuwi din agad kaso kinagabihan nagkayayaan pang mag night swimming gayong wala kaming extrang damit kahit bra at panty.. eto din yung mOnth na ginawa lang naming sampol ang Laguna.
June. Pasukan na naman. First time sa college life na hindi required samin ang summer. Siguro sindaya tlaga ni Jesus kasi alam nya yung mga pagdadaanan ko nung summer. kaso hindi pa pala tapos. June 9 nakareceived ako ng unexpected letter. Pinahamak akO ng blog kO. pero hindi kO naman mean na itago yung mga blog about sa kanya. Tinago ko lang talaga kasi gumawa ako ng blog about kay kuya von tapos pinost ko sa fb nya yung link so yung mga personal na bagay dnraft ko kasi siguradong mababasa ng mga kamag anak ko at ng ibang tao. Pero that time medyo half na lang yung sakit ganun siguro talaga pag pinaparamdam sayO yung paulit ulit na pag rereject.. masasanay ka na lang din until you will feel nothing...
July. month na kainitan ng ulo kO. yung feeling na galit ako sa mundO ayokong pinagttripan akO at inaabuso akO. Ewan ko kung bakit? Mind full of hatred month.. ang sama ko tlaga nun at wala akong taong pinagkakatiwalaan at pinagsasabihan ng hinanaing at dinaramdam. Birthday din ni Juna at napaka ulang month. Bithday din ni ate jul kaso sa Laguna sya nag celebrate. First blood donation kO din pala at meron na kOng donor card..
August. parang wala kOng matandaan sa month na toh? duty mOnth?? eto yung puro duty kami at first time kong walang kakilala na classmate ko sa group. Getting to know each other stage since ako lang ang hindi kabilang sa circle of friends ng mga kagroup kO. ako ang nakikisama sa kanila. Until yung parang kinaiinisan kong tao natutunan kong makilala at maging kaibigan.
September. Hindi kO alam pero parang may something sa month na toh na hindi ko ma explain. Sa tuwing makakarinig ako ng September may something talaga eh pero hindi ko maarok kung ano. Start na din ng BER months. tuwing Sept.1 gngreet ko na ang lahat ng Merry Christmas at sasabihin ko na ako yung unang nag greet sa kanila. September din yung Epic week kO remember? bukod sa nawrong send ako ng hindi kO naman talaga sinasadya.. nadukutan ako ng cellphone sa Quiapo, .. at ang pinakamalala nakasabay kO sya sa bus sa dami dami ng lugar sa mundo, araw, oras, at bus. Birthday din ni Karentot at halos 1 week nawalan ng kuryente samin kasabay nun nakabili kami ng sasakyan.
October. Haggard month! kabilaang exam duty, revision ng thesis at defense. pero sa kabila ng nakakamatay na mOment na yun, nagawa naming magpakasaya at manood ng showtime kahit kinabukasan ay exam. Masaya na din kahit papano nakapag unwind at nakapagbonding kaming magkakaclassmate. Iyakan month din, ilang beses ako naiyak sa paghihirap ko sa thesis ikaw ba naman magkaron ng groupmates na napakaresponsable eh ewan kO lang kung hindi ka maiyak. Yung tipong gusto mO na lang silang burahin sa title page sa sobrang kasiyahan.. Last week ng Oct. naging prize namin ang pagpunta sa FanCon ni Mario ang saya din pala pumunta sa ganun. First time kO makapunta sa PICC at 2nd time ko sa MARCH! kasama ang mga magulang! promize yan!
November. 2nd sem Last sem ng college life ko. Pero kung kelan last dun pa ko tinamad. tapos parang ayaw pa kaming papasukin ng school yung ibang ka batch namin 1 day na lang yung psok at para sa mga hindi nag summer 3 days pa din pag walang duty. Iba iba na din mga classmate namin para kaming naging ireg bigla. Mga ilang week pa lang nawala sakin yung mp ko na ilang years ko na kasama sa lahat ng moment ko sa buhay.
December. Christmas? Christmas party.. Birthday ni mama at namatay si Lola Felly nanay ni ninang precy. Pregnant si ate pero namatay si Baby. Epic year!.. this events would be my evidence na this year was really not for me. dahil ba sa New years resolution ko nun na magiging masama na kO? saddest year but there are things na dapat pa din ipagpasalamat maswerte pa din na hindi namin naranasan ang trahedya sa CDO. maswerte pa din kami na kahit papano may Christmas kaming maicecelebrate. pero wala pa din tatalo last Christmas.
No matter how much the world changes.. there are some things you have to maintain and let go.. katulad na lang ng pag let go ko sayO..
February. hmmm Valentines day? hehehe I spent valentines day sa ospital. (Diosdado Macapagal Memorial Hospital) sa Guagua, Pampanga. Foundation day din ng STI kasi I remember nung papaalis kami ribbon cutting ng building nila katapat lang kasi ng NBR sa Regalado. tapos eto yung month na nadepress ako sa kapalpakan ko bilang circulating nurse sa OR kung kelan second time kO na.. >.< anniversary rin pala namin.. sana..
May. Fiesta samin. Kumpleto kami wala nga lang si kuya pero ramdam namin sya. Nagparamdam pa nga sya sa picture eh. Kaliwat kanan na swimming ang nanyare dahil umuwi din si ate Jhen. 9days ni kuya nagtungo na naman kaming Laguna at usapan uuwi din agad kaso kinagabihan nagkayayaan pang mag night swimming gayong wala kaming extrang damit kahit bra at panty.. eto din yung mOnth na ginawa lang naming sampol ang Laguna.
June. Pasukan na naman. First time sa college life na hindi required samin ang summer. Siguro sindaya tlaga ni Jesus kasi alam nya yung mga pagdadaanan ko nung summer. kaso hindi pa pala tapos. June 9 nakareceived ako ng unexpected letter. Pinahamak akO ng blog kO. pero hindi kO naman mean na itago yung mga blog about sa kanya. Tinago ko lang talaga kasi gumawa ako ng blog about kay kuya von tapos pinost ko sa fb nya yung link so yung mga personal na bagay dnraft ko kasi siguradong mababasa ng mga kamag anak ko at ng ibang tao. Pero that time medyo half na lang yung sakit ganun siguro talaga pag pinaparamdam sayO yung paulit ulit na pag rereject.. masasanay ka na lang din until you will feel nothing...
July. month na kainitan ng ulo kO. yung feeling na galit ako sa mundO ayokong pinagttripan akO at inaabuso akO. Ewan ko kung bakit? Mind full of hatred month.. ang sama ko tlaga nun at wala akong taong pinagkakatiwalaan at pinagsasabihan ng hinanaing at dinaramdam. Birthday din ni Juna at napaka ulang month. Bithday din ni ate jul kaso sa Laguna sya nag celebrate. First blood donation kO din pala at meron na kOng donor card..
August. parang wala kOng matandaan sa month na toh? duty mOnth?? eto yung puro duty kami at first time kong walang kakilala na classmate ko sa group. Getting to know each other stage since ako lang ang hindi kabilang sa circle of friends ng mga kagroup kO. ako ang nakikisama sa kanila. Until yung parang kinaiinisan kong tao natutunan kong makilala at maging kaibigan.
September. Hindi kO alam pero parang may something sa month na toh na hindi ko ma explain. Sa tuwing makakarinig ako ng September may something talaga eh pero hindi ko maarok kung ano. Start na din ng BER months. tuwing Sept.1 gngreet ko na ang lahat ng Merry Christmas at sasabihin ko na ako yung unang nag greet sa kanila. September din yung Epic week kO remember? bukod sa nawrong send ako ng hindi kO naman talaga sinasadya.. nadukutan ako ng cellphone sa Quiapo, .. at ang pinakamalala nakasabay kO sya sa bus sa dami dami ng lugar sa mundo, araw, oras, at bus. Birthday din ni Karentot at halos 1 week nawalan ng kuryente samin kasabay nun nakabili kami ng sasakyan.
October. Haggard month! kabilaang exam duty, revision ng thesis at defense. pero sa kabila ng nakakamatay na mOment na yun, nagawa naming magpakasaya at manood ng showtime kahit kinabukasan ay exam. Masaya na din kahit papano nakapag unwind at nakapagbonding kaming magkakaclassmate. Iyakan month din, ilang beses ako naiyak sa paghihirap ko sa thesis ikaw ba naman magkaron ng groupmates na napakaresponsable eh ewan kO lang kung hindi ka maiyak. Yung tipong gusto mO na lang silang burahin sa title page sa sobrang kasiyahan.. Last week ng Oct. naging prize namin ang pagpunta sa FanCon ni Mario ang saya din pala pumunta sa ganun. First time kO makapunta sa PICC at 2nd time ko sa MARCH! kasama ang mga magulang! promize yan!
November. 2nd sem Last sem ng college life ko. Pero kung kelan last dun pa ko tinamad. tapos parang ayaw pa kaming papasukin ng school yung ibang ka batch namin 1 day na lang yung psok at para sa mga hindi nag summer 3 days pa din pag walang duty. Iba iba na din mga classmate namin para kaming naging ireg bigla. Mga ilang week pa lang nawala sakin yung mp ko na ilang years ko na kasama sa lahat ng moment ko sa buhay.
December. Christmas? Christmas party.. Birthday ni mama at namatay si Lola Felly nanay ni ninang precy. Pregnant si ate pero namatay si Baby. Epic year!.. this events would be my evidence na this year was really not for me. dahil ba sa New years resolution ko nun na magiging masama na kO? saddest year but there are things na dapat pa din ipagpasalamat maswerte pa din na hindi namin naranasan ang trahedya sa CDO. maswerte pa din kami na kahit papano may Christmas kaming maicecelebrate. pero wala pa din tatalo last Christmas.
No matter how much the world changes.. there are some things you have to maintain and let go.. katulad na lang ng pag let go ko sayO..
Tuesday, November 22, 2011
I lost my Bestfriend..
Namimiss kO na sya.. sObra! hindi kO akalaing mawawala ko sya.. :( sa 4years naming pagsasama matuturing ko na syang bestfriend. pagmasaya ako, malungkot, takot at kung anu pa mang emosyon ang nararamdaman ko.. lahat ng yun, sya ang naging kasama ko. Sa panahong wala akong lakas para harapin ang mundo, sya ang bukod tanging naging sandalan kO. Sa mga taong nagpaiyak sakin, sya din ang nagpapagaan ng loob ko,. Sa mga gabi na wala kong kasama, sinamahan nya ko. Kahit san ako pumunta nandun din sya. Lahat ng bittersweet memories kO na sakanya..pero ngaun wala na sya! tsk!
Para sa mabait na taong kumuha ng mp3 kO hindi kita mapapatawad! waaaah! lalo nat sapilitan mo pang kinuha! Hindi mo alam kung gano kahirap mag downlad ng kanta isa-isa! Nakakainis ka! sana isoli mO na sya sakin!.. Dami pa naman ng kanta,videos,picture,ebook at kung anu2x pa dun.. Kung sino ka man gustO mo bigay kO na lng din ung cd nyan? sayang naman kung hindi ka malalagyan ng video kasi kailangan mo pa yun iconvert.. hindi ka din makakagawa ng slideshow. My bonus pa dyang mga kanta ko na nirecord ko lang! hahhaha wew.. nakakahiya! ang dami pa naman nun.. feeling singer lang akO! pati ung mga pictures kO at mga picture ni Aries jan! yun pa naman tinitignan ko pag gusto kong mamulat sa katotohanan. hahaha para saktan ang sarili ko.. nandun din yung slide na ginawa ko para kay kuya von. pati ung slide na ginawa ko sa presentation namin sa computer dati! nagpakahirap p nmn ako iconvert from powerpoint to mpeg un! iniz!
Yung mga favorite songs kO! waaahuhuhu everytime na papasok at pauwi pa naman sa school sya kasama ko sa bus. Mukhang imposible ko na syang makuha lalo nat sinadya syang kunin. Im very sure na classmate ko lang kumuha since nung pumasok ako ng Language nandun pa sya tapos nung uwian! WALA na!!! T-T taena ang tagal kong iningatan yun.. hanggang ngaun hindi ako makapaniwala na wala na sya... buti na lang na save ko pala lahat ng files sa pc.
Para sa mabait na taong kumuha ng mp3 kO hindi kita mapapatawad! waaaah! lalo nat sapilitan mo pang kinuha! Hindi mo alam kung gano kahirap mag downlad ng kanta isa-isa! Nakakainis ka! sana isoli mO na sya sakin!.. Dami pa naman ng kanta,videos,picture,ebook at kung anu2x pa dun.. Kung sino ka man gustO mo bigay kO na lng din ung cd nyan? sayang naman kung hindi ka malalagyan ng video kasi kailangan mo pa yun iconvert.. hindi ka din makakagawa ng slideshow. My bonus pa dyang mga kanta ko na nirecord ko lang! hahhaha wew.. nakakahiya! ang dami pa naman nun.. feeling singer lang akO! pati ung mga pictures kO at mga picture ni Aries jan! yun pa naman tinitignan ko pag gusto kong mamulat sa katotohanan. hahaha para saktan ang sarili ko.. nandun din yung slide na ginawa ko para kay kuya von. pati ung slide na ginawa ko sa presentation namin sa computer dati! nagpakahirap p nmn ako iconvert from powerpoint to mpeg un! iniz!
Tuesday, November 15, 2011
♥Mario Maurer Retweeted!! ♥
As my ordinary night rolling.. I anticipated the moment when Mario Maurer would glimpse at his social networking site, twitter! I dont know but I unconsciously knew when was the time he will go online. (is that means that I am a stalker???) It seems that my mind knows when even though I never really had a research on what he's doing time to time. Then when I first read his reply on one of his fans, I quickly type back to the point...
a minutes later! surprisingly.. Mario tweeted back and said "see you in your dream" plus he retweeted. homaygash! My heart jumped out as I jumped so happily.. Its a dream come true for me. I felt like I get closer to him even though he's miles away from me. With that tweet he noticed me and that was more than enough for a fangirl like me. :) Other fans also tweeted that I was so lucky, and they also followed me.. :) Best night ever. . But sadly, I never had a decent sleep because of that tweet! and I vaguely remember my dream so I never know if I dream of him or not!
Saturday, November 5, 2011
My answer in Asian Value..
Asian values are set of values shared by people of many
different nationalities and ethnicities. It is an intangible things that are
important to us. These values guide us
to make a better decision in our life. Honestly, I agreed to the perception of
those who also joined this event. Asia as all we know composed of many
countries and each countries have their own values that can be proud of so it
cannot encompasses into only one specific value. There are so many various
types of people in Asia with different ethnic backgrounds, culture and manner
of living that are the cause of its distinct values. From what I read from their
post I will share my own thoughts from their given values.
STRONG FAMILY TIES – undoubtedly we possessed this value.
Ever since life came on earth, it started coming together in company of each
other in the family. We found here the support which empower us to persevere
and to strive for the better. In our own family, we begin sharpening our values
at a very young age. Our parents teaches us from the right and wrong. Many of
our values passed down from our parents. During the darkest times of our life,
Family is a place of warm when the world is cold and a place of light when the
world is dark. Our family unites
regardless of how bad the situation may be. It will only bring us closer
together and make the bonds stronger.
CULTURAL AND TRADITIONAL VALUES – Asian Values withstood the
test of time and history help us to spark the awakening by urging us to
reassess our own values and priorities. Even in the face of Asia’s increasing
modernization, because of our traditions and culture, it passes down from the root
of our origins, generation to generation .. because of this,.. values that we
give importance to,.. continue to hold their grounds. The compilation of values
that can only be sown through age, history, experience, reflection, tradition,
and culture help us to live our present life in the right path. As we can see
every countires in Asia has their own culture and tradition. With our shared
history from our fellow Asians, it will further impetus to solidarity leading
into unity.
We have much to learn from our own Asian values. But for
me.. from my own point of view.. generosity, veracity, goodwill, respect for
authority a sense of filial piety, being friendly, kindness and honesty has
their common denominator.... which is the ultimate source of values called
LOVE. The most loftiest or most important of all value.Yes, love is the core f
all values for me. . without love the other values can never be born. This our
own oriented color and oriented inner beauty.
LOVE can express in may ways. It can be through values of
goodness, selflessness, self givingness, openness, respect for the others,
caring for the others and a number of others. Love for freedom,love for the
country, love for oneself, and love for
the others.
LOVE FOR FREEDOM,many people dedicate their entire life or
even give up their own lives to pursue their value. As so many patriots have
done fighting or keep fighting for values of freedom, equality and human
rights. It can also be a freedom of choice, to select infinite opinions,
freedom of meeting and socializing, to meet, marry and have friends who ever
you select and whatever their nationality or location may be. LOVE FOR OTHERS
,we see also how in politics subscribe to certain core values. Ranging from
helping the poor, easing the burden of the lower class, improving the
environment making a government a responsible and efficient, engendering
loyalty and so forth,. We Asians found our happiness when helping other people.
We made self sacrifice just for the sake of others. Improving our human relations
and make us of harmony in purpose.
In short the value of LOVE overrides all other values that
we have in this life. These values are actually a very special power in the
universe. It is one our minds can grasp that comes to us from the infinite source
of things.. which is GOD.
Friday, October 28, 2011
Mario Maurer for Penshoppe - Fan Conference
October 28, 2011 is the date that all of the Mario Maurer fans most awaited! This is a once in a lifetime chance to look closely the heartthrob and hottest stars in Thailand.. so me and my fangirlfriends never missed this opportunity.. Charmaine and I completed the 10 stamps needed. Luckily Charmaine got the chance to be included for the first 100 to complete the stamps. In short they are the one who will be standing right next to the stage and have a super duper closer look to my beloved Mario..
Its my first time to attend such event! Normally I'm the type of a fan that will be contented looking my idols on tv but through my active friends that are not merely contented watching, and will really spend their money,. got me carried and ride with their craziness!. Surprisingly, this was a crazy day!!! My heart almost jumped out on 2nd intercostal place instead of the 5th intercostal midclavicular line seeing Mario Maurer! I almost had a hoarse voice because of shouting and screaming! I cant believe that, that moment was real. I only watch him on tv but that day he's standing right next to us.. with his white milky skin, baby cute face handsomeness! :)
I also avail the free fancon pass reservation for my other friends to share my happiness. I email their name and addresses to the publicity asia but for those free they need to line up just to claim their pass and they also been seated at the back next to those who avail the completed stamps but surely they will also have a great view of mario.
Thanks to JM for patiently waiting for me.. and for accompanying for the whole event. He even gave me the phone he found :)
Thank you Penshoppe for giving this unforgettable experience and for the freebies!.. I had also found a cellphone.. :) Thank you for bringing Mario here in the Philippines close to our hearts! and Thank you for quenching our thirsts and feeding our hungry hearts for our beloved ! ♥Mario Maurer
Thursday, October 6, 2011
RE DEFENSE!!!!
Grabeh tong araw na toh.. T-T kahapOn ilang hours kami naghintay para mag defend ng aming thesis.. sa kasawiang palad 8:30pm na, limang group pa din kaming nakapila kaya naman kinabukasan na lang kami bumalik.. Pangalawang beses na namin to mag dedefend dahil redefense kami dahil lang sa isang digit na number! mali kasi yung age bracket nung isang age group dun.. at syempre dahil ang questionnaire ang puso ng chapter 4 and chapter 5 tanggap na namin na redefense kami. Apat ba naman din na panel ang umupo samin.. gisang gisa din kami pero tanggap namin yung mali namin..
Kanina sa kasamaang palad, tatlo ang panelist namin pero si Sir Gadais at C.I sa Valenzuela naman at yung isa ay si sir Mike.. Nagsama ang parehas terror magcritic. Sinasabihan pa lang kami ng ibang group na ang malas namin, may kutob na kaming magigisa din kami since yung naunang mag defense samin eh napaiyak na din. Bago kami pumasok sa room, nakakwentuhan pa namin si Mam Aguilar.. ang bait nya talaga hinawakan nya pa yung kamay ko.. :) Nasalubong din namin si Sir. Decena at sinabihan nga namin na defense namin kaya hindi na kami nakapsok sa last lecture nya :( sabi nya alam nya na yun galingan daw namin sa defense at kayang kaya namin yun! Gnoodluck din kami ng mga classmate namin at habang nagdedefense nasa likod sila ng pinto nakasuporta.. :)
Tatlo yung panelist, tatlo lang din yung pinaprint namin at ang inaasahan naming kopya namin ay yung dati na naming napaprint kaso kinuha din nila para icompare kung ano na yung mga nabago namin. In short wala kaming kopya. Nagsimula ang presentation ng powerpoint wala pang tanong samin hanggang sa nakarating sila sa questionnaire at tinadtad na kami ng tanong,. family income pa lang at kung anong suporting related literature namin dun.. buti bago magdefense nilista ko na yung mga pages at suporting related lit namin ang kaso ako lang ang may kopya so ako lang yung nagtuturo kay sir kung nasaan yun. Hanggang sa ako na yung nasa unahan malapit sa mga panelist kesa sa mga ka group ko, kada tanong ni sir, wala kaming nasasagot.. nagulat ako sa mga kagroup ko, ang tahimik nila ako lang yung nakikipagtalo kay sir. kaso hindi nya makuha yung point ko so sumuporta na din yung mga kagroup ko kaso pinaninindigan talaga ni sir yung side nya. Pinagtatanggol na nga din kami ni sir Mike eh.. kaya pala nakikita ko sya sa peripheral vision ko na nakatingin sya sakin at may tinuturo yun pala kinocoach nya kami! ang tanga ko lang hindi ko sya pinansin.
Tapos, Gender naman yung tinanong samin, hindi na naman nya kami magets na either the mother or father yung iniinterview namin. dapat daw both since parents yung nakalagay samin eh sabi ko parent din naman yung father o kaya mother so either of the two lang sabi nya naman kung isa lang eh di parent lang yun! sabi ko sir kasi sa title namin general na po na parents so pag pinagsamasama mo lahat ng parent, parentssss na po yun! hindi nya na naman inaccept ang opinyon ko, sumunod na question ginisa nya kami sa advantages and disadvantages pero dito sumasang ayon akong may point sya. Pagtapos sabunin hindi na nya pinagpatuloy yung chapter 4 and chapter 5 namin, pinalabas nya na kami para mag hintay ng verdict syempre alam ko na kung ano ang kalalabasan nun. nagsimula ng tumulo ang luha ko, sa loob pa lang mangilig ngilid na eh.. binigyan na lang ako ng panyo ni juna. at sa labas bumuhos na talaga.. nakakaiyak lang kasi yung effort namin dun eh, ilang gabing puyat sacrifices, gastos, gising ng maaga, edit,.. ni hindi ko na nga naaaral yung mga lecture sa ibang subject at hindi pa ko nagrereview para sa prefinals at finals na dapat sinimulan ko na nung maaga palang. cover to cover pa naman yun! halo halo ng emosyon nananaig sakin pero wala kong galit sa mga panelist..
Nung tinawag na kami, ayun alam na.. redefense na naman kami! ano ba yun! masteral ba ito??? uulit na naman kami sa questionnaire, pagpapapirma, survey, tally at interpretation. hayzzzz... lumabas na kami ng room at lumipat sa vacant room. doon nanaig ang katahimikan sa group namin at nagnilaynilay.. tapos lumapit samin si sir Mike! at kinomfort kami.. sabi nya "nandun kaya sa related literature yung mga sagot na tinatanong sa inyo. dapat kasi pinaglaban nyo.. gusto ko nga sana kayo ipagtanggol kaso bawal yun.. sinabi ko na nga lang kay sir gadais nyo na parent kasi kahit sinong parent sa isang pamilya.. tignan nyo hindi na nagtanong" dapat pinaglaban nyo study nyo yan eh dapat hindi kayo pumapayag.. tapos sabi nya konting revision na lang daw sa questionnaire.. yung mga sagot daw, alam na ang gagawin! (kami na lang daw gumawa!) hahahha lalo kong naiyak sa kanya! naramdaman ko yung care nya! waaah.. nkakainlove ang baettt!!! hindi ako makamove on sa kanya hanggang ngaun.. kahit ngaun lang namin sya nakilala.. nagpakita sya ng concern
Pagtapos nun pumunta kaming rehab para magpacheck na lang kay sir dela merced ng thesis..! waaah grabeh ang gwapo nya habang ineedit yung thesis nmin! ang seryoso.. binigyan nya din talga kami ng time kahit may ginagawa sya.. nakakainlove na naman! tapos ayun sabi nya sa kanya na lang daw kami mag defense .. itext na lang daw namin sya.. para daw maayos na kami! hayzzz.. ang daming taong gusto ko pasalamatan ngaun! hindi ko sila makakalimutan.. kahit yung lalaking nagpaupo sakin sa bus.. hahahah naaappreciate ko ngaun yung mga taong mabubuti.. dahil sa down ako ngaun..
Kanina sa kasamaang palad, tatlo ang panelist namin pero si Sir Gadais at C.I sa Valenzuela naman at yung isa ay si sir Mike.. Nagsama ang parehas terror magcritic. Sinasabihan pa lang kami ng ibang group na ang malas namin, may kutob na kaming magigisa din kami since yung naunang mag defense samin eh napaiyak na din. Bago kami pumasok sa room, nakakwentuhan pa namin si Mam Aguilar.. ang bait nya talaga hinawakan nya pa yung kamay ko.. :) Nasalubong din namin si Sir. Decena at sinabihan nga namin na defense namin kaya hindi na kami nakapsok sa last lecture nya :( sabi nya alam nya na yun galingan daw namin sa defense at kayang kaya namin yun! Gnoodluck din kami ng mga classmate namin at habang nagdedefense nasa likod sila ng pinto nakasuporta.. :)
Tatlo yung panelist, tatlo lang din yung pinaprint namin at ang inaasahan naming kopya namin ay yung dati na naming napaprint kaso kinuha din nila para icompare kung ano na yung mga nabago namin. In short wala kaming kopya. Nagsimula ang presentation ng powerpoint wala pang tanong samin hanggang sa nakarating sila sa questionnaire at tinadtad na kami ng tanong,. family income pa lang at kung anong suporting related literature namin dun.. buti bago magdefense nilista ko na yung mga pages at suporting related lit namin ang kaso ako lang ang may kopya so ako lang yung nagtuturo kay sir kung nasaan yun. Hanggang sa ako na yung nasa unahan malapit sa mga panelist kesa sa mga ka group ko, kada tanong ni sir, wala kaming nasasagot.. nagulat ako sa mga kagroup ko, ang tahimik nila ako lang yung nakikipagtalo kay sir. kaso hindi nya makuha yung point ko so sumuporta na din yung mga kagroup ko kaso pinaninindigan talaga ni sir yung side nya. Pinagtatanggol na nga din kami ni sir Mike eh.. kaya pala nakikita ko sya sa peripheral vision ko na nakatingin sya sakin at may tinuturo yun pala kinocoach nya kami! ang tanga ko lang hindi ko sya pinansin.
Tapos, Gender naman yung tinanong samin, hindi na naman nya kami magets na either the mother or father yung iniinterview namin. dapat daw both since parents yung nakalagay samin eh sabi ko parent din naman yung father o kaya mother so either of the two lang sabi nya naman kung isa lang eh di parent lang yun! sabi ko sir kasi sa title namin general na po na parents so pag pinagsamasama mo lahat ng parent, parentssss na po yun! hindi nya na naman inaccept ang opinyon ko, sumunod na question ginisa nya kami sa advantages and disadvantages pero dito sumasang ayon akong may point sya. Pagtapos sabunin hindi na nya pinagpatuloy yung chapter 4 and chapter 5 namin, pinalabas nya na kami para mag hintay ng verdict syempre alam ko na kung ano ang kalalabasan nun. nagsimula ng tumulo ang luha ko, sa loob pa lang mangilig ngilid na eh.. binigyan na lang ako ng panyo ni juna. at sa labas bumuhos na talaga.. nakakaiyak lang kasi yung effort namin dun eh, ilang gabing puyat sacrifices, gastos, gising ng maaga, edit,.. ni hindi ko na nga naaaral yung mga lecture sa ibang subject at hindi pa ko nagrereview para sa prefinals at finals na dapat sinimulan ko na nung maaga palang. cover to cover pa naman yun! halo halo ng emosyon nananaig sakin pero wala kong galit sa mga panelist..
Nung tinawag na kami, ayun alam na.. redefense na naman kami! ano ba yun! masteral ba ito??? uulit na naman kami sa questionnaire, pagpapapirma, survey, tally at interpretation. hayzzzz... lumabas na kami ng room at lumipat sa vacant room. doon nanaig ang katahimikan sa group namin at nagnilaynilay.. tapos lumapit samin si sir Mike! at kinomfort kami.. sabi nya "nandun kaya sa related literature yung mga sagot na tinatanong sa inyo. dapat kasi pinaglaban nyo.. gusto ko nga sana kayo ipagtanggol kaso bawal yun.. sinabi ko na nga lang kay sir gadais nyo na parent kasi kahit sinong parent sa isang pamilya.. tignan nyo hindi na nagtanong" dapat pinaglaban nyo study nyo yan eh dapat hindi kayo pumapayag.. tapos sabi nya konting revision na lang daw sa questionnaire.. yung mga sagot daw, alam na ang gagawin! (kami na lang daw gumawa!) hahahha lalo kong naiyak sa kanya! naramdaman ko yung care nya! waaah.. nkakainlove ang baettt!!! hindi ako makamove on sa kanya hanggang ngaun.. kahit ngaun lang namin sya nakilala.. nagpakita sya ng concern
Pagtapos nun pumunta kaming rehab para magpacheck na lang kay sir dela merced ng thesis..! waaah grabeh ang gwapo nya habang ineedit yung thesis nmin! ang seryoso.. binigyan nya din talga kami ng time kahit may ginagawa sya.. nakakainlove na naman! tapos ayun sabi nya sa kanya na lang daw kami mag defense .. itext na lang daw namin sya.. para daw maayos na kami! hayzzz.. ang daming taong gusto ko pasalamatan ngaun! hindi ko sila makakalimutan.. kahit yung lalaking nagpaupo sakin sa bus.. hahahah naaappreciate ko ngaun yung mga taong mabubuti.. dahil sa down ako ngaun..
Wednesday, September 28, 2011
HaPpy birthday Karen!
Ngaun 20th birthday mO na.. ang tanda na na teen! sa sususunod akO naman ang hindi na teen.. Ang ikinatutuwa ko naman satin kahit hindi tayo ganung nagttxt at nagchachat kahit alam nating bukas naman ang isat isa hindi pa din nawawala yung closeness.. alam mO yun? ^-^ sana hindi magbago yun kahit magkaiba tayo ng mundo ngaun.. hindi man tayo araw araw na updated sa isat isa, pag nagkita na lang bumabawi sa pagkkwento. Sana matuloy yung plano natin this sembreak! magpapakasaya tayO! at sana syempre may pera tayo nun alam mo namang no.1 problem natin yan! :) dati nag susulatan pa tayo ngaun wala na! hahah buti na lang nagawa natin yung mga yun ng high school at least may remembrance tayo sa isat isa..
Sa totoo lang hindi ko nga naramdaman yung birthday mO! hhahah nung mismong araw pa defense namin! at ang resulta redefense kami! :( napunta sa wala lahat ng pinaghirapan namin kaya ang araw mo ay hindi naging magandang araw para samin. Anywayzzz lahat ng yun ay hindi naman mahalaga.. ang mahalaga hanggang ngaun humihingi ka! at alam naman nating madami pang araw para ipagdiwang at ipagsaya ang araw ng yong pagsilang.. malay mO next year na bday mO.. magkakasama na tayO! hApPY birthday my best.. Bestfriend! ^__________^
Monday, September 5, 2011
First impressions never last
Nagulat ako sa kanya kanina, tinanong nya ko kung san ako dumadaan at kung alam ko kung san yung bluementritt sabi ko nadadaanan ko yun at nagsabi sya na sabay daw kami. Iniisip ko pa lang na makakasabay ko sya, naiilang na ko iniisip ko kung may mapag uusapan naman ba kami o kung anung mga kkwento ko, maalis lang ang awkward moment. Hanggang sa natapos nga ang orientation, palabas ng compound ng sampaloc, pabor syang lakarin lang namin, umpisa pa lang ng lakaran ang dami na naming napag usapan hindi ako naiilang.. sige din ang bato ko ng kwento sa kanya. hanggang sa nakasakay na kami ng jeep, lalo ko syang nakilala about sa pamilya nya, sa kanya, sa mga ayaw at gusto nya sa naging sa love life nya. Nagka relate-an kami sa nararamdaman! hahaha yung tipong goosebumps .. XD dahil dun natuwa sya sakin dahil naiintindihan ko sya, nalaman ko din kung saan sya lumaki, bakit sya nag transffer, yung nangyari sa pamilya nya. Aminado din sya na mataas ang pride nya kaya nga hindi rin sila nagkakasundo ng mama nya. lalo nat hindi naman din pala sya lumaki kasama yun. 4yrs pa lang daw silang magkakilala ng mama nya at lumaki sya sa piling ng kaibigan ng mama nya. Matagal ng hiwalay ang parents nya pero parehong walang asawa. wala din syang kapatid so mag isa lang sya sa bahay kapag wala mama nya lalo nat madalas din yung wala dahil sa trabaho kya sya yung bibili ng sarili nyang pagkain. Nagulat pa nga ko ng hindi nya na lang ipaabot yung sukli.. pumunta pa talaga sya sa harap ng jeep maiabot lang. tinanong ko sya kung bakit.. sabi nya ayaw nya daw kasi ng may nagpapaabot kaya sya na lang daw tutal ayaw din daw nya ng ginaganon. hahhaha grabeh talaga sya. at least pinapractice nya ang golden rule :P .. pagbaba ng jeep napag desisyunan naming ituloy na lang ang paglakad hanggang sa terminal. Nagulat sya sakin kasi alam ko yung pasikot sikot. (hindi lang sya matandain sa lugar kaya kala nya ang galing ko na.)
Hindi kami naubusan ng kwento. Bitin pa nga yung halos 30 minutes naming lakad. parang tinour ko na sya sa Sta cruz. Sa mahigit na isang oras naming pagkakasama, naintindihan ko sya, okei naman pala syang kasama. pinapakita nya lang kasi yung mga bagay na gusto nyang ipakita, hindi yung nasa puso nya. Siguro hindi lang sya sanay na ganun. Nagulat din ako na hindi sya naiilang sakin. Pagtatawid kami hinahawakan nya pa ko at sinasabing sya bahala sakin. what a sweet friend. Sabi nya sabay na lang daw ulit kami sa pag uwi sa duty! pabor yun saming dalawa kasi parehas kaming walang kasama pauwi gabi pa naman yun.Nung maghiwalay na yung landas namin, nagtxt pa sya sakin. at nabitin naman ako sa pagkkwentuhan namin.! Napatunayan kong first impression never last. Huwag kang mang huhusga ng tao kung hindi mo pa talaga sya kilala. Ayun.. natuwa talaga ko sa kanya.. sana gumaling na mama mo sa breast cancer nya sana mababang stage lang
Wednesday, August 10, 2011
For the Second time...
Hayz! 10:00am na ng gisingin akO ni mama dahil aalis sila ni Rashid para pumuntang LTO. Dahil sa dysmenorrhea ang sama ng pakiramdam ko. Sobrang sakit talaga palibhasa medyo delay ng 14days. Binigyan ako ni mama ng budget na 300 para bumili ng uulamin namin in short pinapupunta pa nya kong Sampol ayoko pa naman sanag lumayas ngaun.. Natapos akong gumayak ng 11:00 kaya naman nagmamadali na kong umalis ng bahay. Ginamit ni mama yung relo ko kaya dinala ko na lang ung cp ko, na hindi ko naman palaging dinadala. Bago sumakay ng tricycle, tinignan ko pa sa cp ko kung anung oras na. pag dating sa Sampol, nagtagal pa ko sa loob ng tricycle para kuhain yung sukli. Dahil sa pagmamadali, nung nasa Ever na ko, tska ko lang nakapa yung cp ko na wala na pala sa bulsa ko, "nahulog ko sa tricycle,!kaso san ko pa hahanapin yung driver at yung tricycle na yun?".. sa isip isip ko. pinagpatuloy ko pa din yung paglalakad at kalmado pa din ako. parang natanggap ko na agad na wala na yung cp na yun! ganun naman ako palagi.. nawawalan na ng pag asa agad, base on experience kasi.. karamihan sa nawala kong cp.. hindi na nakakabalik. Binilisan ko na lang yung lakad ko, hanggang sa makarating na ko sa baba ng Iglesia para bumili chooks to go, mas mapapadali kasi kung hindi na ko magluluto, wala na ring oras. Pagkatapos nun, balik ulit ako sa Jollibee para sa pinaguutos ni mama na dun ko na lang bilihan ng lunch si Nenel. That time natataranta na ko, nawala nga sa isip ko kung sinuklian na ba ko o hindi. tapos sa Mercury na lang ako nag groccery. Nagkanda tapon tapon na nga yung softdrinks sa pagmamadali ko. Hindi ko na ininda yung init at tagaktak na pawis at gulo gulo kong buhok.Balik ulit ako sa Vilma, dun ako tumawag sa pay phone, kinakabahan na ko kung mag riring pa o hindi hanggang sa nag ring pa, "sana sagutin!" hanggang sa pangalawang ring.. wala pa ding sumasagot.
Nagpasya na kong puntahan na lang si Nenel dahil lunch break na din nila. Pagtawag ko ng tricycle at pagsakay ko, "parang pamilyar yung tricycle?eto rin yung nasakyan ko kanina?" pag baba ko sa eskwelahan, tinanong ko yung driver, "kuya, kaw ba yung nasakyan ko kanina? may nakita po ba kayong cellphone dito?" sabi naman ni kuya, "ah eh, wala eh.. madami na din akong naging pasahero kanina, taga purok 8 din yung sumunod sayo tatanungin na lang daw nya sa pasahero".. nawalan na talaga ko ng pag asa. Pagtapos kong ihatid yung pagkain ni nenel, punta agad ako kila mommy para makitxt kay mama na nawawala yung cp ko. Tinanong ni Kuya Paul kung anung itsura ng driver, sabi ko.. mukhang bisaya kuya, mga nasa 30's o 40's na.. "baka sa kuya Erwin yun, pinsan ni kuya Potch?" sabi nya. Ayun, sinamahan na ko ni mommy sa Vilma. Hinintay namin yung tricycle driver mga isang oras din kaming naghintay hanggang sa nagdesisyon kami na kila kuya Potch na dumirekta. Pag dating sa baba nakasalubong namin yung tricyle driver at kinausap nga sya ni mommy. "kuya may nakita po ba kayong cellphone? nanay ako ni paul, diba pinsan mo si Potch?taga purok 8 din kami" sabi naman ng driver "eh kasi may nakasakay din akong taga purok 8 hayaan nyo pupuntahan ko mamaya." mga ilang hakbang pa sa pilahan ng tricycle sabi ng kabayo nila kung tawagin, nakita nya daw yung cp ko, sabi pa nga daw nya dun sa driver "uy may cellphone oh! kunin mo na yan hanggat wala pang nakakakuha" sa madaling salita, nasa driver nga ang cellphone ko... confirmed! sabi ba nung kabayO, ako titistigo pag hindi sya umamin. Siguro nahiya na lang umamin yung driver sa maitim nya sanang balak. At nagawa nya siguro sakin yun kasi hindi nya ko kilala na kilala ko pala si kuya potch at pinsan ako ni kuya Paul. Maganda din pala talaga kung may koneksyon ka... Natouch naman ako kay mama, nagreply kasi sa txt ko at malayo sa inaasahan kong irereply nya.. sabagay tuwing nakakawala naman ako, wala namang sermon.. sabi nya "natatandaan mo yung sinakyan mong traysikel? wala na un, pinaginteresan na un. ok lng basta hindi ikaw ang nahulog o nawala".. hahha oh db! ? kaya pag nakakawala ako ng gamit, kalmado lang ako eh, konsensya lang bumabagabag sakin dahil yung pinambili dun pinaghirapan din kitain ni ama..
Para sureness talagang maibalik pumunta na nga kami kila kuya potch gaya ng plano. Sinabi namin yung nangyari. Tinawagan agad sya ni kuya potch at ganun nga din yung sinabi ng driver sa kanya. kukunin na lang daw nya sa pasahero nya kanina. Ayun, nagpasalamat na kami kay kuya Potch. Pagdating sa bahay, habang kumakain ako, sinisigaw na ni kuya potch yung pangalan kO! at winawagayway nya na yung cp ko! ako namang naglululundag sa tuwa! sabi ni kuya "sabi ko sayo hindi magsisinungaling yun sakin eh!" hayzz.. kala ko hindi na mababalik cp ko! Malamang kilala na ko ng mga tricycle driver! sobrang exposure kanina.. pero ang babait nilang lahat.. nakakatuwang may concern sila sa katulad kO! at para sa mga tambay sa eskwelahan kanina na nang aasar sa pagkawala ng cp ko,. sorry kayO! nabalik sakin! Salamat ng madami sa driver, kay kuya Potch at lalong lalo na kay mommy! pasensya na at gulaman na lang ang nalibre ko.. wala na kong pera eh! :) wata day! happy birthday Jomalyn (yeyen)
Nagpasya na kong puntahan na lang si Nenel dahil lunch break na din nila. Pagtawag ko ng tricycle at pagsakay ko, "parang pamilyar yung tricycle?eto rin yung nasakyan ko kanina?" pag baba ko sa eskwelahan, tinanong ko yung driver, "kuya, kaw ba yung nasakyan ko kanina? may nakita po ba kayong cellphone dito?" sabi naman ni kuya, "ah eh, wala eh.. madami na din akong naging pasahero kanina, taga purok 8 din yung sumunod sayo tatanungin na lang daw nya sa pasahero".. nawalan na talaga ko ng pag asa. Pagtapos kong ihatid yung pagkain ni nenel, punta agad ako kila mommy para makitxt kay mama na nawawala yung cp ko. Tinanong ni Kuya Paul kung anung itsura ng driver, sabi ko.. mukhang bisaya kuya, mga nasa 30's o 40's na.. "baka sa kuya Erwin yun, pinsan ni kuya Potch?" sabi nya. Ayun, sinamahan na ko ni mommy sa Vilma. Hinintay namin yung tricycle driver mga isang oras din kaming naghintay hanggang sa nagdesisyon kami na kila kuya Potch na dumirekta. Pag dating sa baba nakasalubong namin yung tricyle driver at kinausap nga sya ni mommy. "kuya may nakita po ba kayong cellphone? nanay ako ni paul, diba pinsan mo si Potch?taga purok 8 din kami" sabi naman ng driver "eh kasi may nakasakay din akong taga purok 8 hayaan nyo pupuntahan ko mamaya." mga ilang hakbang pa sa pilahan ng tricycle sabi ng kabayo nila kung tawagin, nakita nya daw yung cp ko, sabi pa nga daw nya dun sa driver "uy may cellphone oh! kunin mo na yan hanggat wala pang nakakakuha" sa madaling salita, nasa driver nga ang cellphone ko... confirmed! sabi ba nung kabayO, ako titistigo pag hindi sya umamin. Siguro nahiya na lang umamin yung driver sa maitim nya sanang balak. At nagawa nya siguro sakin yun kasi hindi nya ko kilala na kilala ko pala si kuya potch at pinsan ako ni kuya Paul. Maganda din pala talaga kung may koneksyon ka... Natouch naman ako kay mama, nagreply kasi sa txt ko at malayo sa inaasahan kong irereply nya.. sabagay tuwing nakakawala naman ako, wala namang sermon.. sabi nya "natatandaan mo yung sinakyan mong traysikel? wala na un, pinaginteresan na un. ok lng basta hindi ikaw ang nahulog o nawala".. hahha oh db! ? kaya pag nakakawala ako ng gamit, kalmado lang ako eh, konsensya lang bumabagabag sakin dahil yung pinambili dun pinaghirapan din kitain ni ama..
Para sureness talagang maibalik pumunta na nga kami kila kuya potch gaya ng plano. Sinabi namin yung nangyari. Tinawagan agad sya ni kuya potch at ganun nga din yung sinabi ng driver sa kanya. kukunin na lang daw nya sa pasahero nya kanina. Ayun, nagpasalamat na kami kay kuya Potch. Pagdating sa bahay, habang kumakain ako, sinisigaw na ni kuya potch yung pangalan kO! at winawagayway nya na yung cp ko! ako namang naglululundag sa tuwa! sabi ni kuya "sabi ko sayo hindi magsisinungaling yun sakin eh!" hayzz.. kala ko hindi na mababalik cp ko! Malamang kilala na ko ng mga tricycle driver! sobrang exposure kanina.. pero ang babait nilang lahat.. nakakatuwang may concern sila sa katulad kO! at para sa mga tambay sa eskwelahan kanina na nang aasar sa pagkawala ng cp ko,. sorry kayO! nabalik sakin! Salamat ng madami sa driver, kay kuya Potch at lalong lalo na kay mommy! pasensya na at gulaman na lang ang nalibre ko.. wala na kong pera eh! :) wata day! happy birthday Jomalyn (yeyen)
Sunday, July 10, 2011
HaPpY birthday JUNABOLS!
Today was our second year Capping day anniversary.. the day when we vowed the traditional pledge of all nurses.. the Nightingale Pledge. It was held on UP chapel, it also rained that day..
Also,Today is the day of birth of one of my friend Junacelle Sorillo. Prior on this day, his boyfriend conspired me to do some stuff and to keep his secret birthday surprise to Juna.. He asked me on fb chat what is our schedule, where we spend our free time.. and how many are we. Because I am one of the person who is a certified secret keeper, I hid this secret until the end. After our class in Soc 4, Jhomar texted me.. he asked me to do some excuse for Juna to prohibit her to go in NBR Regalado for our next subject. I need a help of Ella to convince Juna so, I professed the plan to her. We successfully idle Juna at Hillstar.. while doing her make up, we find excuse to go to the bathroom but actually to fetch Jhomar who is waiting in Chowking. It rain so hard that Ella and I soaked our self in the rain just for the the sake of this plan. Later.. we find Jhomar with a brown jacket standing and carrying a yellow cab pizza, red ribbon and a bouquet of red roses. We escorted him to Juna. Juna has no idea what will happen next. And then a moment later, boOm! our plan successfully made! You can see how happy Juna was, she was smiling and jumping like she was the winner of the grand prize lotto! She wanted to hugged Jhomar because of her overwhelming happiness.. When Jhomar, gave the flowers for Juna, we felt a little bit envy to her. It was a hoity-toity feeling to get a surprise for your boyfriend in your special day. thinking how he comes up to those plan and how does he made it and of course his effort to make your day worth. Sadly I wasnt enable to record their unforgettable moment because I was carried away on the scene.
My other classmate also, failed to witnessed the perfect moment but they were there where we started to eat the four season flavor Pizza. The guard also in our school able to taste the birthday celebration of Juna. 4:00 pm, we went to Regalado for our last subject. Jhomar decided to wait for us in Sm for the continuation of Juna's Bday celeb. At Regalado, we met our previous classmates, Regine and his boyfriend Kevin.. Charmaine and Olive. They waited for us unti the end of our class and together we went to Jollibee. There, we saw Kuya Rogie waiting for us! he is also one of our classmates last last sem. He is one of the most generous person I know. Whenever he had his salary, even though he's not our classmate anymore, he treat us wholeheartedly.. :) And again we ate for our hearts content. We take some pictures and we even played the icing game. Not even one person, hadnt taste to have an icing on their face! because you will experience worst if you dont have an icing.. Charmine run just to revenge gale for smearing her body of an icing. People staring at us because of this event.
Even though I am not the birthday celebrant I find this day as one of a so called Happy days in our fourth year life. Thank you for this day Junabols.. I hope their will be more happy days for us in our life! And I hope you'll like my simple gift! and our gifts.. More Birthdays to come. Godbless! I love you..
Subscribe to:
Posts (Atom)