Tuesday, November 22, 2011

I lost my Bestfriend..

   Namimiss kO na sya.. sObra! hindi kO akalaing mawawala ko sya.. :( sa 4years naming pagsasama matuturing ko na syang bestfriend. pagmasaya ako, malungkot, takot at kung anu pa mang emosyon ang nararamdaman ko.. lahat ng yun, sya ang naging kasama ko. Sa panahong wala akong lakas para harapin ang mundo, sya ang bukod tanging naging sandalan kO. Sa mga taong nagpaiyak sakin, sya din ang nagpapagaan ng loob ko,. Sa mga gabi na wala kong kasama, sinamahan nya ko. Kahit san ako pumunta nandun din sya. Lahat ng bittersweet memories kO na sakanya..pero ngaun wala na sya! tsk!
     Para sa mabait na taong kumuha ng mp3 kO hindi kita mapapatawad! waaaah! lalo nat sapilitan mo pang kinuha! Hindi mo alam kung gano kahirap mag downlad ng kanta isa-isa! Nakakainis ka! sana isoli mO na sya sakin!.. Dami pa naman ng kanta,videos,picture,ebook at kung anu2x pa dun.. Kung sino ka man gustO mo bigay kO na lng din ung cd nyan? sayang naman kung hindi ka malalagyan ng video kasi kailangan mo pa yun iconvert.. hindi ka din makakagawa ng slideshow. My bonus pa dyang mga kanta ko na nirecord ko lang! hahhaha wew.. nakakahiya! ang dami pa naman nun.. feeling singer lang akO! pati ung mga pictures kO  at mga picture ni Aries jan! yun pa naman tinitignan ko pag gusto kong mamulat sa katotohanan. hahaha para saktan ang sarili ko.. nandun din yung slide na ginawa ko para kay kuya von. pati ung slide na ginawa ko sa presentation namin sa computer dati! nagpakahirap p nmn ako iconvert from powerpoint to mpeg un! iniz!



Yung mga favorite songs kO! waaahuhuhu everytime na papasok at pauwi pa naman sa school sya kasama ko sa bus. Mukhang imposible ko na syang makuha lalo nat sinadya syang kunin. Im very sure na classmate ko lang kumuha since nung pumasok ako ng Language nandun pa sya tapos nung uwian! WALA na!!! T-T taena ang tagal kong iningatan yun.. hanggang ngaun hindi ako makapaniwala na wala na sya... buti na lang na save ko pala lahat ng files sa pc.

Tuesday, November 15, 2011

♥Mario Maurer Retweeted!! ♥

      As my ordinary night rolling.. I anticipated  the moment when Mario Maurer would glimpse at his social networking site, twitter! I dont know but I unconsciously knew when was the time he will go online. (is that means that I am a stalker???) It seems that my mind knows when even though I never really had a research on what he's doing time to time.  Then when I first read his reply on one of his fans, I quickly type  @ohohmario see you in my dreams again! :) since I dreamt of him the night before. In my dreams, he is sitting right next to me. I think the setting was on a basketball court with a high chairs. I was not allowed to take a picture even though he's right beside me.  Then the setting change it was now on my cousin house near at the babaobab tree but that was my early memory of the old place . Because his manager guarded him, again no picture taking was allowed but the moment his manager gone. He is the one who invited me to have a picture with him,! hahhah at least I got a picture of Mario Maurer in my dream! :P then the next setting was on the house of my lola. Mario rented my lola's house so that he could sleep well but in my dreams he is lying to my lap just like in the movies. I clearly saw his baby face and handsomness with his milky skin. I touch his hair buthe says that he dont like that. . (he is speaking in english in my dream! hahha) so I say sorry but he continue to lie in my lap until he fall asleep.. it was a vivid dream so I never thought I was dreaming until I open my eyes! and purposely close it so my dream will continue! :) If only dream can be recorded so that I can watch it later.. :(


back to the point...


a minutes later! surprisingly.. Mario tweeted back and said "see you in your dream" plus he retweeted. homaygash! My heart jumped out as I jumped so happily.. Its a dream come true for me. I felt like I get closer to him even though he's miles away from me. With that tweet he noticed me and that was more than enough for a fangirl like me. :) Other fans also tweeted that I was so lucky, and they also followed me.. :) Best night ever. . But sadly, I never had a decent sleep because of that tweet! and I vaguely remember my dream so I never know if I dream of him or not!


Saturday, November 5, 2011

My answer in Asian Value..


Asian values are set of values shared by people of many different nationalities and ethnicities. It is an intangible things that are important to us.  These values guide us to make a better decision in our life. Honestly, I agreed to the perception of those who also joined this event. Asia as all we know composed of many countries and each countries have their own values that can be proud of so it cannot encompasses into only one specific value. There are so many various types of people in Asia with different ethnic backgrounds, culture and manner of living that are the cause of its distinct values. From what I read from their post I will share my own thoughts from their given values.

STRONG FAMILY TIES – undoubtedly we possessed this value. Ever since life came on earth, it started coming together in company of each other in the family. We found here the support which empower us to persevere and to strive for the better. In our own family, we begin sharpening our values at a very young age. Our parents teaches us from the right and wrong. Many of our values passed down from our parents. During the darkest times of our life, Family is a place of warm when the world is cold and a place of light when the world is dark.  Our family unites regardless of how bad the situation may be. It will only bring us closer together and make the bonds stronger.

CULTURAL AND TRADITIONAL VALUES – Asian Values withstood the test of time and history help us to spark the awakening by urging us to reassess our own values and priorities. Even in the face of Asia’s increasing modernization, because of our traditions and culture, it passes down from the root of our origins, generation to generation .. because of this,.. values that we give importance to,.. continue to hold their grounds. The compilation of values that can only be sown through age, history, experience, reflection, tradition, and culture help us to live our present life in the right path. As we can see every countires in Asia has their own culture and tradition. With our shared history from our fellow Asians, it will further impetus to solidarity leading into unity.

We have much to learn from our own Asian values. But for me.. from my own point of view.. generosity, veracity, goodwill, respect for authority a sense of filial piety, being friendly, kindness and honesty has their common denominator.... which is the ultimate source of values called LOVE. The most loftiest or most important of all value.Yes, love is the core f all values for me. . without love the other values can never be born. This our own oriented color and oriented inner beauty.

LOVE can express in may ways. It can be through values of goodness, selflessness, self givingness, openness, respect for the others, caring for the others and a number of others. Love for freedom,love for the country,  love for oneself, and love for the others.

LOVE FOR FREEDOM,many people dedicate their entire life or even give up their own lives to pursue their value. As so many patriots have done fighting or keep fighting for values of freedom, equality and human rights. It can also be a freedom of choice, to select infinite opinions, freedom of meeting and socializing, to meet, marry and have friends who ever you select and whatever their nationality or location may be. LOVE FOR OTHERS ,we see also how in politics subscribe to certain core values. Ranging from helping the poor, easing the burden of the lower class, improving the environment making a government a responsible and efficient, engendering loyalty and so forth,. We Asians found our happiness when helping other people. We made self sacrifice just for the sake of others. Improving our human relations and make us of harmony in purpose.

In short the value of LOVE overrides all other values that we have in this life. These values are actually a very special power in the universe. It is one our minds can grasp that comes to us from the infinite source of things.. which is GOD.

Friday, October 28, 2011

Mario Maurer for Penshoppe - Fan Conference


 October 28, 2011 is the date that all of the Mario Maurer fans most awaited! This is a once in a lifetime chance to look closely the heartthrob and hottest stars in Thailand.. so me and my fangirlfriends never missed this opportunity.. Charmaine and I completed the 10 stamps needed. Luckily Charmaine got the chance to be included for the first 100 to complete the stamps. In short they are the one who will be standing right next to the stage and have a super duper closer look to my beloved Mario..
   Its my first time to attend such event! Normally I'm the type of a fan that will be contented looking my idols on tv but through my active friends that are not merely contented watching, and will really spend their money,. got me carried and ride with their craziness!. Surprisingly, this was a crazy day!!! My heart almost jumped out on 2nd intercostal place instead of the 5th intercostal midclavicular line seeing Mario Maurer! I almost had a hoarse voice because of shouting and screaming! I cant believe that, that moment was real. I only watch him on tv but that day he's standing right next to us.. with his white milky skin, baby cute face handsomeness! :)
I also avail the free fancon pass reservation for my other friends to share my happiness. I email their name and addresses to the publicity asia but for those free they need to line up just to claim their pass and they also been seated at the back next to those who avail the completed stamps but surely they will also have a great view of mario. 

 As the light off, count down began and his picture flashed in our eyes.. we started shouting our lungs out! and even more worse when Mario Maurer walked down to the aisle and the music starts! waaaah what an indescribable feeling I had during that time. I think for the whole event I cant stop smiling even for a second. 

Thanks to JM for patiently waiting for me.. and for accompanying for the whole event. He even gave me the phone he found :)






















 Thank you Penshoppe for giving this unforgettable experience and for the freebies!.. I had also found a cellphone.. :) Thank you for bringing Mario here in the Philippines close to our hearts! and Thank you for quenching our thirsts and feeding our hungry hearts for our beloved ! ♥Mario Maurer

Thursday, October 6, 2011

RE DEFENSE!!!!

   Grabeh tong araw na toh.. T-T kahapOn ilang hours kami naghintay para mag defend ng aming thesis.. sa kasawiang palad 8:30pm na, limang group pa din kaming nakapila kaya naman kinabukasan na lang kami bumalik.. Pangalawang beses na namin to mag dedefend dahil redefense kami dahil lang sa isang digit na number! mali kasi yung age bracket nung isang age group dun.. at syempre dahil ang questionnaire ang puso ng chapter 4 and chapter 5 tanggap na namin na redefense kami. Apat ba naman din na panel ang umupo samin.. gisang gisa din kami pero tanggap namin yung mali namin..
    Kanina sa kasamaang palad, tatlo  ang panelist namin pero si Sir Gadais at C.I sa Valenzuela naman at yung isa ay si sir Mike.. Nagsama ang parehas terror magcritic. Sinasabihan pa lang kami ng ibang group na ang malas namin, may kutob na kaming magigisa din kami since yung naunang mag defense samin eh napaiyak na din. Bago kami pumasok sa room, nakakwentuhan pa namin si Mam Aguilar.. ang bait nya talaga hinawakan nya pa yung kamay ko.. :) Nasalubong din namin si Sir. Decena at sinabihan nga namin na defense namin kaya hindi na kami nakapsok sa last lecture nya :( sabi nya alam nya na yun galingan daw namin sa defense at kayang kaya namin yun! Gnoodluck din kami ng mga classmate namin at habang nagdedefense nasa likod sila ng pinto nakasuporta.. :)
       Tatlo yung panelist, tatlo lang din yung pinaprint namin at ang inaasahan naming kopya namin ay yung dati na naming napaprint kaso kinuha din nila para icompare kung ano na yung mga nabago namin. In short wala kaming kopya. Nagsimula ang presentation ng powerpoint wala pang tanong samin hanggang sa nakarating sila sa questionnaire at tinadtad na kami ng tanong,. family income pa lang at kung anong suporting related literature namin dun.. buti bago magdefense nilista ko na yung mga pages at suporting related lit namin ang kaso ako lang ang may kopya so ako lang yung nagtuturo kay sir kung nasaan yun. Hanggang sa ako na yung nasa unahan malapit sa mga panelist kesa sa mga ka group ko, kada tanong ni sir, wala kaming nasasagot.. nagulat ako sa mga kagroup ko, ang tahimik nila ako lang yung nakikipagtalo kay sir. kaso hindi nya makuha yung point ko so sumuporta na din yung mga kagroup ko kaso pinaninindigan talaga ni sir yung side nya. Pinagtatanggol na nga din kami ni sir Mike eh.. kaya pala nakikita ko sya sa peripheral vision ko na nakatingin sya sakin at may tinuturo yun pala kinocoach nya kami! ang tanga ko lang hindi ko sya pinansin.
        Tapos, Gender naman yung tinanong samin, hindi na naman nya kami magets na either the mother or father yung iniinterview namin. dapat daw both since parents yung nakalagay samin eh sabi ko parent din naman yung father o kaya mother so either of the two lang sabi nya naman kung isa lang eh di parent lang yun! sabi ko sir kasi sa title namin general na po na parents so pag pinagsamasama mo lahat ng parent, parentssss na po yun! hindi nya na naman inaccept ang opinyon ko, sumunod na question ginisa nya kami sa advantages and disadvantages pero dito sumasang ayon akong may point sya. Pagtapos sabunin hindi na nya pinagpatuloy yung chapter 4 and chapter 5 namin, pinalabas nya na kami para mag hintay ng verdict syempre alam ko na kung ano ang kalalabasan nun. nagsimula ng tumulo ang luha ko, sa loob pa lang mangilig ngilid na eh.. binigyan na lang ako ng panyo ni juna. at sa labas bumuhos na talaga.. nakakaiyak lang kasi yung effort namin dun eh, ilang gabing puyat sacrifices, gastos, gising ng maaga, edit,.. ni hindi ko na nga naaaral yung mga lecture sa ibang subject at hindi pa ko nagrereview para sa prefinals at finals na dapat sinimulan ko na nung maaga palang. cover to cover pa naman yun! halo halo ng emosyon nananaig sakin pero wala kong galit sa mga panelist..
      Nung tinawag na kami, ayun alam na.. redefense na naman kami! ano ba yun! masteral ba ito??? uulit na naman kami sa questionnaire, pagpapapirma, survey, tally at interpretation. hayzzzz... lumabas na kami ng room at lumipat sa vacant room. doon nanaig ang katahimikan sa group namin at nagnilaynilay..  tapos lumapit samin si sir Mike! at kinomfort kami.. sabi nya "nandun kaya sa related literature yung mga sagot na tinatanong sa inyo. dapat kasi pinaglaban nyo.. gusto ko nga sana kayo ipagtanggol kaso bawal yun.. sinabi ko na nga lang kay sir gadais nyo na parent kasi kahit sinong parent sa isang pamilya.. tignan nyo hindi na nagtanong" dapat pinaglaban nyo study nyo yan eh dapat hindi kayo pumapayag.. tapos sabi nya konting revision na lang daw sa questionnaire.. yung mga sagot daw, alam na ang gagawin! (kami na lang daw gumawa!) hahahha lalo kong naiyak sa kanya! naramdaman ko yung care nya! waaah.. nkakainlove ang baettt!!! hindi ako makamove on sa kanya hanggang ngaun.. kahit ngaun lang namin sya nakilala.. nagpakita sya ng concern
      Pagtapos nun pumunta kaming rehab para magpacheck na lang kay sir dela merced ng thesis..! waaah grabeh ang gwapo nya habang ineedit yung thesis nmin! ang seryoso.. binigyan nya din talga kami ng time kahit may ginagawa sya.. nakakainlove na naman! tapos ayun sabi nya sa kanya na lang daw kami mag defense .. itext na lang daw namin sya.. para daw maayos na kami! hayzzz.. ang daming taong gusto ko pasalamatan ngaun! hindi ko sila makakalimutan.. kahit yung lalaking nagpaupo sakin sa bus.. hahahah naaappreciate ko ngaun yung mga taong mabubuti.. dahil sa down ako ngaun..

Wednesday, September 28, 2011

HaPpy birthday Karen!

     hAppy bitrhday Karentot! Just like every year syempre expected na ang bagyO! kakambal mO ata yang bagyo ng pinanganak ka!.. Lagi na lang umuulan kapag birthday mO na.. Pero eto ata pinaka worst mong bithday sobrang busy sa school tapos binagyO pa talaga at halos isang linggong wala kaming kuryente. Hindi na nga kita nabati sa facebook eh! may inedit pa naman akOng picture mo at gagamitin ko sana yung page kung san admin ako at dun ko sana ipopost kaso failed! hahahh kala kO panandalian lang yung black out lumipas ang apat na araw at wala pa din kaming ilaw.! Pero sa apat na araw na yun nag enjoy akong makipag tagu taguan kay Brix at tumambay sa labas at mag star gazing. Ang ganda talaga ng stars.. :) Umuwi ka pa pala dito sa Bulacan kasO kamalas malasan mo wala pa lang ilaw,. Umiyak ka pa pala! hahhaha iyakin ka din talaga! Last year na celebrate pa natin yung birthday mO kahit late na.. Isang taon na din pala mag mula nung araw na yun.. ang bilis talaga ng panahon parang napapikit lang ako iba na ang mga sitwasyon ngaun. Last last year nakapag celebrate din tayo sa bahay nyo kasi saktong fiesta din. Nasakyan pa natin yung ferris wheel  tapos last last last year naman, 17 ka nun, ditO ka nag birthday sa bahay. Kaso puro school works ang inintindi mO.. ni hindi mO nga kami nilibre nUn eh! hahhaha (naalala pa talaga)
      Ngaun 20th birthday mO na.. ang tanda na na teen! sa sususunod akO naman ang hindi na teen.. Ang ikinatutuwa ko naman satin kahit hindi tayo ganung nagttxt at nagchachat kahit alam nating bukas naman ang isat isa hindi pa din nawawala yung closeness.. alam mO yun? ^-^ sana hindi magbago yun kahit magkaiba tayo ng mundo ngaun.. hindi man tayo araw araw na updated sa isat isa,   pag nagkita na lang bumabawi sa pagkkwento. Sana matuloy yung plano natin this sembreak! magpapakasaya tayO! at sana syempre may pera tayo nun alam mo namang no.1 problem natin yan! :) dati nag susulatan pa tayo ngaun wala na! hahah buti na lang nagawa natin yung mga yun ng high school at least may remembrance tayo sa isat isa..
     Sa totoo lang hindi ko nga naramdaman yung birthday mO! hhahah nung mismong araw pa defense namin! at ang resulta redefense kami! :( napunta sa wala lahat ng pinaghirapan namin kaya ang araw mo ay hindi naging magandang araw para samin. Anywayzzz lahat ng yun ay hindi naman mahalaga.. ang mahalaga hanggang ngaun humihingi ka! at alam naman nating madami pang araw para ipagdiwang at ipagsaya ang araw ng yong pagsilang.. malay mO next year na bday mO.. magkakasama na tayO! hApPY birthday my best.. Bestfriend! ^__________^

Monday, September 5, 2011

First impressions never last



         Unang attitude pa lang na pinakita nya sakin, hindi ko na agad nagustuhan. Ka group ko sya sa duty, at isa sya mga nagpaparamdam sakin na outcast ako sa kanila. tipong katabi nya na lang ako, hindi nya pa iabot yung attendance tutal ako naman yung malapit sa kanya. iaaabot nya pa din yun sa pinaka malayong tao mula sa kanya. well, hindi naman yun naging dahilan para kasuklaman ko sya at gantihan. Pero naging dahilan yun para obserbahan ko yung kilos nya kung ganun ba talaga sya. Hanggang sa hindi lang ako nakapansin ng malamig nyang pakikisama sa iba. dumami na ang nakatinging mata sa kanya. Sya yung tipo ng taong mataas ang pride at tingin sa sarili. Hindi rin sya yung tipo ng tao na palangiti.


         Nagulat ako sa kanya kanina, tinanong nya ko kung san ako dumadaan at kung alam ko kung san yung bluementritt sabi ko nadadaanan ko yun at nagsabi sya na sabay daw kami. Iniisip ko pa lang na makakasabay ko sya, naiilang na ko iniisip ko kung may mapag uusapan naman ba kami o kung anung mga kkwento ko, maalis lang ang awkward moment. Hanggang sa natapos nga ang orientation, palabas ng compound ng sampaloc, pabor syang lakarin lang namin, umpisa pa lang ng lakaran ang dami na naming napag usapan hindi ako naiilang.. sige din ang bato ko ng kwento sa kanya. hanggang sa nakasakay na kami ng jeep, lalo ko syang nakilala about sa pamilya nya, sa kanya, sa mga ayaw at gusto nya sa naging sa love life nya. Nagka relate-an kami sa nararamdaman! hahaha yung tipong goosebumps .. XD dahil dun natuwa sya sakin dahil naiintindihan ko sya, nalaman ko din kung saan sya lumaki, bakit sya nag transffer, yung nangyari sa pamilya nya. Aminado din sya na mataas ang pride nya kaya nga hindi rin sila nagkakasundo ng mama nya. lalo nat hindi naman din pala sya lumaki kasama yun. 4yrs pa lang daw silang magkakilala ng mama nya at lumaki sya sa piling ng kaibigan ng mama nya. Matagal ng hiwalay ang parents nya pero parehong walang asawa. wala din syang kapatid so mag isa lang sya sa bahay kapag wala mama nya lalo nat madalas din yung wala dahil sa trabaho kya sya yung bibili ng sarili nyang pagkain. Nagulat pa nga ko ng hindi nya na lang ipaabot yung sukli.. pumunta pa talaga sya sa harap ng jeep maiabot lang. tinanong ko sya kung bakit.. sabi nya ayaw nya daw kasi ng may nagpapaabot kaya sya na lang daw tutal ayaw din daw nya ng ginaganon. hahhaha grabeh talaga sya. at least pinapractice nya ang golden rule :P .. pagbaba ng jeep napag desisyunan naming ituloy na lang ang paglakad hanggang sa terminal. Nagulat sya sakin kasi alam ko yung pasikot sikot. (hindi lang sya matandain sa lugar kaya kala nya ang galing ko na.)


          Hindi kami naubusan ng kwento. Bitin pa nga yung halos 30 minutes naming lakad. parang tinour ko na sya sa Sta cruz. Sa mahigit na isang oras naming pagkakasama, naintindihan ko sya, okei naman pala syang kasama. pinapakita nya lang kasi yung mga bagay na gusto nyang ipakita, hindi yung nasa puso nya. Siguro hindi lang sya sanay na ganun. Nagulat din ako na hindi sya naiilang sakin. Pagtatawid kami hinahawakan nya pa ko at sinasabing sya bahala sakin. what a sweet friend. Sabi nya sabay na lang daw ulit kami sa pag uwi sa duty! pabor yun saming dalawa kasi parehas kaming walang kasama pauwi gabi pa naman yun.Nung maghiwalay na yung landas namin, nagtxt pa sya sakin. at nabitin naman ako sa pagkkwentuhan namin.! Napatunayan kong first impression never last. Huwag kang mang huhusga ng tao kung hindi mo pa talaga sya kilala. Ayun.. natuwa talaga ko sa kanya.. sana gumaling na mama mo sa breast cancer nya sana mababang stage lang

Wednesday, August 10, 2011

For the Second time...

        Hayz! 10:00am na ng gisingin akO ni mama dahil aalis sila ni Rashid para pumuntang LTO. Dahil sa dysmenorrhea ang sama ng pakiramdam ko. Sobrang sakit talaga palibhasa medyo delay ng 14days. Binigyan ako ni mama ng budget na 300 para bumili ng uulamin namin in short pinapupunta pa nya kong Sampol ayoko pa naman sanag lumayas ngaun.. Natapos akong gumayak ng 11:00 kaya naman nagmamadali na kong umalis ng bahay. Ginamit ni mama yung relo ko kaya dinala ko na lang ung cp ko, na hindi ko naman palaging dinadala. Bago sumakay ng tricycle, tinignan ko pa sa cp ko kung anung oras na. pag dating sa Sampol, nagtagal pa ko sa loob ng tricycle para kuhain yung sukli. Dahil sa pagmamadali, nung nasa Ever na ko, tska ko lang nakapa yung cp ko na wala na pala sa bulsa ko, "nahulog ko sa tricycle,!kaso san ko pa hahanapin yung driver at yung tricycle na yun?".. sa isip isip ko. pinagpatuloy ko pa din yung paglalakad at kalmado pa din ako. parang natanggap ko na agad na wala na yung cp na yun! ganun naman ako palagi.. nawawalan na ng pag asa agad, base on experience kasi.. karamihan sa nawala kong cp.. hindi na nakakabalik. Binilisan ko na lang yung lakad ko, hanggang sa makarating na ko sa baba ng Iglesia para bumili chooks to go, mas mapapadali kasi kung hindi na ko magluluto, wala na ring oras. Pagkatapos nun, balik ulit ako sa Jollibee para sa pinaguutos ni mama na dun ko na lang bilihan ng lunch si Nenel. That time natataranta na ko, nawala nga sa isip ko kung sinuklian na ba ko o hindi. tapos sa Mercury na lang ako nag groccery. Nagkanda tapon tapon na nga yung softdrinks sa pagmamadali ko. Hindi ko na ininda yung init at tagaktak na pawis at gulo gulo kong buhok.Balik ulit ako sa Vilma, dun ako tumawag sa pay phone, kinakabahan na ko kung mag riring pa o hindi hanggang sa nag ring pa, "sana sagutin!" hanggang sa pangalawang ring.. wala pa ding sumasagot.
      Nagpasya na kong puntahan na lang si Nenel dahil lunch break na din nila. Pagtawag ko ng tricycle at pagsakay ko, "parang pamilyar yung tricycle?eto rin yung nasakyan ko kanina?" pag baba ko sa eskwelahan, tinanong ko yung driver, "kuya, kaw ba yung nasakyan ko kanina? may nakita po ba kayong cellphone dito?" sabi naman ni kuya, "ah eh, wala eh.. madami na din akong naging pasahero kanina, taga purok 8 din yung sumunod sayo tatanungin na lang daw nya sa pasahero".. nawalan na talaga ko ng pag asa. Pagtapos kong ihatid yung pagkain ni nenel, punta agad ako kila mommy para makitxt kay mama na nawawala yung cp ko. Tinanong ni Kuya Paul kung anung itsura ng driver, sabi ko.. mukhang bisaya kuya, mga nasa 30's o 40's na.. "baka sa kuya Erwin yun, pinsan ni kuya Potch?" sabi nya. Ayun, sinamahan na ko ni mommy sa Vilma. Hinintay namin yung tricycle driver mga isang oras din kaming naghintay hanggang sa nagdesisyon kami na kila kuya Potch na dumirekta. Pag dating sa baba nakasalubong namin yung tricyle driver at kinausap nga sya ni mommy. "kuya may nakita po ba kayong cellphone? nanay ako ni paul, diba pinsan mo si Potch?taga purok 8 din kami" sabi naman ng driver "eh kasi may nakasakay din akong taga purok 8 hayaan nyo pupuntahan ko mamaya." mga ilang hakbang pa sa pilahan ng tricycle sabi ng kabayo nila kung tawagin, nakita nya daw yung cp ko, sabi pa nga daw nya dun sa driver "uy may cellphone oh! kunin mo na yan hanggat wala pang nakakakuha" sa madaling salita, nasa driver nga ang cellphone ko... confirmed! sabi ba nung kabayO, ako titistigo pag hindi sya umamin. Siguro nahiya na lang umamin yung driver sa maitim nya sanang balak. At nagawa nya siguro sakin yun kasi hindi nya ko kilala na kilala ko pala si kuya potch at pinsan ako ni kuya Paul. Maganda din pala talaga kung may koneksyon ka... Natouch naman ako kay mama, nagreply kasi sa txt ko at malayo sa inaasahan kong irereply nya.. sabagay tuwing nakakawala naman ako, wala namang sermon.. sabi nya "natatandaan mo yung sinakyan mong traysikel? wala na un, pinaginteresan na un. ok lng basta hindi ikaw ang nahulog o nawala".. hahha oh db! ? kaya pag nakakawala ako ng gamit, kalmado lang ako eh, konsensya lang bumabagabag sakin dahil yung pinambili dun pinaghirapan din kitain ni ama..
   Para sureness talagang maibalik pumunta na nga kami kila kuya potch gaya ng plano. Sinabi namin yung nangyari. Tinawagan agad sya ni kuya potch at ganun nga din yung sinabi ng driver sa kanya. kukunin na lang daw nya sa pasahero nya kanina. Ayun, nagpasalamat na kami kay kuya Potch. Pagdating sa bahay, habang kumakain ako, sinisigaw na ni kuya potch yung pangalan kO! at winawagayway nya na yung cp ko! ako namang naglululundag sa tuwa! sabi ni kuya "sabi ko sayo hindi magsisinungaling yun sakin eh!" hayzz.. kala ko hindi na mababalik cp ko! Malamang kilala na ko ng mga tricycle driver! sobrang exposure kanina.. pero ang babait nilang lahat.. nakakatuwang may concern sila sa katulad kO! at para sa mga tambay sa eskwelahan kanina na nang aasar sa pagkawala ng cp ko,. sorry kayO! nabalik sakin! Salamat ng madami sa driver, kay kuya Potch at lalong lalo na kay mommy! pasensya na at gulaman na lang ang nalibre ko.. wala na kong pera eh! :) wata day! happy birthday Jomalyn (yeyen)

Sunday, July 10, 2011

HaPpY birthday JUNABOLS!


      Today was our second year Capping day anniversary.. the day when we vowed the traditional pledge of all nurses.. the Nightingale Pledge. It was held on UP chapel, it also rained that day.. 
  Also,Today is the day of birth of one of my friend Junacelle Sorillo. Prior on this day, his boyfriend conspired me to do some stuff and to keep his secret birthday surprise to Juna.. He asked me on fb chat what is our schedule, where we spend our free time.. and how many are we. Because I am one of the person who is a certified secret keeper, I hid this secret until the end. After our class in Soc 4, Jhomar texted me.. he asked me to do some excuse for Juna to prohibit her to go in NBR Regalado for our next subject. I need a help of Ella to convince Juna so, I professed the plan to her. We successfully idle Juna at Hillstar.. while doing her make up, we find excuse to go to the bathroom but actually to fetch Jhomar who is waiting in Chowking. It rain so hard that Ella and I soaked our self in the rain just for the the sake of this plan. Later.. we find Jhomar with a brown jacket standing and carrying a yellow cab pizza, red ribbon and a bouquet of red roses. We escorted him to Juna. Juna has no idea what will happen next. And then a moment later, boOm! our plan successfully made! You can see how happy Juna was, she was smiling and jumping like she was the winner of the grand prize lotto! She wanted to hugged Jhomar because of her overwhelming happiness.. When Jhomar, gave the flowers for Juna, we felt a little bit envy to her. It was a hoity-toity feeling to get a surprise for your boyfriend in your special day. thinking how he comes up to those plan and how does he made it and of course his effort to make your day worth. Sadly I wasnt enable to record their unforgettable moment because I was carried away on the scene.
      My other classmate also, failed to witnessed  the perfect moment but they were there where we started to   eat the four season flavor Pizza. The guard also in our school able to taste the birthday celebration of Juna. 4:00 pm, we went to Regalado for our last subject. Jhomar decided to wait for us in Sm for the continuation of Juna's Bday celeb. At Regalado, we met our previous classmates, Regine and his boyfriend Kevin.. Charmaine and Olive. They waited for us unti the end of our class and together we went to Jollibee. There, we saw Kuya Rogie waiting for us! he is also one of our classmates last last sem. He is one of the most generous person I know. Whenever he had his salary, even though he's not our classmate anymore, he treat us wholeheartedly.. :) And again we ate for our hearts content. We take some pictures and we even played the icing game. Not even one person, hadnt taste to have an icing on their face! because you will experience worst if you dont have an icing.. Charmine run just to revenge gale for smearing her body of an icing. People staring at us because of this event.
     Even though I am not the birthday celebrant I find this day as one of a so called Happy days in our fourth year life. Thank you for this day Junabols.. I hope their will be more happy days for us in our life! And I hope you'll like my simple gift! and our gifts.. More Birthdays to come. Godbless! I love you..
      

Tuesday, June 28, 2011

Happy fiesta Bagong silang San Pedro Laguna..

       Iba talaga ang kasiyahang nadudulot sakin ng Laguna.. May pa lang pinaplano ko ng pumunta sa Fiesta doon.. hanggang sa dumating na nga ang araw ng June 26 nagulat ako ng puntahan ako sa bahay ng pinsan ko at tinatanong kung sasama daw ba ko sa Laguna.. akala ko hindi na ko makakapunta kasi wala namang nagpaparamdam na pupunta dun. Isa pa hindi ako pinayagan sa dahilan na kagagaling ko lang sa sakit.. pero hindi sila umubra sa tigas ng ulo ko.. :) Nagbihis agad ako dahil aalis na daw kami buti at nakaligo na rin ako. 4pm na kami ng umalis dito at nakarating kami ng 7pm doon.
       Pag dating sa Laguna,sa sala agad kami tumuloy matapos mag mano sa mga tito at tita. At syempre pinuntahan din namin si kuya von sa sulok ng bahay nila. Naalala ko na naman sya.. malapit pa lang kasi ang fiesta kukulitin na kami nun na pumunta, last year hindi ako nakapunta kasi saktong provincial duty namin nun sa Batangas.. sakto naman ngaun wala kong pasok ng Monday-Wednesday kaya nakasama ko. Bonus pa palang nakita ko yung crush ko na magaling magbasketball.. pero hindi ko na nakita si Guardian angel.. nag asawa na sya.. Pagtapos namin kainin ang manok na alaga ni kuya von (45days) pumunta kami sa plaza. Nanuod kami ng mga talent at Mr. feeling pogi. Lugi ka pag maliit ka.. hindi mo makikita ang mga performance kaya nagdala si kuya ng bangko para samin. Grabeh! hindi ko inaasahang ganun kagagaling yung mga talent kala ko wala lang. May tumambling pa sa ere na napakataas, nasira nya pa yung banderitas kasi naabot nya pa yun. kala tuloy namin masama pag bagsak nya pero na keri nya pa din! Natuwa naman ako sa I will always love you ni Whitney Houston.. ginawa nilang interpretative dance na horror! tawa talaga ko ng tawa! May nag ala tribal dancers pa at nakipagsayawan din sa apoy. Pero ang pinakanagpaiyak tawa sakin eh yung dancer na kamukha ni kuya! as in kamukha nya talaga at may salamin din.. todo sigaw nga kami magpipinsan ng "bon-bon" eh. at dahil jan nalungkot na naman kami. Isa na namang masayang okasyOn na pinapalungkot ng kawalan ng presensya nya.
       Alas dose na ng gabi ng umuwi kami.. nagyaya naman si ate Jul na kila kuya Phillip kami matulog.. kaya naglakad pa kami sa taas, papuntang ministop kasi dun lang yung sakayan papunta sa kanila. Ang problema, wala pala kaming dalang pera! sakto lang talaga pamashe namin sa jeep. Kaya naglakad na naman kami papasok sa kanila kasi hindi na namin afford ang tricycle. Antok na antok at pagod na pagod na rin ako nun.. ang lamig pa sa labas. Pag dating kila kuya, pinagluto nya pa kami kaya kumain muna kami bago matulog.. madaling araw na yun. Sa higaan, hindi naman kami maubusan ni ate Julie ng kwento, palibhasang ngayon na lang ulit kami nagkita kaya naipon na ang mga bagay bagay. Magliliwanag na nung pinagpasyahan naming matulog dahil nakapangako din kami kila kuya Froi na maaga kaming babalik sa kanila. Sa kasamaang palad, alas dose na rin ng makabalik kami :) Naghihiwa na sila ng mga gagamitin sa pagluluto.
      Kinahapunan, nag umpisa na ang palaro.. Basagan ng palayok at saluhan itlog. Hindi ako nakasali kasi naliligo kami ni ate Jul ng mga panahong yon. Tawa na naman kami ng tawa sa saluhang itlog.. palayo kasi ng palayo yung distansya para masalo mo yung itlog. Hanggang sa isa isa nang na oout ang mga kasali. Free mabasag ang itlog sa mukha o katawan mo pag hindi mo nasalo! ^-^ Kami kami lang pero ang saya na! ang daming kapit bahay na nanunuod samin. Nag costume pa si Tito Bernie ng Spiderman at nagtutumalon sa gate habang nagpeperform yung mga ati atihan. Live show ang pagbuga ng apoy ng mga bekimon. At nag umpisa na ang session. Ang isang hindi mawawala dito sa Laguna, ay ang sunog bagang Alak. Himala kung mapapatumba mo ang alak dito since may supplier sila ng tangke ng alak. Hard sa mga lalaki at red wine lang sa mga babae. Unang tikim ko ata ng alak eh dito ata sa Laguna. Birthday yun ni kuya von Gin pa unang una kong nainom nasarapan naman ako kasi may halong juice. Nung 40 days nya din nag session na naman kami Maria Clara na naman yun tapos ngaun ganun ulit. Light sya pero tinatamaan ako, halata mong may tama ang alak sakin kasi namumula talaga ko at pag nararamdaman kong mainit na.. hinto na ko.
       Nagpaagaw din ng barya! nakisali naman ako! hahhaa naka apat na piso din ata ko :) Nung magdidilim na, ang ganda na ng setup,. nilabas ni kuya yung laser yung parang sa disco sabay sounds.. ayun bago umuwi sayawan muna kami. Ang dami ko talagang tawa! lalo na kay tito renan! hahahah Macho dancer kung sumayaw. Tapos nun, binigay ni kuya Froi yung tag ni kuya von sa ospital kay tina.. sayang gusto ko sana ako ang magtago.. ayun hanggang sa magpaalam na kami sa kasiyahan back to Bulacan na ulit..




Monday, June 20, 2011

First day blues..

    Just like the other first day of my semester.. I definitely didnt like it that much. I am now a fourth year nursing college student but my knowledge in this field is certainly lacking. I clearly remembered my first day as a freshman in this school. Nervous, uneasy, anxious, and worried because a totally unknown people and place surrounds me. But as time goes by.. I still feel that way but not as much as before.
   There was a time..it was on my First year second semester that I cried! Yes.. I cried heheh because of changes.. I really hate changes I cant explain the feeling I feel inside. By that time you will see my physical body but my thoughts are drifted away. My friends are all worried about my behavior,. It takes a number of week before I get used to that new environment. I really need to adapt or else I will not survive.
      I think this sem is the most toxic. A total of 28 units which composed of 9 subjects, 7 major and 2 minor, plus if you are lucky you will assign at 8 hours duty far away from your home. We also have our 3hours review from our previous major subject.Plus our thesis continuation, We also need to conduct our very own seminar which is scheduled in July together with my duty.. our audience will be the other section. We also need to do demo teaching for the subj of SHT. No comprehensive exam for our batch unlike the old curriculum.. they have to pass the compre for them to graduate but in our case.. we only need to pass our subj. In our batch again, the grading system changed into a deadly grading system.. Prelim=15% Midterm=15% Prefinals=15% Finals=25% Quizzes=20% Attendance and Recitation= 10% unlike the old grading system Prelim=20 Midterm and Finals=25% Quizzes=20% A/R=10% .. Our finals now will be cover to cover. I should drop my motto "Past is past" I shoud cherish every lesson that I learned starting prelim up to the finals.
     We also have our terror prof. Every meeting there will be a recitation. Remain standing if you answer it wrong.. Every week he give us 80 words, we should memorize the meaning or else you will failed his quizzes and worst you will be seated on the front because at the end of the Major exam the class will be rank from top 1 up to the last student in your section. I was lucky to be his student 2years ago. I experienced to be on the first rank but expectation pressured me. I hope in this sem even not in the first at least include me in the top 10.. :) 
     First day blues... because I was saddened by my former classmates.. we are 40+ last last sem.. but as time goes by 40 goes down to 30, 20 until we are only 14..(my original classmates). Even my closes companions secluded from our section. Olive who failed the NCM 105 but not deserving to failed, and Charm who got a problem on her grades. Now I only have Juna and Ella. Juna... who is childish and Ella.. who have a behavioral problem.. hayzzz. I really dont know how can i survive this sem...


Total Pageviews