Mario Maurer for Penshoppe - Fan Conference

 October 28, 2011 is the date that all of the Mario Maurer fans most awaited! This is a once in a lifetime chance to look closely the heartthrob and hottest stars in Thailand.. so me and my fangirlfriends never missed this opportunity.. Charmaine and I completed the 10 stamps needed. Luckily Charmaine got the chance to be included for the first 100 to complete the stamps. In short they are the one who will be standing right next to the stage and have a super duper closer look to my beloved Mario..
   Its my first time to attend such event! Normally I'm the type of a fan that will be contented looking my idols on tv but through my active friends that are not merely contented watching, and will really spend their money,. got me carried and ride with their craziness!. Surprisingly, this was a crazy day!!! My heart almost jumped out on 2nd intercostal place instead of the 5th intercostal midclavicular line seeing Mario Maurer! I almost had a hoarse voice because of shouting and screaming! I cant believe that, that moment was real. I only watch him on tv but that day he's standing right next to us.. with his white milky skin, baby cute face handsomeness! :)
I also avail the free fancon pass reservation for my other friends to share my happiness. I email their name and addresses to the publicity asia but for those free they need to line up just to claim their pass and they also been seated at the back next to those who avail the completed stamps but surely they will also have a great view of mario. 

 As the light off, count down began and his picture flashed in our eyes.. we started shouting our lungs out! and even more worse when Mario Maurer walked down to the aisle and the music starts! waaaah what an indescribable feeling I had during that time. I think for the whole event I cant stop smiling even for a second. 

Thanks to JM for patiently waiting for me.. and for accompanying for the whole event. He even gave me the phone he found :)

 Thank you Penshoppe for giving this unforgettable experience and for the freebies!.. I had also found a cellphone.. :) Thank you for bringing Mario here in the Philippines close to our hearts! and Thank you for quenching our thirsts and feeding our hungry hearts for our beloved ! ♥Mario Maurer

RE DEFENSE!!!!

   Grabeh tong araw na toh.. T-T kahapOn ilang hours kami naghintay para mag defend ng aming thesis.. sa kasawiang palad 8:30pm na, limang group pa din kaming nakapila kaya naman kinabukasan na lang kami bumalik.. Pangalawang beses na namin to mag dedefend dahil redefense kami dahil lang sa isang digit na number! mali kasi yung age bracket nung isang age group dun.. at syempre dahil ang questionnaire ang puso ng chapter 4 and chapter 5 tanggap na namin na redefense kami. Apat ba naman din na panel ang umupo samin.. gisang gisa din kami pero tanggap namin yung mali namin..
    Kanina sa kasamaang palad, tatlo  ang panelist namin pero si Sir Gadais at C.I sa Valenzuela naman at yung isa ay si sir Mike.. Nagsama ang parehas terror magcritic. Sinasabihan pa lang kami ng ibang group na ang malas namin, may kutob na kaming magigisa din kami since yung naunang mag defense samin eh napaiyak na din. Bago kami pumasok sa room, nakakwentuhan pa namin si Mam Aguilar.. ang bait nya talaga hinawakan nya pa yung kamay ko.. :) Nasalubong din namin si Sir. Decena at sinabihan nga namin na defense namin kaya hindi na kami nakapsok sa last lecture nya :( sabi nya alam nya na yun galingan daw namin sa defense at kayang kaya namin yun! Gnoodluck din kami ng mga classmate namin at habang nagdedefense nasa likod sila ng pinto nakasuporta.. :)
       Tatlo yung panelist, tatlo lang din yung pinaprint namin at ang inaasahan naming kopya namin ay yung dati na naming napaprint kaso kinuha din nila para icompare kung ano na yung mga nabago namin. In short wala kaming kopya. Nagsimula ang presentation ng powerpoint wala pang tanong samin hanggang sa nakarating sila sa questionnaire at tinadtad na kami ng tanong,. family income pa lang at kung anong suporting related literature namin dun.. buti bago magdefense nilista ko na yung mga pages at suporting related lit namin ang kaso ako lang ang may kopya so ako lang yung nagtuturo kay sir kung nasaan yun. Hanggang sa ako na yung nasa unahan malapit sa mga panelist kesa sa mga ka group ko, kada tanong ni sir, wala kaming nasasagot.. nagulat ako sa mga kagroup ko, ang tahimik nila ako lang yung nakikipagtalo kay sir. kaso hindi nya makuha yung point ko so sumuporta na din yung mga kagroup ko kaso pinaninindigan talaga ni sir yung side nya. Pinagtatanggol na nga din kami ni sir Mike eh.. kaya pala nakikita ko sya sa peripheral vision ko na nakatingin sya sakin at may tinuturo yun pala kinocoach nya kami! ang tanga ko lang hindi ko sya pinansin.
        Tapos, Gender naman yung tinanong samin, hindi na naman nya kami magets na either the mother or father yung iniinterview namin. dapat daw both since parents yung nakalagay samin eh sabi ko parent din naman yung father o kaya mother so either of the two lang sabi nya naman kung isa lang eh di parent lang yun! sabi ko sir kasi sa title namin general na po na parents so pag pinagsamasama mo lahat ng parent, parentssss na po yun! hindi nya na naman inaccept ang opinyon ko, sumunod na question ginisa nya kami sa advantages and disadvantages pero dito sumasang ayon akong may point sya. Pagtapos sabunin hindi na nya pinagpatuloy yung chapter 4 and chapter 5 namin, pinalabas nya na kami para mag hintay ng verdict syempre alam ko na kung ano ang kalalabasan nun. nagsimula ng tumulo ang luha ko, sa loob pa lang mangilig ngilid na eh.. binigyan na lang ako ng panyo ni juna. at sa labas bumuhos na talaga.. nakakaiyak lang kasi yung effort namin dun eh, ilang gabing puyat sacrifices, gastos, gising ng maaga, edit,.. ni hindi ko na nga naaaral yung mga lecture sa ibang subject at hindi pa ko nagrereview para sa prefinals at finals na dapat sinimulan ko na nung maaga palang. cover to cover pa naman yun! halo halo ng emosyon nananaig sakin pero wala kong galit sa mga panelist..
      Nung tinawag na kami, ayun alam na.. redefense na naman kami! ano ba yun! masteral ba ito??? uulit na naman kami sa questionnaire, pagpapapirma, survey, tally at interpretation. hayzzzz... lumabas na kami ng room at lumipat sa vacant room. doon nanaig ang katahimikan sa group namin at nagnilaynilay..  tapos lumapit samin si sir Mike! at kinomfort kami.. sabi nya "nandun kaya sa related literature yung mga sagot na tinatanong sa inyo. dapat kasi pinaglaban nyo.. gusto ko nga sana kayo ipagtanggol kaso bawal yun.. sinabi ko na nga lang kay sir gadais nyo na parent kasi kahit sinong parent sa isang pamilya.. tignan nyo hindi na nagtanong" dapat pinaglaban nyo study nyo yan eh dapat hindi kayo pumapayag.. tapos sabi nya konting revision na lang daw sa questionnaire.. yung mga sagot daw, alam na ang gagawin! (kami na lang daw gumawa!) hahahha lalo kong naiyak sa kanya! naramdaman ko yung care nya! waaah.. nkakainlove ang baettt!!! hindi ako makamove on sa kanya hanggang ngaun.. kahit ngaun lang namin sya nakilala.. nagpakita sya ng concern
      Pagtapos nun pumunta kaming rehab para magpacheck na lang kay sir dela merced ng thesis..! waaah grabeh ang gwapo nya habang ineedit yung thesis nmin! ang seryoso.. binigyan nya din talga kami ng time kahit may ginagawa sya.. nakakainlove na naman! tapos ayun sabi nya sa kanya na lang daw kami mag defense .. itext na lang daw namin sya.. para daw maayos na kami! hayzzz.. ang daming taong gusto ko pasalamatan ngaun! hindi ko sila makakalimutan.. kahit yung lalaking nagpaupo sakin sa bus.. hahahah naaappreciate ko ngaun yung mga taong mabubuti.. dahil sa down ako ngaun..

HaPpy birthday Karen!

     hAppy bitrhday Karentot! Just like every year syempre expected na ang bagyO! kakambal mO ata yang bagyo ng pinanganak ka!.. Lagi na lang umuulan kapag birthday mO na.. Pero eto ata pinaka worst mong bithday sobrang busy sa school tapos binagyO pa talaga at halos isang linggong wala kaming kuryente. Hindi na nga kita nabati sa facebook eh! may inedit pa naman akOng picture mo at gagamitin ko sana yung page kung san admin ako at dun ko sana ipopost kaso failed! hahahh kala kO panandalian lang yung black out lumipas ang apat na araw at wala pa din kaming ilaw.! Pero sa apat na araw na yun nag enjoy akong makipag tagu taguan kay Brix at tumambay sa labas at mag star gazing. Ang ganda talaga ng stars.. :) Umuwi ka pa pala dito sa Bulacan kasO kamalas malasan mo wala pa lang ilaw,. Umiyak ka pa pala! hahhaha iyakin ka din talaga! Last year na celebrate pa natin yung birthday mO kahit late na.. Isang taon na din pala mag mula nung araw na yun.. ang bilis talaga ng panahon parang napapikit lang ako iba na ang mga sitwasyon ngaun. Last last year nakapag celebrate din tayo sa bahay nyo kasi saktong fiesta din. Nasakyan pa natin yung ferris wheel  tapos last last last year naman, 17 ka nun, ditO ka nag birthday sa bahay. Kaso puro school works ang inintindi mO.. ni hindi mO nga kami nilibre nUn eh! hahhaha (naalala pa talaga)
      Ngaun 20th birthday mO na.. ang tanda na na teen! sa sususunod akO naman ang hindi na teen.. Ang ikinatutuwa ko naman satin kahit hindi tayo ganung nagttxt at nagchachat kahit alam nating bukas naman ang isat isa hindi pa din nawawala yung closeness.. alam mO yun? ^-^ sana hindi magbago yun kahit magkaiba tayo ng mundo ngaun.. hindi man tayo araw araw na updated sa isat isa,   pag nagkita na lang bumabawi sa pagkkwento. Sana matuloy yung plano natin this sembreak! magpapakasaya tayO! at sana syempre may pera tayo nun alam mo namang no.1 problem natin yan! :) dati nag susulatan pa tayo ngaun wala na! hahah buti na lang nagawa natin yung mga yun ng high school at least may remembrance tayo sa isat isa..
     Sa totoo lang hindi ko nga naramdaman yung birthday mO! hhahah nung mismong araw pa defense namin! at ang resulta redefense kami! :( napunta sa wala lahat ng pinaghirapan namin kaya ang araw mo ay hindi naging magandang araw para samin. Anywayzzz lahat ng yun ay hindi naman mahalaga.. ang mahalaga hanggang ngaun humihingi ka! at alam naman nating madami pang araw para ipagdiwang at ipagsaya ang araw ng yong pagsilang.. malay mO next year na bday mO.. magkakasama na tayO! hApPY birthday my best.. Bestfriend! ^__________^

First impressions never last

         Unang attitude pa lang na pinakita nya sakin, hindi ko na agad nagustuhan. Ka group ko sya sa duty, at isa sya mga nagpaparamdam sakin na outcast ako sa kanila. tipong katabi nya na lang ako, hindi nya pa iabot yung attendance tutal ako naman yung malapit sa kanya. iaaabot nya pa din yun sa pinaka malayong tao mula sa kanya. well, hindi naman yun naging dahilan para kasuklaman ko sya at gantihan. Pero naging dahilan yun para obserbahan ko yung kilos nya kung ganun ba talaga sya. Hanggang sa hindi lang ako nakapansin ng malamig nyang pakikisama sa iba. dumami na ang nakatinging mata sa kanya. Sya yung tipo ng taong mataas ang pride at tingin sa sarili. Hindi rin sya yung tipo ng tao na palangiti.


         Nagulat ako sa kanya kanina, tinanong nya ko kung san ako dumadaan at kung alam ko kung san yung bluementritt sabi ko nadadaanan ko yun at nagsabi sya na sabay daw kami. Iniisip ko pa lang na makakasabay ko sya, naiilang na ko iniisip ko kung may mapag uusapan naman ba kami o kung anung mga kkwento ko, maalis lang ang awkward moment. Hanggang sa natapos nga ang orientation, palabas ng compound ng sampaloc, pabor syang lakarin lang namin, umpisa pa lang ng lakaran ang dami na naming napag usapan hindi ako naiilang.. sige din ang bato ko ng kwento sa kanya. hanggang sa nakasakay na kami ng jeep, lalo ko syang nakilala about sa pamilya nya, sa kanya, sa mga ayaw at gusto nya sa naging sa love life nya. Nagka relate-an kami sa nararamdaman! hahaha yung tipong goosebumps .. XD dahil dun natuwa sya sakin dahil naiintindihan ko sya, nalaman ko din kung saan sya lumaki, bakit sya nag transffer, yung nangyari sa pamilya nya. Aminado din sya na mataas ang pride nya kaya nga hindi rin sila nagkakasundo ng mama nya. lalo nat hindi naman din pala sya lumaki kasama yun. 4yrs pa lang daw silang magkakilala ng mama nya at lumaki sya sa piling ng kaibigan ng mama nya. Matagal ng hiwalay ang parents nya pero parehong walang asawa. wala din syang kapatid so mag isa lang sya sa bahay kapag wala mama nya lalo nat madalas din yung wala dahil sa trabaho kya sya yung bibili ng sarili nyang pagkain. Nagulat pa nga ko ng hindi nya na lang ipaabot yung sukli.. pumunta pa talaga sya sa harap ng jeep maiabot lang. tinanong ko sya kung bakit.. sabi nya ayaw nya daw kasi ng may nagpapaabot kaya sya na lang daw tutal ayaw din daw nya ng ginaganon. hahhaha grabeh talaga sya. at least pinapractice nya ang golden rule :P .. pagbaba ng jeep napag desisyunan naming ituloy na lang ang paglakad hanggang sa terminal. Nagulat sya sakin kasi alam ko yung pasikot sikot. (hindi lang sya matandain sa lugar kaya kala nya ang galing ko na.)


          Hindi kami naubusan ng kwento. Bitin pa nga yung halos 30 minutes naming lakad. parang tinour ko na sya sa Sta cruz. Sa mahigit na isang oras naming pagkakasama, naintindihan ko sya, okei naman pala syang kasama. pinapakita nya lang kasi yung mga bagay na gusto nyang ipakita, hindi yung nasa puso nya. Siguro hindi lang sya sanay na ganun. Nagulat din ako na hindi sya naiilang sakin. Pagtatawid kami hinahawakan nya pa ko at sinasabing sya bahala sakin. what a sweet friend. Sabi nya sabay na lang daw ulit kami sa pag uwi sa duty! pabor yun saming dalawa kasi parehas kaming walang kasama pauwi gabi pa naman yun.Nung maghiwalay na yung landas namin, nagtxt pa sya sakin. at nabitin naman ako sa pagkkwentuhan namin.! Napatunayan kong first impression never last. Huwag kang mang huhusga ng tao kung hindi mo pa talaga sya kilala. Ayun.. natuwa talaga ko sa kanya.. sana gumaling na mama mo sa breast cancer nya sana mababang stage lang

For the Second time...

        Hayz! 10:00am na ng gisingin akO ni mama dahil aalis sila ni Rashid para pumuntang LTO. Dahil sa dysmenorrhea ang sama ng pakiramdam ko. Sobrang sakit talaga palibhasa medyo delay ng 14days. Binigyan ako ni mama ng budget na 300 para bumili ng uulamin namin in short pinapupunta pa nya kong Sampol ayoko pa naman sanag lumayas ngaun.. Natapos akong gumayak ng 11:00 kaya naman nagmamadali na kong umalis ng bahay. Ginamit ni mama yung relo ko kaya dinala ko na lang ung cp ko, na hindi ko naman palaging dinadala. Bago sumakay ng tricycle, tinignan ko pa sa cp ko kung anung oras na. pag dating sa Sampol, nagtagal pa ko sa loob ng tricycle para kuhain yung sukli. Dahil sa pagmamadali, nung nasa Ever na ko, tska ko lang nakapa yung cp ko na wala na pala sa bulsa ko, "nahulog ko sa tricycle,!kaso san ko pa hahanapin yung driver at yung tricycle na yun?".. sa isip isip ko. pinagpatuloy ko pa din yung paglalakad at kalmado pa din ako. parang natanggap ko na agad na wala na yung cp na yun! ganun naman ako palagi.. nawawalan na ng pag asa agad, base on experience kasi.. karamihan sa nawala kong cp.. hindi na nakakabalik. Binilisan ko na lang yung lakad ko, hanggang sa makarating na ko sa baba ng Iglesia para bumili chooks to go, mas mapapadali kasi kung hindi na ko magluluto, wala na ring oras. Pagkatapos nun, balik ulit ako sa Jollibee para sa pinaguutos ni mama na dun ko na lang bilihan ng lunch si Nenel. That time natataranta na ko, nawala nga sa isip ko kung sinuklian na ba ko o hindi. tapos sa Mercury na lang ako nag groccery. Nagkanda tapon tapon na nga yung softdrinks sa pagmamadali ko. Hindi ko na ininda yung init at tagaktak na pawis at gulo gulo kong buhok.Balik ulit ako sa Vilma, dun ako tumawag sa pay phone, kinakabahan na ko kung mag riring pa o hindi hanggang sa nag ring pa, "sana sagutin!" hanggang sa pangalawang ring.. wala pa ding sumasagot.
      Nagpasya na kong puntahan na lang si Nenel dahil lunch break na din nila. Pagtawag ko ng tricycle at pagsakay ko, "parang pamilyar yung tricycle?eto rin yung nasakyan ko kanina?" pag baba ko sa eskwelahan, tinanong ko yung driver, "kuya, kaw ba yung nasakyan ko kanina? may nakita po ba kayong cellphone dito?" sabi naman ni kuya, "ah eh, wala eh.. madami na din akong naging pasahero kanina, taga purok 8 din yung sumunod sayo tatanungin na lang daw nya sa pasahero".. nawalan na talaga ko ng pag asa. Pagtapos kong ihatid yung pagkain ni nenel, punta agad ako kila mommy para makitxt kay mama na nawawala yung cp ko. Tinanong ni Kuya Paul kung anung itsura ng driver, sabi ko.. mukhang bisaya kuya, mga nasa 30's o 40's na.. "baka sa kuya Erwin yun, pinsan ni kuya Potch?" sabi nya. Ayun, sinamahan na ko ni mommy sa Vilma. Hinintay namin yung tricycle driver mga isang oras din kaming naghintay hanggang sa nagdesisyon kami na kila kuya Potch na dumirekta. Pag dating sa baba nakasalubong namin yung tricyle driver at kinausap nga sya ni mommy. "kuya may nakita po ba kayong cellphone? nanay ako ni paul, diba pinsan mo si Potch?taga purok 8 din kami" sabi naman ng driver "eh kasi may nakasakay din akong taga purok 8 hayaan nyo pupuntahan ko mamaya." mga ilang hakbang pa sa pilahan ng tricycle sabi ng kabayo nila kung tawagin, nakita nya daw yung cp ko, sabi pa nga daw nya dun sa driver "uy may cellphone oh! kunin mo na yan hanggat wala pang nakakakuha" sa madaling salita, nasa driver nga ang cellphone ko... confirmed! sabi ba nung kabayO, ako titistigo pag hindi sya umamin. Siguro nahiya na lang umamin yung driver sa maitim nya sanang balak. At nagawa nya siguro sakin yun kasi hindi nya ko kilala na kilala ko pala si kuya potch at pinsan ako ni kuya Paul. Maganda din pala talaga kung may koneksyon ka... Natouch naman ako kay mama, nagreply kasi sa txt ko at malayo sa inaasahan kong irereply nya.. sabagay tuwing nakakawala naman ako, wala namang sermon.. sabi nya "natatandaan mo yung sinakyan mong traysikel? wala na un, pinaginteresan na un. ok lng basta hindi ikaw ang nahulog o nawala".. hahha oh db! ? kaya pag nakakawala ako ng gamit, kalmado lang ako eh, konsensya lang bumabagabag sakin dahil yung pinambili dun pinaghirapan din kitain ni ama..
   Para sureness talagang maibalik pumunta na nga kami kila kuya potch gaya ng plano. Sinabi namin yung nangyari. Tinawagan agad sya ni kuya potch at ganun nga din yung sinabi ng driver sa kanya. kukunin na lang daw nya sa pasahero nya kanina. Ayun, nagpasalamat na kami kay kuya Potch. Pagdating sa bahay, habang kumakain ako, sinisigaw na ni kuya potch yung pangalan kO! at winawagayway nya na yung cp ko! ako namang naglululundag sa tuwa! sabi ni kuya "sabi ko sayo hindi magsisinungaling yun sakin eh!" hayzz.. kala ko hindi na mababalik cp ko! Malamang kilala na ko ng mga tricycle driver! sobrang exposure kanina.. pero ang babait nilang lahat.. nakakatuwang may concern sila sa katulad kO! at para sa mga tambay sa eskwelahan kanina na nang aasar sa pagkawala ng cp ko,. sorry kayO! nabalik sakin! Salamat ng madami sa driver, kay kuya Potch at lalong lalo na kay mommy! pasensya na at gulaman na lang ang nalibre ko.. wala na kong pera eh! :) wata day! happy birthday Jomalyn (yeyen)

HaPpY birthday JUNABOLS!

      Today was our second year Capping day anniversary.. the day when we vowed the traditional pledge of all nurses.. the Nightingale Pledge. It was held on UP chapel, it also rained that day.. 
  Also,Today is the day of birth of one of my friend Junacelle Sorillo. Prior on this day, his boyfriend conspired me to do some stuff and to keep his secret birthday surprise to Juna.. He asked me on fb chat what is our schedule, where we spend our free time.. and how many are we. Because I am one of the person who is a certified secret keeper, I hid this secret until the end. After our class in Soc 4, Jhomar texted me.. he asked me to do some excuse for Juna to prohibit her to go in NBR Regalado for our next subject. I need a help of Ella to convince Juna so, I professed the plan to her. We successfully idle Juna at Hillstar.. while doing her make up, we find excuse to go to the bathroom but actually to fetch Jhomar who is waiting in Chowking. It rain so hard that Ella and I soaked our self in the rain just for the the sake of this plan. Later.. we find Jhomar with a brown jacket standing and carrying a yellow cab pizza, red ribbon and a bouquet of red roses. We escorted him to Juna. Juna has no idea what will happen next. And then a moment later, boOm! our plan successfully made! You can see how happy Juna was, she was smiling and jumping like she was the winner of the grand prize lotto! She wanted to hugged Jhomar because of her overwhelming happiness.. When Jhomar, gave the flowers for Juna, we felt a little bit envy to her. It was a hoity-toity feeling to get a surprise for your boyfriend in your special day. thinking how he comes up to those plan and how does he made it and of course his effort to make your day worth. Sadly I wasnt enable to record their unforgettable moment because I was carried away on the scene.
      My other classmate also, failed to witnessed  the perfect moment but they were there where we started to   eat the four season flavor Pizza. The guard also in our school able to taste the birthday celebration of Juna. 4:00 pm, we went to Regalado for our last subject. Jhomar decided to wait for us in Sm for the continuation of Juna's Bday celeb. At Regalado, we met our previous classmates, Regine and his boyfriend Kevin.. Charmaine and Olive. They waited for us unti the end of our class and together we went to Jollibee. There, we saw Kuya Rogie waiting for us! he is also one of our classmates last last sem. He is one of the most generous person I know. Whenever he had his salary, even though he's not our classmate anymore, he treat us wholeheartedly.. :) And again we ate for our hearts content. We take some pictures and we even played the icing game. Not even one person, hadnt taste to have an icing on their face! because you will experience worst if you dont have an icing.. Charmine run just to revenge gale for smearing her body of an icing. People staring at us because of this event.
     Even though I am not the birthday celebrant I find this day as one of a so called Happy days in our fourth year life. Thank you for this day Junabols.. I hope their will be more happy days for us in our life! And I hope you'll like my simple gift! and our gifts.. More Birthdays to come. Godbless! I love you..

      

Happy fiesta Bagong silang San Pedro Laguna..

       Iba talaga ang kasiyahang nadudulot sakin ng Laguna.. May pa lang pinaplano ko ng pumunta sa Fiesta doon.. hanggang sa dumating na nga ang araw ng June 26 nagulat ako ng puntahan ako sa bahay ng pinsan ko at tinatanong kung sasama daw ba ko sa Laguna.. akala ko hindi na ko makakapunta kasi wala namang nagpaparamdam na pupunta dun. Isa pa hindi ako pinayagan sa dahilan na kagagaling ko lang sa sakit.. pero hindi sila umubra sa tigas ng ulo ko.. :) Nagbihis agad ako dahil aalis na daw kami buti at nakaligo na rin ako. 4pm na kami ng umalis dito at nakarating kami ng 7pm doon.
       Pag dating sa Laguna,sa sala agad kami tumuloy matapos mag mano sa mga tito at tita. At syempre pinuntahan din namin si kuya von sa sulok ng bahay nila. Naalala ko na naman sya.. malapit pa lang kasi ang fiesta kukulitin na kami nun na pumunta, last year hindi ako nakapunta kasi saktong provincial duty namin nun sa Batangas.. sakto naman ngaun wala kong pasok ng Monday-Wednesday kaya nakasama ko. Bonus pa palang nakita ko yung crush ko na magaling magbasketball.. pero hindi ko na nakita si Guardian angel.. nag asawa na sya.. Pagtapos namin kainin ang manok na alaga ni kuya von (45days) pumunta kami sa plaza. Nanuod kami ng mga talent at Mr. feeling pogi. Lugi ka pag maliit ka.. hindi mo makikita ang mga performance kaya nagdala si kuya ng bangko para samin. Grabeh! hindi ko inaasahang ganun kagagaling yung mga talent kala ko wala lang. May tumambling pa sa ere na napakataas, nasira nya pa yung banderitas kasi naabot nya pa yun. kala tuloy namin masama pag bagsak nya pero na keri nya pa din! Natuwa naman ako sa I will always love you ni Whitney Houston.. ginawa nilang interpretative dance na horror! tawa talaga ko ng tawa! May nag ala tribal dancers pa at nakipagsayawan din sa apoy. Pero ang pinakanagpaiyak tawa sakin eh yung dancer na kamukha ni kuya! as in kamukha nya talaga at may salamin din.. todo sigaw nga kami magpipinsan ng "bon-bon" eh. at dahil jan nalungkot na naman kami. Isa na namang masayang okasyOn na pinapalungkot ng kawalan ng presensya nya.
       Alas dose na ng gabi ng umuwi kami.. nagyaya naman si ate Jul na kila kuya Phillip kami matulog.. kaya naglakad pa kami sa taas, papuntang ministop kasi dun lang yung sakayan papunta sa kanila. Ang problema, wala pala kaming dalang pera! sakto lang talaga pamashe namin sa jeep. Kaya naglakad na naman kami papasok sa kanila kasi hindi na namin afford ang tricycle. Antok na antok at pagod na pagod na rin ako nun.. ang lamig pa sa labas. Pag dating kila kuya, pinagluto nya pa kami kaya kumain muna kami bago matulog.. madaling araw na yun. Sa higaan, hindi naman kami maubusan ni ate Julie ng kwento, palibhasang ngayon na lang ulit kami nagkita kaya naipon na ang mga bagay bagay. Magliliwanag na nung pinagpasyahan naming matulog dahil nakapangako din kami kila kuya Froi na maaga kaming babalik sa kanila. Sa kasamaang palad, alas dose na rin ng makabalik kami :) Naghihiwa na sila ng mga gagamitin sa pagluluto.
      Kinahapunan, nag umpisa na ang palaro.. Basagan ng palayok at saluhan itlog. Hindi ako nakasali kasi naliligo kami ni ate Jul ng mga panahong yon. Tawa na naman kami ng tawa sa saluhang itlog.. palayo kasi ng palayo yung distansya para masalo mo yung itlog. Hanggang sa isa isa nang na oout ang mga kasali. Free mabasag ang itlog sa mukha o katawan mo pag hindi mo nasalo! ^-^ Kami kami lang pero ang saya na! ang daming kapit bahay na nanunuod samin. Nag costume pa si Tito Bernie ng Spiderman at nagtutumalon sa gate habang nagpeperform yung mga ati atihan. Live show ang pagbuga ng apoy ng mga bekimon. At nag umpisa na ang session. Ang isang hindi mawawala dito sa Laguna, ay ang sunog bagang Alak. Himala kung mapapatumba mo ang alak dito since may supplier sila ng tangke ng alak. Hard sa mga lalaki at red wine lang sa mga babae. Unang tikim ko ata ng alak eh dito ata sa Laguna. Birthday yun ni kuya von Gin pa unang una kong nainom nasarapan naman ako kasi may halong juice. Nung 40 days nya din nag session na naman kami Maria Clara na naman yun tapos ngaun ganun ulit. Light sya pero tinatamaan ako, halata mong may tama ang alak sakin kasi namumula talaga ko at pag nararamdaman kong mainit na.. hinto na ko.
       Nagpaagaw din ng barya! nakisali naman ako! hahhaa naka apat na piso din ata ko :) Nung magdidilim na, ang ganda na ng setup,. nilabas ni kuya yung laser yung parang sa disco sabay sounds.. ayun bago umuwi sayawan muna kami. Ang dami ko talagang tawa! lalo na kay tito renan! hahahah Macho dancer kung sumayaw. Tapos nun, binigay ni kuya Froi yung tag ni kuya von sa ospital kay tina.. sayang gusto ko sana ako ang magtago.. ayun hanggang sa magpaalam na kami sa kasiyahan back to Bulacan na ulit..

First day blues..

    Just like the other first day of my semester.. I definitely didnt like it that much. I am now a fourth year nursing college student but my knowledge in this field is certainly lacking. I clearly remembered my first day as a freshman in this school. Nervous, uneasy, anxious, and worried because a totally unknown people and place surrounds me. But as time goes by.. I still feel that way but not as much as before.
   There was a time..it was on my First year second semester that I cried! Yes.. I cried heheh because of changes.. I really hate changes I cant explain the feeling I feel inside. By that time you will see my physical body but my thoughts are drifted away. My friends are all worried about my behavior,. It takes a number of week before I get used to that new environment. I really need to adapt or else I will not survive.
      I think this sem is the most toxic. A total of 28 units which composed of 9 subjects, 7 major and 2 minor, plus if you are lucky you will assign at 8 hours duty far away from your home. We also have our 3hours review from our previous major subject.Plus our thesis continuation, We also need to conduct our very own seminar which is scheduled in July together with my duty.. our audience will be the other section. We also need to do demo teaching for the subj of SHT. No comprehensive exam for our batch unlike the old curriculum.. they have to pass the compre for them to graduate but in our case.. we only need to pass our subj. In our batch again, the grading system changed into a deadly grading system.. Prelim=15% Midterm=15% Prefinals=15% Finals=25% Quizzes=20% Attendance and Recitation= 10% unlike the old grading system Prelim=20 Midterm and Finals=25% Quizzes=20% A/R=10% .. Our finals now will be cover to cover. I should drop my motto "Past is past" I shoud cherish every lesson that I learned starting prelim up to the finals.
     We also have our terror prof. Every meeting there will be a recitation. Remain standing if you answer it wrong.. Every week he give us 80 words, we should memorize the meaning or else you will failed his quizzes and worst you will be seated on the front because at the end of the Major exam the class will be rank from top 1 up to the last student in your section. I was lucky to be his student 2years ago. I experienced to be on the first rank but expectation pressured me. I hope in this sem even not in the first at least include me in the top 10.. :) 
     First day blues... because I was saddened by my former classmates.. we are 40+ last last sem.. but as time goes by 40 goes down to 30, 20 until we are only 14..(my original classmates). Even my closes companions secluded from our section. Olive who failed the NCM 105 but not deserving to failed, and Charm who got a problem on her grades. Now I only have Juna and Ella. Juna... who is childish and Ella.. who have a behavioral problem.. hayzzz. I really dont know how can i survive this sem...

Untold Story..

     Naalala ko bigla ang elementary days kO.. siguro kasi nakikita ko sa wall ko ang dati kong bestfriend at ang valedictorian namin tapos inadd pa ko ng crush ko dati.. parehas pala sila ngaung nag aaral ng  dati kong bestfriend sa UST pero magkaiba ng course..

Sa totoo lang ayokong maalala yung mga paulette days.. ewan ko ba parang nag iwan sakin yung school na yun ng bitter memories.. pero to be specific yung mga tao siguro dun especially mga classmate ko. Hmmm kung tutuusin may mga masasayang alaala din naman.. Nagsimula kong pumasok sa school na yun grade 2 ako, nag grade 1 lang ako sa BBF tapos nilipat din ako nila mama una pa nga kaming nag inquire nun sa Colegio.. pero hindi ko na matandaan kung bakit hindi ako dun tumuloy. Hanggang sa nauwi nga ako sa Paulette.. kakabukas lang ng school na yun noon so kami ang mga pioneer ng mga batch ko. Corinthians, Thessalonians, Galatians, Philippians, at Timothy ang mga naging section ko nun.. Ang hindi ko lang din matandaan, bakit wala akong class picture ng Grade 4 at Grade 5..? Suki ako ng Area H sa lakwatsahan! palagi kaming nag pplaystation kila Julienne.. peyborit kong laruin nun yung Crash bandicOt .. Pinakamalayo kong napaglakwatsahan nun na takot na takot talaga ko sa Rd. 2 .. ang layo na sakin nun dati.. Grade 3 ako unang nagkaroon ng cp, motorola pa nga ang brand tapos card pa lang ang load.. sagot pa nila mama load ko nun.

   

     Si E.J simulat simula pa lang sya na talaga kalaban ko sa top! hahah palagi kaming nag uunahan sa top1. hindi lang ata kami sa loob ng room magkalaban, palagi din kaming nagtutuksuhan sa labas ng paaralan.Muntik ko nang makalimutan si Hideki.. kalaban ko din sya sa top pero crush ko.. pero ewan ko ba sa tuwing may bestfriend ako pareho kami lagi ng crush. kaso nag tranfer din yung bestfriend ko nun kaya na meet ko ang tatlo ko pang naging bestfriend.. Uso ang sulatan kaya ngaun ang dami kong mga nakatagong sulat kahit wasak wasak na yung iba. Manhater din ako dati palagi kong pisikal na sinasaktan ang mga lalaki.. minsan pa nga napatawag ako sa guidance dahil sa brutal na ginawa ko kay Michael! (sikreto na lang kung anung ginawa ko! ^-^ ). Pinaka nakakatuwang naaalala ko nun, na hindi naman dapat pagkatuwan nung maihi, matae yung mga classmate ko.. (sikreto na lang yung mga name!) hahhah ang layO kasi ng CR nun, sa underground kasi yung room namin nung grade 4 kaya aakyat kapa ng hagdan. Ang lawak ng palyground namin nun, agawan base ang paboritong laruin ng section namin. dati puro graba pa yung nandun ngaun isa na syang stage. Hindi ko na din alam kung anung itsura ng school ngaun. Huli kong punta highschool pa ko.

    

     Naalala ko pa nun, malapit na foundation day so siniset up ang stage. puro skeleton na bakal pa lang yung mga nakatayo.. bilang bata pinaglaruan ko yun, tumulay tulay ako at ayun nalaglag.. humampas yung mukha ko sa bakal hahhaah! kala mo may beke ako nun! Hatid sundo pa ko ng sasakyan namin noon kaya nung pagka sundo sakin galit na galit si mama. Mahilig din ako sumali sa mga contest nun! halos lahat ng contest sinasalihan ko, Story telling (si Alitaptap at si paru-paro), declamation (Friends, Romans, Countrymen ni William Shakespear, The First day of Creation) Spelling bee, Quiz bee, Slogan making.. etc. pero ang kahiya hiya kong ginawa sa harap ng stage ay ang pag gaya sa hotdog commercial noon! (he loves me, he loves me not..) haiiizzt! :)

    

     Bitter memories, Nagsimula ata yun nung grade 5? or 6? naranasan ko pagkaisahan ng buong section.. tipong binaback stab ka nila. Pagkaharap mo ang gaganda ng sinasabi sayo tapos pagtalikod mo iba. Nagka issue kasi nun,  (eto ata ang pinaka dark secret ko..) pano mo gagawin ang isang krimen kung wala ka nun? Tapos alam ko namang ako yung pinag uusapan nila pero pag kinausap mo iibahin yung usapan.. kahit mga bestfriend mo hindi ka pinaniniwalaan. Iyak ako ng iyak palagi .. pati mga bestfriend ko hindi ako kinakausap.. lonely ako nun sa school alone ako palagi.. na trauma ata ko dahil dun kaya lahat ng tao siguro pinapakisamahan ko ngaun.

    

     Hanggang ngaun dala ko pa din yung mga bitter memories kaya siguro feeling ko naiiba ko sa mga classmate ko na yun! Hindi man lang nila ko inaadd sa facebook! at asa naman silang iadd kO sila.. mga snobbish.. hmp! Nagpapasalamat na rin ako at sa Trade ako nag aral.. nangako pa ko nun na babalik ako sa Paulette pero nung pinapili ako para mag transfer,.. minahal ko na ang Trade at ang mga tao dito..

If One Day You Have The Courage (Yes or No OST)

With many people you pretend that you don’t love me

Do I belong together with you?

Like with our love, we must live in the shadow of the darkness

Make it to hearts business

I want to to dare

I still love you like before

There are still are ways

That it’s not too far

some day

I want you to look up at the stars

You don’t have to be shy to the sky

Through the earth

Don’t have to close your eyes

Don’t have to feel anything 

Some day

I want you to dare look at the other’s people eyes

And tell him that we are in love

There might not be people who will come to understand

It does not matter if we love each other

that’s important

If one day you will dare

Some day

I want to look up to the stars

Don’t by shy to the sky

Through the earth

Don’t close your eyes

Don’t feel anything 

I want you to dare to look at other people’s eyes

And tell him that we are in love. 

ESCAPADE TO BICOLANDIA..

        After 8 years I finally made it to came back here in Bicol.. Sa pag kakaalam kO Grade 5 pa last visit kO ditO.. Meteor Garden Era pa yun.  Mga panahOng baliw na baliw akO kay Watse Lei..  Pag dating namin dito,kila tita Melda muna kami tumuloy, nakita ko ulit yung magaganda at pogi kong pinsan .. Tapos pinasundo na lang kami at sumakay from what they call “padyak”. Kumbaga Tricycle version satin. Flashlight nga lang yung ilaw ng padyak . 30minutes ang naging paglalakbay namin mula sa Milaor hanggang digde (dito) sa Taban. Dati nagbabangka pa kami pumunta dito ngayon daw wala ng nagbabangka. Namangha agad ako sa mga tao dito, nagagawa nilang mabuhay ng simple at  payak na pamumuhay. Habang sakay sakay kami ng padyak sa gitna ng walang kailaw ilaw at mala-palayang daan,madaming mga bagay bagay ang tumatakbo sa isip ko. Ang sarap mangarap pag nandito ka kasi yung ambiance nung lugar parang nakakalungkot, parang hindi ko makita ang sarili kong tumira sa gantong lugar. Hindi dahil sa maarte akO.. feeling ko lang mamatay kasi ako sa kalungkutan.. pero in the first place pumunta ako dito para magpakasaya pero bakit ganto nararamdaman ko ngayOn?

   Parang winewelcome kami ng buwan ang ganda nya pagmasdan kasi sya lang yung bukod tanging nagliliwanag. Sabi nga ni lola sakin “si Janice parang ngayon lang nakakita ng buwan”. Hehehhe Mahilig lang talaga ko tumingala sakanila. Hindi ko mapigilan yung sarili ko.. ewan ko ba ang ganda kasi nila , sobrang sarap sa pakiramdam pag tinitignan ko sila..  Pero walang ganung star dito hindi katulad sa Bulacan kaya din siguro ko nalulungkot dagdag pa yung nawalan ako ng isa sa mga pinakamamahal kong pinsan. Naguguilty ako,  feeling ko dapat nandun ako sa Laguna at wala dito. Kung hindi lang kasi kami nakabili ng ticket hindi talaga kami uuwi dito. Si kuya pa din laman ng isip ko maya’t maya at syempre kasama na din si anu dun.. di ko din mapigilan sarili ko.. hahaha ako nga hindi naiisip nun.. tsk Life is unfair.

    Gabi na kami nakarating.. yung mga daan pamilyar pa rin sakin, matandain talaga kO sa lugar hindi sa pagmamayabang.. hehheh kahit pagod sa byahe pumunta agad kaming visita mga isang kilometro din ata mula dito. Tinignan lang namin ni papa yung naglalaro ng basketball.. may paliga kasi at ayun nga.. nagulantang ako ng isang player.. si Mr. #41 ang galing nya kasi..  pero sad to say natalo sila pero take note isa lang naman lamang ng kalaban! Kung hindi lang kasi na shoot ng kalbong yun! Over time sana.. Habang nanunuod ako naalala ko nung nasa Laguna ko, ganto yung pakiramdam ko nun, habang nag chicheer kay Mr. 11.. Iglesia ni CristO..  Naging crush ko din yun dahil din sa galing mag basketball.. Naalala ko na naman si kuya Von, kasali din kasi sya sa liga nun kahit hindi sya starting player, todo cheer ako sa kanya kahit taga takbo lang naman talaga yung role nya dun! Hehehhe Muntik nya pa ko ipakilala nun sa crush ko kasi kinabukasan pumunta sa kanila at nagpapa download ata? Ayun pinahawak sakin ni kuya von yung cp nya.. ^-^ hayz kuya..    Kanina inabangan ko ulit yung paliga, wala naman pala.. mag chicheer pa naman ako para kay Mr.#41. (Bryan pala name nya.) Wala naman palang laro.. bukas pa excited naman ako masyado, hmmm wala naman kasi magawa dito, ni wala nga kong makausap na kasing edadan ko. Tapos sa favorite kong color game hindi man lang ako manalo nalo samantalang dati ang swerte ko dun! Hayz.. pati ba naman sa laro minamalas ako…

       Nung umaga tska ko lang napansin yung mga pagbabago dito. Yung malaking bahay feeling ko ngayon maliit na, Luwang na luwang ako sa kalsada dati pero parang ngayon parang didipa na lang.. Yung harap ng bahay na dating taas na taas ako flat na, sa likod naman dati tanaw mo yung bukid, ngayon natatakpan na ng mga halaman.. yung tubig sa pampang dati lampas tao yung tubig ngayon hanggang leeg na lang.. wala na rin yung mga bangka na sinasakyan namin, Parang lahat ng bagay ngayong malaki na ko,. Lumiit.. Dati pag pupunta kami dito ang daming tao tska masaya, ngayon kami2x lang yung tao.. eto nga ang tinatawag nilang pagbabago.. nakakalungkot.. L ang ganda talaga ng buwan heheh sya lang nagpapasaya sakin.. tanaw na tanaw kasi sya dito sa kinalalagyan ko, nasa right upper part ko parang katabi ko lang sya bilog na bilog at ang liwanag..

      Natuwa pala ko sa poso kanina, ang hirap talaga mabuhay dito sabi nga ni papa dapat daw maiwan ako dito para daw eto yung maging training camp kO.. Maghuhugas ka ng plato kelangan mo magbomba sa poso, kahit maligo o maglaba. Ang mahirap pa nasa likod ng bahay yung poso so.. kelangan mong buhatin yung balde paloob.Pano naman kasi yung kapatid ko walang silbi.. naturingan pa naming lalaki sya dapat nagbobomba at nag iigib eh! Tsk Pag gabi kelangan mo pa din mag igib ang dilim pa naman walang ilaw sa likod buti na lang hindi ako takot sa mga mumu at kung anu ano pa wag lang talaga sa ipis.  Hindi ka mabubuhay ditto kung takot ka sa dilim. Naalala ko dati may balon pa dito pero hindi ko pa nakikita. Nung araw, nanghuhuli pa ako dito ng salagubang.. konting yugyog sa puno ang dami ng magsisilaglagan.. iuuwi ko pa yun hanggang Bulacan.. ewan ko lang ngayOn di ko pa nattry mang hunting.. pero kanina habang pauwi kami galing bisita, ang daming fireflies.. nagmistulang christmastree yung puno tapos sa basketball court ang dami namang gamu-gamo at ararawan dati hinahawakan ko pa yun, ngayon hindi ko na mahawakan.

    

DAY2

Ang aga namin gumising pupunta kasi kaming Naga. Pinuntahan namin yung Sm Naga, kasama yung mga pinsan ko.  Mga 1hour din siguro byahe mula dito. Nakapunta din kami sa Basilica. Yung simbahan dito na dati pinupuntahan din naming nung bata ako. May picture pa nga ko dati dun eh. Mga 2years or 3 years old pa lang ata ko nun. Ang liit pa din ng puno sa background ko nun ngayon pati puno lumaki na din. Pinicturan ulit ako ni papa sa punong yun.  Tapos namili kami ng pasalubong hindi ko nga nabilihan si ate julie eh ! di ko kasi nadala yung pera ko. Tsk ! sana pag uwi dumaan pa kami dun. Nakabalik din kami agad dito sa Taban.. walang padyak na dumadaan kaya motor yung naghatid samin dito. Ang sarap mag joyride habang umuulan.. wala kasing bubong yung motor kaya basa kami. Pag dating ditto natulog ulit ako kasi an gaga namin gumising. Alas singko na ng hapon nung nagising ako,naalala kong napanaginipan ko si.. yung setting sa tulay tapos may videoke hahhaha mukang tanga naman ako umiiyak daw ako habang kumakanta ramdam ko yung sakit kahit natutulog ako.spice girls pa nga daw yung kinakanta ko eh! hehehe.

Nagyaya ulit yung mga pinsan ko sa visita. Ang nakakatuwang part dun, may nagpapa autograph sakin. mUntanga lang! hahhaa nung nilapitan ako ni Charissa bigla naming tumakbo.. hinihingi pa yung no. ko. Kaso hindi ako interisado sa mga ganun kaya sabi ko na lang hindi ko alam no. ko. Tska nandun din si Rashid kaya hindi sila nakapalag. Nung gabi, may laro na naman sila Mr.#41 pero this time si Mr.#13 sya. And as as usual ang galing nya pa din maglaro! Kaso puro travelling ata ang violation nya ngayon? Hmmp todo cheer ako kahit hindi ko naman sila kilala hahhah at ayun talo pa din sila. Si papa nga nag coach sa team nila eh. Seryoso naman masyado si papa bumili pa talaga ng whiteboard. Sayang natalo, kulang din kasi sila sa player wala man lang pangsubstitute. Ah basta ang galing ni Bryan.. eto na din siguro huling kita ko sa kanila. Hindi ko na sila makikita ulit.

Day3 and Day4

Rainy day.. halos maghapon umulan ngayon.  Maghapon din akong nasa tent. Dahil sa labas lang ang signal ng  internet. Nagvideoke din pala kami kanina kaya siguro umulan din. Saktong pagkakanta ko umambon ! hahahha ako pa tuloy nasisi sa pag ulan. Napagpasyahan naming maligo sa ulan. Biyernes santo pa naman din bawal pala maligo. Dami kong napapayag na maligo sabay naglaro kaming buwis buhay na basketball. Ang dulas sa court kaya nagpaa kami halos yung iba nadudulas at nagpapakamatay para sa bola. Tawa ko ng tawa sa kanila nagsswimming sa court feel na feel nila. Nalalaglag na yung mga short wala silang pakialam. Pagtila ng ulan pumunta ulit kaming visita para manuod ng laro nila papa. Sa hindi inaasahang pagkakataon nakita ko ulit si Mr. 41, 13,(bryan) J taga zone 5 sya kaya madalang ko syang makiyta dito himala ko ng matuturing pag nakita ko sya.. pero nagulat ako nung nandun din sya nakaupo sa court hindi ko sya nakilala agad dumaan pa nga sa harapan ko eh! Hindi na naman ako nakapagpa autograph! Hahhaha kalaban pala nila papa yung mga kasama nya kaya pala nandun sya. Hindi na nga yung laro yung pinapanuod ko kundi sya na.. kaso pagtapos ng laro umuwi na din sya sakay ng motor. Hayz.. siguradong yun na talaga huling sulyap ko dun. Maraming salamat kila  jake, rAyan at bryan na nagpasaya sakin sa pamamagitan ng panunuod sa mga laro nilang comedy! ^-^ Mga malalayOng pinsan ko pa nga ata sila. Halos lahat dito kamag anak ko hindi lang kami magkakakilala. Salamat din sa mga batang naging kaibigan ko dito kahit ang kukulit nila at iba iba ang naging pangalan ko. Mula sa Janice naging (jan2x, jasmine, jaz,) ay ewan ko sa kanila. Pero ang saya din dito kasi alam mo yung pakiramdam na gusto ka nila iclose kasi dayo ka. Lahat gustong maagaw yung atensyon mo kaya matatawa ka na lang sa kanila. Yung iba pipicturan ka pa o magpapapicture sayo kalo mo kandidato ko dito. Pag dadaan ka sa kanila pag uusapan ka nila tatanong kung kaninong aki (anak) yan.  Tapos lahat ng taong makakasalubong mo sa kalsada mamanuhan mo. Kahit di ko kilala sige mano na lang akO! Hahaha

      Last day na naming ngayon pero hindi kami makauwi fully book na yung mga sasakyan. Chance passenger lang kami mamaya. Medyo nalulungkot na din ako, para kasing medyo nasanay na din ako dito. Ma mimiss ko yung daanan tuwing gabi sa may paliko tapos may puno na punong puno ng alitaptap.. ang gandang pagmasdan. Ma mimiss ko din sila buldoger, angel, at baki. Sayang at hindi na kami makakaabot ng fiesta ang original na plano naman talaga dito kami mag ffiesat kaso nga.. hayz. Di bale may next time pa naman dito si kuya wala ng next time. Kaso siguro mga ilang years na naman ako bago makapunta dito. 23 pala ngayon. happy bestfriend day... napanaginipan na naman kita.